Κεντροαριστερά μυστικά ραντεβού

Σε μια τετ α τετ συνάντηση τις προηγούμενες ημέρες, ανάμεσα στον Κώστα Λαλιώτη και τον Δημήτρη Ρέππα, που μέχρι χθες έμενε μυστική, φαίνεται πως δόθηκε το έναυσμα της έναρξης του διαλόγου δι’ επιστολών για την ενότητα των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.

Πρόκειται αναμφίβολα για ένα ραντεβού κομβικής σημασίας για τις τελευταίες εξελίξεις κι όσες ακόμη θα ακολουθήσουν το προσεχές διάστημα. Κι αυτό διότι τα δύο στελέχη, εξαιτίας της πείρας και της ιστορικής διαδρομής τους στα πολιτικά δρώμενα,

θεωρείται βέβαιο ότι μπορούν να επηρεάσουν τις καταστάσεις στο ΠΑΣΟΚ και τον ευρύτερο χώρο και να καθοδηγήσουν τον ρου των πραγμάτων προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις…

Εξάλλου, η πρόσφατη συνάντησή τους δεν αφορούσε μόνο τη δυνατότητα συμπόρευσης των κομμάτων της Σοσιαλδημοκρατίας και του Κέντρου.

Είχε και ένα γενικότερο αντικείμενο προβληματισμού σχετικά με την πορεία της χώρας και τη στρατηγική στόχευση που πρέπει να έχουν οι συμμετέχοντες στην πρωτοβουλία δημιουργίας ενός ενιαίου φορέα, με θέση στον πολιτικό χάρτη μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.

Βασική λεπτομέρεια που σχετίζεται άμεσα με τη φημολογία περί κυβερνητικής σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον παραστεί μελλοντικά τέτοια ανάγκη, αποτελεί το γεγονός ότι τόσο ο Κώστας Λαλιώτης όσο και ο Δημήτρης Ρέππας έχουν εγκαίρως επιχειρηματολογήσει υπέρ αυτής της προοπτικής.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της «Εφ.Συν.» το ραντεβού Ρέππα – Λαλιώτη πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής 18 Μαρτίου. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέστειλε στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Σταύρο Θεοδωράκη τις επιστολές με αίτημα να συναντηθεί μαζί τους.

Ενδεικτικό της προετοιμασίας του εδάφους και του κλίματος συνεννόησης που υπήρξε στη συνάντηση των δύο ιστορικών στελεχών ήταν η αμεσότητα της απάντησης του κ. Παπανδρέου προς την κ. Γεννηματά (εντός λίγων ωρών), με την οποία δήλωνε θετικός στον διάλογο, αλλά ρίχνοντας στο τραπέζι την ιδέα να προσκληθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η πρόταση αυτή απορρίπτεται από το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν τίθεται ως όρος από το ΚΙΔΗΣΟ για να προχωρήσουν οι διαβουλεύσεις. Περισσότερο έχει συμβολικό χαρακτήρα και λειτουργεί ως παρακαταθήκη για το αύριο εκ μέρους του πρώην πρωθυπουργού.

Στην επίμαχη λογική εντάσσεται η προτροπή του για μια «προοδευτική αρχή» προς τον κ. Τσίπρα με αποπομπή του Π. Καμμένου από την κυβέρνηση, καθώς και η δήλωσή του πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου για αντιδεξιά και προοδευτική ψήφο στις κάλπες.

Για να κατανοήσει κανείς τη βαρύτητα της επαφής των Κ. Λαλιώτη και Δ. Ρέππα αξίζει να θυμηθούμε τον ρόλο που έχουν επιλέξει να διαδραματίσουν, ειδικά τα τελευταία χρόνια.

Πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και άτομο που συνομιλεί καθημερινά με τη Φώφη Γεννηματά, τον οποίο εμπιστεύεται απεριόριστα η ίδια, ο Κώστας Λαλιώτης είναι μια προσωπικότητα που χαίρει ευρείας εμπιστοσύνης στις περισσότερες «φυλές» της Χαριλάου Τρικούπη και στην πλευρά Παπανδρέου.

Επί αρκετά χρόνια απείχε από τα κομματικά τεκταινόμενα και επέστρεψε περισσότερο ενεργά από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με την τοποθέτησή του από την κ. Γεννηματά στη 12η τιμητική θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Για πολλούς είναι ο ιθύνων νους της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ, ενώ έχει διαύλους επικοινωνίας με το μέγαρο Μαξίμου και τακτικούς συνομιλητές στενούς συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν θα έβλεπε αρνητικά μια προγραμματική συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ, πρωτίστως σε κυβερνητικό επίπεδο και δευτερευόντως σε επίπεδο συνασπισμού κομμάτων. Κύριο στοιχείο στον πολιτικό του λόγο παραμένει η ρητορική κατά της συντήρησης.

Επιλεκτικές παρεμβάσεις

Στέλεχος με μακρά κοινοβουλευτική και υπουργική θητεία, ο Δημήτρης Ρέππας αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ για το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου τον Ιανουάριο του 2015, αποφεύγοντας όμως τον εμφύλιο σπαραγμό που είχε ξεσπάσει εκείνη την τραυματική -για τη Χαριλάου Τρικούπη- περίοδο.

Εκτοτε οι παρεμβάσεις του είναι επιλεκτικές, αλλά συνήθως στέλνουν σαφή μηνύματα, όπως πριν από έναν και πλέον χρόνο, όταν αναφερόταν στη διαμόρφωση των συνθηκών «για μια προοδευτική κυβέρνηση», αλλά και τον Σεπτέμβριο, που ζητούσε ανασύνταξη του σοσιαλδημοκρατικού χώρου.

Τρία χρόνια νωρίτερα, στην εκδήλωση για τα 39 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, είχε δημόσια υποστηρίξει ότι «το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι ανοιχτό στο ενδεχόμενο της προοπτικής σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον σχηματισμό κυβέρνησης, αν οι συνθήκες το επιβάλουν». Οι σχέσεις του με τη Φ. Γεννηματά είναι τυπικές αλλά καλές, ενώ μόλις χθες φέρεται να είχε συνάντηση με στέλεχος της Κουμουνδούρου.

Ενα από τα σενάρια που ενεργοποιεί η συνάντηση που αποκαλύπτουμε σήμερα είναι η ένταξη τελικά του Κινήματος Δημοκρατών και Σοσιαλιστών στη Δημοκρατική Συμπαράταξη όπου ήδη συμμετέχουν το ΠΑΣΟΚ, η ΔΗΜΑΡ και οι Κινήσεις για τη Σοσιαλδημοκρατία.

Μάλιστα, με δεδομένες τις μάλλον λιγοστές πιθανότητες να συμβεί κάτι αντίστοιχο και με το Ποτάμι, η σύμπραξη με το ΚΙΔΗΣΟ θα μπορούσε να δώσει θετικό πρόσημο στο εγχείρημα της διεύρυνσης του χώρου της Κεντροαριστεράς, επιτρέποντας στις ηγεσίες των συνεργαζόμενων κομμάτων να μιλούν για προσπάθεια που στέφεται με επιτυχία.

Για την επιστροφή του Γιώργου Παπανδρέου στο κοινό σχήμα, σύμφωνα με πληροφορίες, θα υπάρξει δέσμευση έναντι της Φώφης Γεννηματά ότι δεν θα είναι υποψήφιος για επικεφαλής, ωστόσο το πλεονέκτημα για εκείνον θα είναι ότι θα επανέλθει στο προσκήνιο και μετά τις εκλογές θα επανακτήσει τη βουλευτική του έδρα.

Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Συμπαράταξη, εφόσον «κλειδώσει» η ενσωμάτωση του ΚΙΔΗΣΟ, θα στραφούν σε πιο αριστερή φρασεολογία, υιοθετώντας μια τακτική που θα μειώσει σταδιακά τις αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα φέρει πιο κοντά το ενδεχόμενο εισόδου στην κυβέρνηση, με επίκληση του εθνικού συμφέροντος και την αποφυγή κατάρρευσης της χώρας μέσω νέων εκλογών.

Σχεδόν σίγουρα θα προκαλούνταν η έντονη αντίδραση και ίσως η «έξοδος» του Ευάγγελου Βενιζέλου (και μερικών άλλων βουλευτών), που όμως κάποιοι παράγοντες του χώρου δεν θα την έβλεπαν ως πρόβλημα ή δυσάρεστη εξέλιξη…

Την παραπάνω εκδοχή -σύμφωνα με ορισμένους κύκλους- εξυπηρετεί άλλωστε και η απόφαση της πανελλαδικής συνδιάσκεψης της ΔΗΜΑΡ υπέρ μιας νέας κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή, ευρείας πλειοψηφίας των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, με προγραμματική συμφωνία (δεν γίνεται καμία αναφορά στην αναγκαιότητα παρουσίας στο κυβερνητικό σχήμα της Ν.Δ.).