«Θέλουμε να γυρίσουμε σε μια ειρηνική πατρίδα»

Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων που βρίσκονται στη χώρα μας και αναζητούν έναν τρόπο να φύγουν προς τη Δυτική Ευρώπη, δηλώνουν ότι θα ήθελε κάποια στιγμή να επιστρέψουν στην πατρίδα τους όταν τελειώσει ο πόλεμος. Έρευνα της Κάπα Research για την Ένωση Περιφερειών Ελλάδος (ΕΝΠΕ) αναφέρει ότι οι 9 στους 10 έχουν αφήσει πίσω κάποιο συγγενικό τους πρόσωπο και οι μισοί έχουν εκεί περιουσιακά στοιχεία.

Ενδιαφέρον, επίσης, είναι το στοιχείο ότι μόνο το 36,3% αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις εστίες του λόγω του ISIS. Στην πλειονότητά τους (56,6%) έφυγαν λόγω του καθεστώτος / κυβέρνησης, το 22,4% εξαιτίας του Συριακού Απελευθερωτικού Στρατού και άλλων αιτίων.

Ταξιδεύουν με συγγενείς

Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι 7 στους 10 πρόσφυγες ταξιδεύουν μαζί με κάποιον συγγενή ή ένα οικείο σε αυτούς πρόσωπο.

Για τους περισσότερους (62,8%), το ταξίδι έχει διαρκέσει λιγότερο από 30 ημέρες, ενώ οι 6 από τους 10 έχουν μείνει για πάνω από δέκα μέρες σε κάποιο κατάλυμα ενδιάμεσης χώρας -πιθανότατα στην Τουρκία.

Επίσης, πριν ξεκινήσουν από τις χώρες τους, το 56,8% πήρε σημαντικές πληροφορίες για το ταξίδι και τον τόπο προορισμό του από γνωστούς ή συγγενείς που έχουν ήδη εγκατασταθεί σε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από το διαδίκτυο και τα social media (20,2%).

Το διαδίκτυο φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, καθώς η πλειοψηφία (53,5%) κάνει χρήση έξυπνων συσκευών τηλεφώνου (smartphone).

Πλήρωσαν για φτάσουν εδώ

Σύμφωνα με τις απαντήσεις των προσφύγων, το 53,1 πλήρωσε για να φτάσει στην Ελλάδα ενώ ένα 20,9% έδωσε αμοιβή για τη μετακίνησή του και εντός Ελλάδας.

Οι 7 στους 10 (68%) πρόσφυγες που διαμένουν σήμερα στα κέντρα υποδοχής/φιλοξενίας του λεκανοπεδίου θέλουν να φτάσουν στη Γερμανία και δηλώνουν πολύ ή αρκετά αισιόδοξοι ότι θα τα καταφέρουν (59,6%).

Δεν θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα

Η Ελλάδα (77,6%) και η Γερμανία (74%) συγκεντρώνουν τις περισσότερες θετικές γνώμες ανάμεσα στις χώρες που διαδραματίζουν ρόλο στο προσφυγικό ζήτημα, σε αντίθεση με την Τουρκία και τη Ρωσία, που έχουν μόλις 15,1% και 8,4% θετικές γνώμες αντίστοιχα.

Ωστόσο, παρά τις θετικές γνώμες, η Ελλάδα δεν αποτελεί χώρα-προορισμό.

Ακόμη και αν -στην πρώτη προσπάθεια– δεν καταφέρουν να περάσουν τα σύνορα προς την κεντρική Ευρώπη, μόλις ένα 12,5% των προσφύγων δηλώνει ότι θα επέλεγε να εγκατασταθεί μόνιμα στη χώρα μας [είτε σε κάποια οργανωμένη δομή (8,6%), είτε σε συγγενείς/φίλους που κατοικούν ήδη στην Ελλάδα (3,9%)].

Οι περισσότεροι δηλώνουν ότι θα έμεναν προσωρινά σε χώρο υποδοχής ελπίζοντας να ανοίξουν τα σύνορα (54,4%), ενώ υπάρχει και ένα 13,5% που αναφέρει ότι θα αναζητήσει άλλο πέρασμα και ένα 16,8% ότι θα επέστρεφαν στην πατρίδα τους.

Για τους πρόσφυγες, η Ελλάδα είναι χώρα-transit, κυρίως εξαιτίας της ευκολίας να περάσει κάποιος τα σύνορα (76,3%) και του χαμηλού κόστους (είναι πιο φθηνά (19,1%).

Φιλόξενη Ελλάδα

Επίσης ότι οι Έλληνες είναι φιλόξενοι και τους βοηθάνε , οι ελληνικές αρχές δεν είναι τόσο αυστηρές και ότι υπάρχει μια φιλική προς τους πρόσφυγες κυβέρνηση.

Δεδομένων των συνθηκών, το 40,6% νιώθει καλά από τη μέχρι τώρα παραμονή του στη χώρα μας, μέτρια το 24,5%, ενώ άσχημα αισθάνεται το 26,5%.

Σχεδόν, όμως, 7 στους 10 κρίνουν προβληματική την κατάσταση του χώρου που διαμένουν προσωρινά (Πειραιάς, Ελληνικό, Σχιστό, Ελαιώνας).

Όλοι ανεξαιρέτως οι θεσμοί/φορείς που εμπλέκονται στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα κρίνονται θετικά: Το λιμενικό σώμα, η αστυνομία, η κυβέρνηση, οι ΜΚΟ, το σύστημα υγείας και η τοπική αυτοδιοίκηση λαμβάνουν θετικές κρίσεις σε ποσοστά άνω του 60%.

Το βασικό πρόβλημα που συναντούν οι πρόσφυγες στην επαφή τους με τις υπηρεσίες του κράτους είναι η γλώσσα (53,5%).

Στην Αθήνα, αν έβρισκαν δουλειά

Παρά το γεγονός ότι στο σύνολό τους οι πρόσφυγες δεν επιθυμούν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, υπό ορισμένες συνθήκες, σχεδόν οι 3 στους 10 θα επέλεγαν να μείνουν, αν έβρισκαν δουλειά, γιατί υπάρχει ήδη κοινότητα από τη χώρα τους εδώ ή έχει συγγενείς και επειδή κρίνουν καλό το σύστημα κοινωνικής προστασίας της χώρας μας.

Το 24,1% -εάν έμενε τελικά στην Ελλάδα- θα επεδίωκε και την επανένωση της οικογένειάς του προσκαλώντας την εδώ.

Ο τόπος που θα ήθελαν να εγκατασταθούν είναι η Αθήνα και γύρω απ΄αυτήν ( ποσοστό 49,7 % ), ενώ το 22,4% θα έμενε οπουδήποτε αρκεί να μπορούσε να διασφαλίσει δουλειά, τροφή και στέγη.