Ηταν μια ημέρα ηλιόλουστη χθες στις Βρυξέλλες, κάτι που δεν είναι σύνηθες για μήνα Μάρτιο σε μια πόλη υγρή με κατοίκους υγρούς, όπως την έχει χαρακτηρίσει, λίγο άδικα, ένας Γάλλος ποιητής.
Ξύπνησα κεφάτος και αποφάσισα να πάω στην αίθουσα Τύπου του Συμβουλίου Υπουργών να δω τους παλιόφιλους συναδέλφους. Πίνοντας έναν καφέ άναψα ένα τσιγάρο στην κουζίνα, απαγορευμένα και τα δύο διότι η καρδιά μου φτερουγίζει τελευταία. Και πριν φύγω άνοιξα από συνήθεια την τηλεόραση και έβαλα το γαλλικό ειδησεογραφικό κανάλι LCI.
Παρατήρησα ότι είχε ως είδηση: «Βρυξέλλες, σύμφωνα με πληροφορίες εξερράγησαν βόμβες στο αεροδρόμιο Ζάβεντεμ». Γύρισα αμέσως στα βελγικά κανάλια, τα οποία επιβεβαίωσαν τις εκρήξεις βομβών στο αεροδρόμιο, με άγνωστο αριθμό θυμάτων. Εμεινα ξερός.
Πήρα τους δρόμους. Στον δρόμο προς το μετρό, ένα τέταρτο από το σπίτι μου, ο κόσμος που συναντούσα έτρεχε σχεδόν και έδειχνε αλαφιασμένος. Πλησιάζοντας στον σταθμό, είδα ένα πλήθος ατόμων που άκουγε έναν εκπρόσωπο της εταιρείας. Τους ενημέρωνε ότι ο σταθμός έκλεισε. Δεν υπάρχει πλέον, για άγνωστη διάρκεια, μέσο μαζικής μεταφοράς στην πόλη των Βρυξελλών.
Ολα κλειστά
Μετρό, λεωφορεία, τραμ και τρένα δεν κυκλοφορούν, λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων στο αεροδρόμιο και στον σταθμό του μετρό Μααλμπέκ, στο κέντρο των Βρυξελλών, κοντά στον σταθμό Σουμάν που βρίσκεται ανάμεσα στα κτίρια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Συμβουλίου Υπουργών.
Ο κόσμος άκουγε έκπληκτος, με τον τρόμο ζωγραφισμένο στα μάτια του, για μεγάλο αριθμό νεκρών. Ακόμη δεν είχε γνωστοποιηθεί ότι υπάρχουν προσωρινά 31 νεκροί (20 στον σταθμό Μααλμπέκ και 11 στο Ζάβεντεμ), ενώ οι τραυματίες υπερβαίνουν τους 200. Κάτω στις δύο πλατφόρμες του σταθμού κυκλοφορούσε μια ομάδα αστυνομικών και στρατιωτών με όπλα.
Το πλήθος άρχισε να αναχωρεί, άλλοι για να βρουν το αυτοκίνητό τους και άλλοι για να συνεχίσουν με τα πόδια, οι περισσότεροι με σκυφτό το κεφάλι και με φανερή νευρικότητα.
Οι συστάσεις ήταν: «Παραμείνετε στα σπίτια σας ή στον χώρο εργασίας» και «μην κυκλοφορείτε» στους δρόμους. Με ανάμικτα συναισθήματα ανησυχίας, άγχους και περιέργειας, πήγα με τα πόδια μέχρι τον επόμενο σταθμό του μετρό, που ήταν φυσικά και αυτός κλειστός.
Το ίδιο θέαμα, ένα πλήθος πολιτών να προσπαθεί να καταλάβει ποιος ή ποιοι τους απειλούν και γιατί τους κλέβουν την καθημερινότητα. Κατά μήκος της λεωφόρου περιπολούσε μια ομάδα οπλισμένων στρατιωτών.
Διαπίστωσα ότι αυτό που ανησυχούσε έντονα τον κόσμο ήταν το τρομοκρατικό χτύπημα στο μετρό. Το αεροδρόμιο ήταν και θα είναι πάντα ένας στόχος τρομοκρατικών ενεργειών. Και είναι δυνατόν να ληφθούν μέτρα ασφαλείας, έξω και μέσα.
Το μετρό, όμως, μέσω του οποίου διακινούνται καθημερινά εκατομμύρια άτομα, αλλάζοντας συρμούς και σταθμούς, θεωρείται σχεδόν αδύνατο να προστατευθεί με αποτελεσματικά μέτρα ασφαλείας. Οι δράστες λοιπόν των χθεσινών τρομοκρατικών ενεργειών επέλεξαν να χτυπήσουν το πιο τρωτό μέσο μεταφοράς στην πόλη των Βρυξελλών.
Σειρήνες και όπλα
Αποφάσισα να πάρω τον δρόμο που οδηγεί στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Saint-Luc, στο οποίο μεταφέρθηκαν τα θύματα των τρομοκρατικών επιθέσεων, επειδή είναι το πιο κοντινό στο αεροδρόμιο.
Με τις σειρήνες ασθενοφόρων να ουρλιάζουν ανατριχιαστικά, πλησίασα τα πολυάριθμα κτίρια του νοσοκομείου. Η είσοδος είχε μπλοκαριστεί από μια πολυπληθή ομάδα οπλισμένων αστυνομικών, η οποία ήλεγχε τους πάντες.
Στη συνέχεια, έμαθα ότι ο αυστηρός έλεγχος αποφασίστηκε διότι υπήρχαν πληροφορίες για τρομοκρατική επίθεση σε νοσοκομεία και ιδίως στο Saint-Luc που είναι από τα μεγαλύτερα των Βρυξελλών. Οι γιατροί και οι νοσηλευτές περιέγραψαν σκηνές φρίκης, με ακρωτηριασμένα σώματα και με δεκάδες τραυματίες να βρίσκονται σε πολύ σοβαρή κατάσταση…
Επέστρεψα σπίτι, που δεν είναι μακριά από το νοσοκομείο. Αρχισα τα τηλέφωνα να μάθω περισσότερα για τα γεγονότα και εάν τα μέλη της οικογένειάς μου δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα. Ανακοινώθηκε από τις βελγικές αρχές ότι την έκρηξη στο Ζάβεντεμ προκάλεσε ένας βομβιστής αυτοκτονίας, δίπλα από τον οποίο βρέθηκε ένα καλάσνικοφ.
Η είσοδος του αεροδρομίου κατέρρευσε μαζί με τις αλεξίσφαιρες βιτρίνες ασφαλείας. Το χτύπημα στο Μααλμπέκ θεωρείται ότι επιλέχθηκε διότι ο σταθμός απέχει μόλις 300 μέτρα από τα κοινοτικά κτίρια. Ως προς τη σύνδεση με τη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσλάμ, θεωρείται πολύ πιθανή. Ενας από τους συνεργάτες του που καταζητείται είναι γνώστης των εκρηκτικών μηχανισμών.
Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι, η άποψή μου, όπως και πολλών άλλων, ήταν ότι οι δράστες ήταν μια παρέα χαμένων, κρετίνων και ηλιθίων χωρίς καμία ιδεολογική ή θρησκευτική υπόσταση, τους οποίους εκμεταλλεύτηκαν ορισμένοι και τους τροφοδότησαν με όπλα και εκρηκτικά.
Σκέφτηκα μήπως πέφτω έξω μετά τα χθεσινά γεγονότα. Υστερα από ταλαντεύσεις, διατηρώ την ίδια άποψη…
