O Τζεφ Νίκολς δημιουργεί ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο του ηθοποιό Μάικλ Σάνον, στον ρόλο ενός πατέρα που προσπαθεί να προστατέψει τον 8χρονο γιο του. Ενα διαφορετικό παιδί με ειδικές δυνάμεις. Στις αίθουσες ακόμα μια συναρπαστική κινηματο-γραφική διασκευή του «Βιβλίου της Ζούγκλας».
Ο εκλεκτός της νύχτας ★★★✰✰
(Midnight special, ΗΠΑ, 2016, 112’)
- σκηνοθεσία: Τζεφ Νίκολς
- ηθοποιοί: Τζέιντεν Λίμπερερ, Μάικλ Σάνον, Τζόελ Ετζερτον, Κίρστεν Ντανστ, Ανταμ Ντράιβερ, Σαμ Σέπαρντ
Ακόμα κι απ’ τον τίτλο της, η νέα ταινία του Τζεφ Νίκολς δηλώνει το ύφος και τις προθέσεις της. Αυτή η τέταρτη ταινία του ξεχωριστού Αμερικανού σκηνοθέτη (μετά τα «Shotgun Stories», «Take Shelter» και «Mud» -και πάλι με παραγωγό και τον Χρήστο Β. Κωνσταντακόπουλο), είναι ένας φόρος τιμής στην κινηματογραφική παράδοση των b-movies επιστημονικής φαντασίας, μια έκφραση αγάπης στον Σπίλμπεργκ του «Ε.Τ.» και των «Στενών επαφών τρίτου τύπου», στον Κάρπεντερ, στο «Twilight Zone», ακόμα και στα «X-Files».
Ενα φιλμ που θα μπορούσε να είναι αληθινά αριστουργηματικό, από την πλευρά της έμπνευσης, της τεχνικής, της δημιουργικότητας, της σινεφιλίας, της ψυχής. Αν δεν το πρόδιδε το σενάριό του.
Κεντρικός ήρωας της ταινίας είναι ο Αλτον, ένα 8χρονο αγοράκι αλλιώτικο από τ’ άλλα: για κάποιο λόγο, ο Αλτον δεν πρέπει να έρχεται σ’ επαφή με το φως του ήλιου και τα μάτια του, διαρκώς καλυμμένα με γυαλάκια, συγκεντρώνουν τεράστια ποσότητα ενέργειας σε μπλε φωτεινές ακτίνες.
Ο Αλτον κι ο μπαμπάς του, Ρόι (ο αγαπημένος ηθοποιός του Νίκολς, Μάικλ Σάνον), είναι φυγάδες. Με συμμάχους τη μητέρα του Αλτον κι έναν φίλο αστυνομικό, προσπαθούν να ξεφύγουν από το FBI, από έναν ερευνητή επιστήμονα κι από μια κυριαρχική θρησκευτική σέχτα.
Το εύρημα του Τζεφ Νίκολς είναι υπέροχο, ότι όταν σε μια κοινωνία «προσγειώνεται» το διαφορετικό, ο καθένας θα προσπαθήσει να το εκμεταλλευτεί για τις δικές του φιλοδοξίες ή ελπίδες. Ωστόσο στην πορεία της ταινίας αφήνει ξεκρέμαστες τις πολλές πτυχές της πλοκής, χτίζει ήρωες ελλιπείς με τους οποίους, όσο και να θέλεις, δεν μπορείς να συμπάσχεις και ισοπεδώνει το αρχικό σασπένς με μια υπερ-αναλυτική εξήγηση στο φινάλε του, διαλύοντας τη θαυμάσια αίσθηση μυστηρίου με την οποία ξεκινά.
Ακόμα κι έτσι, το φιλμ κρατά τη γοητεία της τέχνης του και μπαίνει σ’ αυτήν την κατηγορία ταινιών που, ενώ δεν σε κάλυψαν, λίγο τις αγάπησες.
Το Βιβλίο της Ζούγκλας ★★½✰✰✰
- (The Jungle Book, ΗΠΑ, 2016, 106’)
- σκηνοθεσία: Τζον Φαβρό
με τον Νιλ Σέθι και τις φωνές των Σκάρλετ Τζοχάνσον, Ιντρις Ελμπα, Μπιλ Μάρεϊ, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τζιανκάρλο Εσπόζιτο, Λουπίτα Νιόνγκο / στα ελληνικά: Ντίνος Πικροδημήτρης, Δημήτρης Πακσόγλου, Γιάννης Στεφόπουλος, Νέστωρ Κοψιδάς, Γιώτα Μηλίτση, Ινώ Στεφανή, Ακίνδυνος Γκίκας, Αλκης Ζερβός
Το στούντιο της Disney και ο πάντα ευφάνταστος Τζον Φαβρό («Iron Man», «Chef») στήνουν μια νέα κινηματογραφική διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος του Κίπλινγκ. Η ιστορία του μικρού Μόγλη που μεγαλώνει στη ζούγκλα, με την προστασία του πάνθηρα Μπαγκίρα και του αρκούδου Μπαλού, παίρνει ζωή σ’ ένα εντυπωσιακό live action φιλμ, όπου πραγματικά ζώα δίνουν υπέροχες ψηφιακές ερμηνείες, συνδυάζοντας τον ρεαλισμό, το παραμύθι και την παρακαταθήκη της animation εκδοχής του «Βιβλίου της Ζούγκλας» από την Disney, με την προσθήκη κλασικών τραγουδιών όπως το «Bare Necessities».
Η ταινία είναι πανέμορφη κι εντυπωσιακή, σίγουρα συναρπαστική για τους θεατές μικρότερων ηλικιών, παρ’ ότι δεν αφήνει τα φιλοσοφικά, ή και τα απλώς συγκινησιακά στοιχεία της ιστορίας του Κίπλινγκ ν’ αναπτυχθούν αρκετά ώστε να προσελκύσουν το ενήλικο κοινό.
Ο βασιλιάς μου ★★✰✰✰
(Mon roi, Γαλλία, 2015, 124’)
- σκηνοθεσία: Μαϊγουέν
- ηθοποιοί: Εμανουέλ Μπερκό, Βενσάν Κασέλ, Λουί Γκαρέλ, Ιζίλντ λε Μπεσκό
Η Τονί έχει ρήξη χιαστού και περνά 6 μήνες απομονωμένη σε κέντρο αποκατάστασης. Τραυματισμένη σωματικά, κοιτάζει πίσω στα χρόνια που την τραυμάτισαν συναισθηματικά. Η γνωριμία της με τον Τζόρτζιο, έναν σαγηνευτικό, παιχνιδιάρη, διπολικό, αυτοκαταστροφικό και καταστροφικό άντρα, καθόρισε τη ζωή της.
Εκείνος την έκανε, άθελα ή μη, υποχείριό του κι εκείνη δεν έπαψε να τον έχει «βασιλιά της». Η Μαϊγουέν, όπως απέδειξε και στο «Polisse», δίνει στις ταινίες της μια γοητευτική, θυελλώδη ενέργεια. Το ίδιο ισχύει κι εδώ, αλλά σε μια ιστορία με ισόποσες δόσεις ναρκισσισμού και υστερίας, για μια γυναίκα που σύντομα παύει να είναι ενδιαφέρουσα.
Η Εμανουέλ Μπερκό τιμήθηκε με το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κανών, είναι όμως ο Βενσάν Κασέλ, με τον απίθανο αισθησιασμό του κι ένα ρόλο που του ταιριάζει γάντι, που βγαίνει βασιλιάς σ’ αυτήν την ταινία.
Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ ★★½✰✰✰
(Race, Γαλλία, Γερμανία, Καναδάς, 2016, 134’)
- σκηνοθεσία: Στίβεν Χόπκινς
- ηθοποιοί: Στέφαν Τζέιμς, Τζέισον Σουντέικις, Ιλάι Γκόρι, Καρίς βαν Χούτεν, Τζέρεμι Αϊρονς, Γουίλιαμ Χερτ
Βιογραφία του Τζέσι Οουενς, του σπουδαίου αθλητή που, αφότου αντιμετώπισε τον αμερικανικό ρατσισμό στον ταχύτατο δρόμο του προς την κορυφή, αντιστάθηκε έμπρακτα στον ναζισμό, στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου το 1936. Ο Στίβεν Χόπκινς σκηνοθετεί μια ταινία «περιποιημένη», όπου όλα βρίσκονται στη θέση που πρέπει, τόσο συμβατική και προσεκτική, που ακόμα κι αυτή, η απόλυτα συναρπαστική ιστορία του Τζέσι Οουενς δεν κρατά το ενδιαφέρον για πολύ παραπάνω από μια κούρσα των 100 μέτρων.
Ροβινσώνας Κρούσος ★★½✰✰✰
(Robinson Crusoe, Βέλγιο, Γαλλία, 2016, 90’)
- σκηνοθεσία: Βενσάν Καστελούτ, Μπεν Στάσεν
- με τις φωνές των: Φοίβου Ριμένα, Δημήτρη Μακαλιά, Λουκά Φραγκούλη, Μαρίας Ζερβού, Τζίνη Παπαδοπούλου, Αφροδίτης Αντωνάκη, Ηλία Ζερβού, Βασίλη Μηλιού
Οταν ο Ροβινσώνας Κρούσος ναυαγεί σ’ ένα άγνωστο νησί, συναντά μια παρέα ζώων και πτηνών που φαίνονται εξίσου απορημένα μ’ εκείνον για τον κόσμο που μοιάζει να υπάρχει παραπέρα απ’ όσο βλέπουν τα μάτια τους. Ο παπαγάλος Παρασκευάς κι οι φίλοι του θα γίνουν σύμμαχοι του Ροβινσώνα στην προσπάθειά του να επιβιώσει αλλά και να πατάξει τις φρικτές και δαιμόνιες γάτες που θέλουν το κακό του. Διασκεδαστική, πολύχρωμη, αποκλειστικά παιδική διασκευή της ιστορίας του Ντάνιελ Ντεφόε.
Ακόμα στις αίθουσες
Τα 13 λεπτά που δεν άλλαξαν την Ιστορία
(Elser, Γερμανία, 2015, 114’)
- σκηνοθεσία: Ολιβερ Χίρσμπιγκελ
- ηθοποιοί: Κρίστιαν Φρίντελ, Καταρίνα Σούτλερ, Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ, Γιόχαν φον Μπιούλοφ, Φέλιξ Αϊτνερ
Ο σκηνοθέτης της «Πτώσης» καταπιάνεται με την πραγματική ιστορία του Γκέοργκ Ελσερ, ενός ιδιοσυγκρασιακού πασιφιστή που, το 1939, διακρίνοντας ήδη ότι ο Αδόλφος Χίτλερ είχε προθέσεις να καταστρέψει την ανθρωπότητα, αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει κι απέτυχε από ένα απίστευτο γύρισμα της τύχης.
Τη συναρπαστική αυτή ιστορία, ο Χίρσμπιγκελ δεν κάνει καμιά προσπάθεια να την αξιοποιήσει σαν κάτι περισσότερο από ένα αξιοπρεπές τηλεοπτικό δράμα, η ίδια όμως η περίπτωση του Ελσερ, η δύναμη του timing και το αιώνιο «τι θα γινόταν εάν…» της Ιστορίας παραμένουν πολύ πιο ενδιαφέροντα από την ταινία.
Ερωτας χωρίς αύριο
(Itsi Bitsi, Δανία, 2014, 109’)
- σκηνοθεσία: Ολε Κρίστιαν Μάντσεν
- ηθοποιοί: Χοακίμ Φιελστράπ, Μαρί Τουρέλ Σόντερμπεργκ, Κρίστιαν Γκάρντε
Στη Δανία του 1962, όπου οι νέοι, όπως στον υπόλοιπο κόσμο, επαναστατούν στα πάντα και δοκιμάζουν τα πάντα, ο Εϊκ Σκάλοε, λαίμαργος για ζωή και μουσική, γνωρίζει την Ιμπεν και την ερωτεύεται παράφορα, έστω κι αν εκείνη αλλάζει τους συντρόφους τους τόσο γρήγορα όσο και τα ναρκωτικά της.
Ο Ολε Κρίστιαν Μάντσεν του «Flammen & Citronen» και του «Superclassico» κάνει το biopic του ανθρώπου που, στη σύντομη ζωή του, ίδρυσε το μνημειώδες συγκρότημα-πυροτέχνημα Steppeulvene, με μια μεγαλύτερη δόση ομορφιάς, λάμψης και αφέλειας απ’ όσο είναι πειστικό.
Short Fuse
(Ελλάδα, 2016, 85’)
- σκηνοθεσία: Ανδρέας Λαμπρόπουλος, Κώστας Σκύφτας
- ηθοποιοί: Αποστόλης Τότσικας, Ευγενία Δημητροπούλου, Τάσος Νούσιας, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θοδωρής Αθερίδης, Γιώργος Καραμίχος
Ο Αρης, επίδοξος δικηγόρος, εργάζεται ως κούριερ και, στην τελευταία αποστολή της μέρας, βρίσκεται ζωσμένος με εκρηκτικά, κατευθυνόμενος από έναν αόρατο εκβιαστή, αγωνιζόμενος όχι μόνο ν’ αποκαλύψει μια συνωμοσία που απειλεί την οικογένειά του και την Ελλάδα, αλλά και να επιβιώσει ο ίδιος.
Σκηνοθετικό ντεμπούτο (ο Κώστας Σκύφτας είναι ο, ομολογουμένως, αξέχαστος «Αδάμαστος»), με executive producers τους Πάρι Κασιδόκωστα και Τέρυ Ντούγκας και με all star cast. Μια περιπέτεια δράσης που ωχριά τόσο μπροστά στις αντίστοιχες αμερικανικές, ώστε ν’ αναρωτιέσαι αν είναι παρωδία. Αλλά όχι…
Ψεύτης ήλιος 2: Η έξοδος
(Utomlyonnye solntsem 2: Predstoyanie, Ρωσία, 2010, 181’)
- σκηνοθεσία: Νικίτα Μιχάλκοφ
- ηθοποιοί: Νικίτα Μιχάλκοφ, Ολέγκ Μένσικοφ, Εβγκένι Μιρόνοφ, Ναντέζντα Μιχάλκοβα
Οταν, το 1994, ο «Ψεύτης ήλιος» του Νικίτα Μιχάλκοφ βγήκε στις αίθουσες του κόσμου, είχε ένα λόγο ύπαρξης, κινηματογραφικό και πολιτικό. Το ίδιο δεν ισχύει γι’ αυτό εδώ το σίκουελ της ταινίας, που γυρίστηκε το 2009. Η ιστορία της οικογένειας Κότοφ μεταφέρεται στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου, στην ακριβότερη ταινία που γυρίστηκε ώς τότε στη Ρωσία, σεναριακά πομπώδη και τόσο στρατευμένη πολιτικά που βλέπεται με δυσκολία.
Ζήσε με ρυθμό
(High strung, ΗΠΑ, Ρουμανία, 2016, 96’) σκηνοθεσία: Μάικλ Ντέιμιαν ηθοποιοί: Τζέιν Σέιμουρ, Κίναν Κάμπα, Νίκολας Γκαλιτζάιν, Σονόγια Μιζούνο, Ρίτσαρντ Σαουθγκέιτ, Πολ Φρίμαν
Η ταινία που πρέπει να δεις αν ζεις με ρυθμό των 13 έως 17. Στη γραμμή των «StreetDance», «Step Up» κτλ, μια μπαλαρίνα γνωρίζει κι ερωτεύεται, στη Νέα Υόρκη, έναν χιπ χοπ βιολιστή (γιατί υπάρχουν) κι ερωτεύονται, παίζουν μουσική, χορεύουν και σμιλεύουν εφηβικά όνειρα!
Silent – Καύσωνας
Δευτερότριτα στον «Δαναό» θα προβληθούν δύο ελληνικές ταινίες της φετινής σεζόν, σ’ ένα κοινό πρόγραμμα που θα ακολουθείται από συζήτηση με τους δημιουργούς.
Το «Silent» είναι η νέα ταινία του Γιώργου Γκικαπέππα μετά την «Πόλη των Παιδιών», η ιστορία μιας νεαρής τραγουδίστριας που χάνει τη φωνή της και προσπαθεί να καταλάβει το γιατί, μέσα από μονόπλευρες «συζητήσεις» με τα πιο κοντινά της πρόσωπα. Συναρπαστική η Κίκα Γεωργίου στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ο «Καύσωνας» είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Τζόις Νασαγουάτι, γαλλο-ελληνική συμπαραγωγή. Ενα φουτουριστικό, αόριστο, υπαρξιακό θρίλερ κινείται γύρω από τον Ασράντ (Ζιαντ Μπακρί), ξένο στον τόπο, ο οποίος αναλαμβάνει να φυλά μια έπαυλη, σε εποχή εξαντλητικής λειψυδρίας. Αριστοτεχνική η φλεγόμενη φωτογραφία του Γιώργου Αρβανίτη, σαρωτική η παρουσία της Μιμής Ντενίση σ’ έναν μικρό αλλά απρόσμενα επιβλητικό ρόλο.
-320x213.jpg)
