Με τον αέρα της πρωτοκαθεδρίας που της δίνουν οι δημοσκοπήσεις για το προεδρικό χρίσμα μεταξύ των άλλων συνυποψηφίων της, Μπέρνι Σάντερς και Μάρτιν Ο’Μάλεϊ, η Χίλαρι Κλίντον κέρδισε τις εντυπώσεις σε ένα ακόμα ντιμπέιτ, αυτή τη φορά στην Πολιτεία της Αϊόβα.
Στην τηλεμαχία κυριάρχησε ένα ευρύ πλέγμα θεματολογίας, πτυχές της οποίας καταδεικνύουν την αισιόδοξη θεώρηση που έχει η Αμερική για το πώς βλέπει το μέλλον της σε σχέση με την πεσιμιστική προσέγγιση της Ευρώπης.
Οι αλλεπάλληλες επικλήσεις στην ενότητα του έθνους και η πίστη ότι παρά τις δυσκολίες ένα καλύτερο αύριο περιμένει τους Αμερικανούς, οι συνεχείς αναφορές στην ανάγκη διασφάλισης της ισότητας όλων, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, σεξουαλικού προσανατολισμού, θρησκείας ή φύλου, η υπεράσπιση του δόγματος που λέει ότι μια οικονομία μπορεί να αναπτυχθεί μόνο μέσα από τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την τόνωση της κατανάλωσης μέσω της αύξησης στους μισθούς, και δη στον κατώτατο, και η εικόνα μιας χώρας που ανεξάρτητα από το ποιος τη διοικεί αποτελεί μια ενιαία οντότητα με συνέχεια και με κοινό παρονομαστή το συμφέρον του αμερικανικού λαού, ήταν μερικά από τα βασικότερα σημεία των παρεμβάσεων που ξεχώρισαν μεταξύ των τριών υποψηφίων για το δημοκρατικό χρίσμα στις επικείμενες προεδρικές εκλογές.
Χωρίς εξάρσεις και βολές του ενός υποψηφίου προς τον άλλον, οι Κλίντον, Σάντερς και Ο’Μάλεϊ επιβεβαίωσαν ότι αυτό που προέχει είναι η επόμενη μέρα των εκλογών να βρει την Αμερική ενωμένη, επισημαίνοντας την αντιδιαστολή με το μήνυμα διχασμού και μισαλλοδοξίας για τα οποία και οι τρεις κατηγόρησαν τους Ρεπουμπλικανούς ότι εκτοξεύουν δηλητηριάζοντας το δημόσιο αίσθημα.
Τα πυρά και των τριών δέχτηκε κατά βάση ο Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο χθεσινή δημοσκόπηση έδειχνε να κυριαρχεί κατά κράτος έναντι των άλλων συνυποψηφίων του για το ρεπουμπλικανικό χρίσμα, γεγονός που κάνει πολλούς πλέον να πείθονται ότι αυτός θα εκπροσωπήσει τους Ρεπουμπλικανούς στις προεδρικές εκλογές, κάτι που μερικούς μήνες πριν θεωρούνταν αδιανόητο.
Πιο επιθετική κατά του Τραμπ ήταν η Χίλαρι, που χαρακτήρισε τη ρητορική του «αηδιαστική και προσβλητική» με σημείο αιχμής τα πολλαπλά ρατσιστικά παραληρήματά του αρχικά κατά των Μεξικανών μεταναστών και εν συνεχεία εναντίον των μουσουλμάνων ζητώντας την απαγόρευση εισόδου τους στη χώρα ως εν δυνάμει τρομοκρατικής απειλής για την Αμερική.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως είχαν και οι δύσκολες ερωτήσεις που δέχτηκε η Χίλαρι κατά την «ανάκρισή» της από νέους ψηφοφόρους, ένας εκ των οποίων τη ρώτησε για ποιο λόγο η πλειοψηφία της νεολαίας δεν την εμπιστεύεται για την ηθική της ακεραιότητα.
Υπενθυμίζεται ότι ένα από τα τρωτά σημεία της προεκλογικής της εκστρατείας είναι το έλλειμμα δυναμικής που παρουσιάζει μεταξύ των νέων ψηφοφόρων, σε αντίθεση με τον Μπαράκ Ομπάμα προ οκταετίας.
Η απάντηση της Χίλαρι, κατά την οποία άρχισε να απαριθμεί τις μάχες που έχει δώσει στη διάρκεια της δημόσιας ζωής της τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, μάλλον δεν έδειξε να ικανοποιεί. Και ίσως δικαίως.
Στις τοποθετήσεις τους που είχαν προηγηθεί, Σάντερς και Ο’Μάλεϊ ήταν εμφανές πως θεωρούσαν τη Χίλαρι σχεδόν αδιαφιλονίκητο φαβορί προσπαθώντας και οι δύο για μία όσο το δυνατόν καλύτερη εμφάνιση.
Tο βέβαιο είναι ότι όσο πλησιάζουμε στην εκλογική αναμέτρηση του Νοεμβρίου τόσο η σύρραξη Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών θα εντείνεται, εξαλείφοντας κάθε προοπτική για τον Ομπάμα να πετύχει τους τελευταίους μήνες της θητείας του τις πολιτικές συναινέσεις που απαιτούνται στο Κογκρέσο για την ψήφιση νομοσχεδίων που ο πρόεδρος επιθυμεί να πιστωθεί, πριν αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο.
