Μπορεί να συνεργάζονται αρμονικά με την κυβέρνηση, καθώς μαζί κατέβηκαν στις τελευταίες εκλογές και βουλευτής τους είναι υπουργός (σ.σ. Γιάννης Τσιρώνης, αν. υπουργός Περιβάλλοντος), ωστόσο οι Οικολόγοι Πράσινοι με ανακοίνωσή τους κρατούν σαφείς αποστάσεις από τη συμφωνία της τελευταίας συνόδου κορυφής για το προσφυγικό, χαρακτηρίζοντάς τη «μαύρη σελίδα» στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ενωσης
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι είμαστε αντίθετοι σε λογικές, οι οποίες υπολογίζουν τις ανθρώπινες ζωές ως αριθμούς και πιόνια, τα οποία μπορούμε να πηγαίνουμε από τη μία χώρα στην άλλη», τονίζουν χαρακτηριστικά.
»Επιρρίπτουν ευθύνες τόσο στην Ε.Ε. όσο και στην ελληνική κυβέρνηση πως κινήθηκαν ενάντια στη Συνθήκη της Γενεύης και πως γελοιοποιούν το πρόβλημα όταν θεωρούν ότι έδωσαν κάποια λύση, μιλώντας για παροχή ασύλου σε 72.000 ανθρώπους, «οι οποίοι είναι μία σταγόνα μπροστά στους πραγματικούς αριθμούς, μία σταγόνα μπροστά στις πραγματικές δυνατότητες της ένωσης των 500 εκατομμυρίων».
Σύμφωνα με τους ίδιους, η έννοια της «Ευρώπης της αλληλεγγύης» υποβαθμίστηκε προς όφελος μιας «οικονομικής Ευρωπαϊκής Ενωσης», η οποία «επιφέρει δικαίως μια αύξηση του ευρωσκεπτικισμού σε ευρύτατα τμήματα των κοινωνιών μας».
Ταυτόχρονα, στηλίτευσαν την έναρξη διαπραγματεύσεων ένταξης της Τουρκίας, ως «αντάλλαγμα» για τις υπηρεσίες «απώθησης» που θα προσφέρει στην αντιμετώπιση του προσφυγικού, καθώς έτσι «επικροτούμε μια από τις χειρότερες κυβερνήσεις της σύγχρονης ιστορίας της, η οποία είναι και αποδέκτης πολλών καταγγελιών για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων».
Εν κατακλείδι, η συμφωνία αυτή για τους Οικολόγους Πράσινους αποτελεί «το τέλος των ανοιχτών συνόρων, το τέλος των ιδεωδών διακήρυξης της Ενωμένης Ευρώπης, το τέλος της Συνθήκης της Γενεύης.
»Μπορεί η Ελλάδα να βρίσκεται σε μεγάλη δυσκολία και να υπάρξει ίσως μια κάποια πρόσκαιρη ανακούφιση των τοπικών κοινωνιών στα σημεία φιλοξενίας και εισόδου, όμως το ηθικό κόστος αυτής της απόφασης θα το πληρώσουμε όλοι για πολλά χρόνια και δεν είναι κάτι για το οποίο μπορεί η κυβέρνηση να υπερηφανευτεί».
«Για μας, η σημαντικότερη απόφαση που θα είχε νόημα να παρθεί σε σύνοδο κορυφής για το προσφυγικό -και η οποία δεν συζητήθηκε- θα ήταν ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε η Ευρώπη να βοηθήσει στην ειρήνευση της περιοχής. Γιατί η Ε.Ε. γι’ αυτό υποτίθεται θεσμοθετήθηκε, για την ειρήνη και την αλληλεγγύη των λαών. Ή τελικά όχι;».
