«Μαύρα σύννεφα» συγκεντρώνονται τα τελευταία 24ωρα πάνω από τη γερμανική καγκελαρία, καθώς η Ανγκελα Μέρκελ ετοιμάζει βαλίτσες για νέο ταξίδι το Σάββατο στην Τουρκία, με αντικείμενο το δυσεπίλυτο προσφυγικό, ενώ επιστρέφοντας θα στρώσει «κόκκινο χαλί» στο Ανόβερο για τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα.
Η απόφασή της να υποχωρήσει στις πιέσεις της Αγκυρας και να δώσει τελικά «πράσινο φως» στη δίωξη του κωμικού Γιαν Μπέμερμαν (γνωστού στα καθ’ ημάς από το βίντεο «V for Varoufakis»), με την κατηγορία ότι απήγγειλε προσβλητικό ποίημα για τον Ταγίπ Ερντογάν στην εκπομπή του στο κρατικό δίκτυο ZDF -μάλιστα βάσει ενός ξεχασμένου άρθρου του Ποινικού Κώδικα, το οποίο θα μπορούσε να είχε παραβλέψει-, προκάλεσε νέο ρήγμα στον κυβερνητικό συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες.
Ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στα ΜΜΕ, ακόμη και σε φιλοκυβερνητικά, για πλήγμα στην ελευθερία του λόγου.
Και σύμφωνα με χθεσινή δημοσκόπηση της Bild am Sonntag βρίσκει αντίθετο το 66% των Γερμανών, έναντι 12% που δηλώνει αναποφάσιστο και μόλις 22% που την υποστηρίζει.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, σαν χαστούκι στο… δεξί μάγουλο της Μέρκελ ήλθε η τοποθέτηση του πρώην καγκελάριου και φερόμενου μέντορά της, Χέλμουτ Κολ, κατά της πολιτικής ανοιχτών συνόρων.
«Η Ευρώπη δεν μπορεί να μετατραπεί σε νέα πατρίδα για τα εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν ανάγκη σε όλο τον κόσμο», γράφει ο 86χρονος «πατέρας» της γερμανικής ενοποίησης στον πρόλογο της ουγγρικής έκδοσης του βιβλίου του «Από ενδιαφέρον για την Ευρώπη», αποσπάσματα του οποίου αναδημοσίευσε η εφημερίδα Tagesspiegel.
Κατά τον Κολ, «η λύση βρίσκεται στις περιοχές που πλήττονται και όχι στην Ευρώπη».
«Οσο δικαιολογημένες κι αν μπορεί να τις θεωρούν εκείνοι που τις λαμβάνουν, οι μονομερείς αποφάσεις και οι εθνικές πολιτικές τύπου μοναχικού καβαλάρη θα έπρεπε να ανήκουν στο παρελθόν», συμπληρώνει ψέγοντας ουσιαστικά τη στάση της Μέρκελ, χωρίς να την κατονομάζει.
Το καθιστά πάντως ηλίου φαεινότερο η απόφασή του να υποδεχθεί αύριο στο σπίτι του τον «φίλο» -όπως τον αποκαλεί- εθνικιστή Ούγγρο πρωθυπουργό Ορμπάν, εκ των σφοδρότερων πολέμιων της προσφυγικής πολιτικής του Βερολίνου.
