Οφειλόμενη συγγνώμη

Με μια ιστορικής σημασίας χειρονομία, ο νέος πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ, Θεόφιλος Ρόζενμπεργκ, αναγνώρισε τις βαρύτατες ευθύνες του οργανισμού και ζήτησε χτες «συγγνώμη» από τις δεκάδες ευάλωτες γυναίκες που, τις παραμονές των εκλογών της 6ης Μαΐου 2012, υποβλήθηκαν σε αναγκαστικές εξετάσεις για HIV, συνελήφθησαν, διώχθηκαν δικαστικά και διαπομπεύτηκαν στα μέσα ενημέρωσης πριν τελικά αθωωθούν.

Χαιρετίζοντας την ημερίδα της Γενικής Γραμματείας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του υπουργείου Δικαιοσύνης και της Θετικής Φωνής στη γεμάτη αίθουσα εκδηλώσεων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας με θέμα «HIV/AIDS και διακρίσεις: εντοπίζοντας το στίγμα του στίγματος», ο κ. Ρόζενμπεργκ τίμησε τη μνήμη των γυναικών που υπέστησαν διώξεις κι έχουν φύγει από τη ζωή και εξέφρασε τη συμπαράσταση στους οικείους τους, επιχειρώντας να ανοίξει μια νέα σελίδα στην πορεία του οργανισμού.

«H σχέση του ΚΕΕΛΠΝΟ με τους πολίτες αμαυρώθηκε το 2012 με την απαράδεκτη στάση της διεύθυνσης και της διοίκησης του οργανισμού, που έξω από κάθε δεοντολογία, πέρα από κάθε τήρηση του ιατρικού όρκου και σε αντίθεση με τις διεθνώς παραδεδεγμένες επιστημονικές κατευθύνσεις, συνέβαλε στον υποχρεωτικό έλεγχο των ευάλωτων γυναικών, παρέδωσε στην αστυνομία ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και δέχτηκε να συναινέσει στη δημοσίευση φωτογραφιών και ονομάτων των γυναικών με το δήθεν πρόσχημα προστασίας της δημόσιας υγείας.

»Η κατάπτυστη αυτή ενέργεια είχε την πλήρη κάλυψη και στήριξη της τότε πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας και αποτέλεσε μια μελανή κηλίδα της χώρας μας, οδήγησε στην ντροπιαστική για την Ελλάδα καταδίκη πλήθος φορέων. Οι παραπάνω ενέργειες οδήγησαν σε ανείπωτο πόνο τις γυναίκες και τις οικογένειές τους, ενώ πολλές από αυτές δεν βρίσκονται σήμερα στη ζωή.

»Από τη θέση αυτή τιμούμε τη μνήμη τους και εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας στους οικείους τους. Θέλω να ζητήσω δημόσια συγγνώμη εξ ονόματος του οργανισμού, που, αν και θα έπρεπε να βρίσκεται στην πρωτοπορία της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ευπαθών ομάδων, καθοδηγήθηκε από σκοταδιστικές και αντι-επιστημονικές προκαταλήψεις», είπε.

Σε δύο χιλιάδες υπολόγισε τις προσαγωγές ευάλωτων γυναικών εκείνη την περίοδο ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Φαρμακίδης-Μάρκου, που αναφέρθηκε στην έωλη διαδικασία που ακολουθήθηκε.

«Ακόμα δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πώς με τόσο λίγα στοιχεία, την κατάθεση ενός αστυνομικού και ενός ιατρού του ΚΕΕΛΠΝΟ, χωρίς κανέναν μάρτυρα, χωρίς κανένα θύμα, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, καμία ένδειξη, πώς φτάσαμε σε διώξεις, που βέβαια κατέπεσαν ολοσχερώς (μία μόνο υπόθεση εκκρεμεί στο Εφετείο, με αίτημα αναίρεσης της απόφασης του Αρείου Πάγου)», υπογράμμισε.

Η ανακολουθία

Στο δίπολο «που εμφανίζεται σε κάθε τύπου φασισμό» αναφέρθηκε στον χαιρετισμό του ο γενικός γραμματέας Κωστής Παπαϊωάννου, το δίπολο μεταξύ μιας ευάλωτης ομάδας που παρουσιάζεται σαν «υγειονομική βόμβα» και μιας κυρίαρχης, «υγιούς» ομάδας, που υποτίθεται ότι κινδυνεύει η υγεία της και καλεί το κράτος-πατέρα να την προστατέψει.

Από την πλευρά του, ο διευθυντής της Θετικής Φωνής, Γιάννης Λιβανός, επισήμανε την έντονη ανακολουθία μεταξύ της προόδου της ιατρικής επιστήμης, που έχει καταφέρει να μετατρέψει τη νόσο του HIV/AIDS από θανατηφόρα σε χρόνια ασθένεια, και της κοινωνικής αντίδρασης, που επιμένει να αντιμετωπίζει το HIV με φόβο, άγνοια και παράλογες αντιδράσεις.

Επιχειρώντας μια ιστορική αναδρομή στην πορεία της νόσου από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, την περίοδο των πρώτων μαζικών θανάτων ασθενών, ο διευθυντής Α’ Παθολογικού Τμήματος-Μονάδας Λοιμώξεων ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς», Παναγιώτης Γαργαλιάνος, μίλησε για τις στρατηγικές μαζικής θεραπείας που διαφαίνονται πια στον ορίζοντα, με φαρμακευτική αγωγή που κρατά χαμηλό το ιικό φορτίο και εμποδίζει τη μετάδοση.