Για κάποιον έρωτα, συχνά ανομολόγητο, έχουν γραφεί εκατομμύρια ποιήματα και αμέτρητα τραγούδια. Σαν αυτά που γράφει ένας αδέσποτος και τυχοδιώκτης γάτος ονόματι Κεράσης, με αγαπημένη του συνήθεια να κλέβει κρουασάν και να ραπάρει, με αποδέκτη τη Φουφού, μια γάτα σπιτική και καλοταϊσμένη.

Τα δυο ζωάκια συναντιούνται στους αχαρτογράφητους ακάλυπτους των πολυώροφων πολυκατοικιών, πάνω σε μάντρες και κεραμίδια, δίπλα σε μαραμένα φυτά και υγρά τσιμέντα και φιλοσοφούν ταξιδεύοντας σε άλλους πλανήτες. Και συχνά ο Κεράσης παίρνει τους δρόμους και εξερευνά τις γύρω γειτονιές, τις «άλλες ηπείρους» του απέραντου μικρο-σύμπαντός του. Για να μεταφέρει στη Φουφού τα νέα από τον έξω κόσμο, να της αφηγηθεί μύθους και θρύλους για γάτους ξιφομάχους και κουκουβάγιες που είναι άγγελοι-σκαντζόχοιροι, για ιπτάμενες σιδερώστρες και μυρωδάτα παγωτατζίδικα, για χωροχρονικά πόρταλ και αμάξια που πατάνε γάτες.

Ο Παναγιώτης Πανταζής στη «Μαρμελάδα Κεράσι» δημιουργεί ένα γλυκό αστικό παραμύθι για μεγάλα παιδιά. Που αρχίζει και τελειώνει (;) με μουσική. Και μια γραμμένη κασέτα, όπως αυτές του παλιού καιρού, ως ερωτική υπόμνηση.