Του Φάνη Λυσιφάνη
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου κι αναρωτιέμαι τι θα βρω να βάλω στο χαρτί μου.

Εκεχειρία προσδοκούν οι πάντες στη Συρία κι οι πρόσφυγες αναζητούν μιαν άλλη ευκαιρία

μέσα σε σαπιοκάραβα, έρμαια των κυμάτων σε μιαν Ευρώπη που δεν είν’ η χώρα των θαυμάτων…

Κι αυτή βαθιά διχάζεται, δεν ξέρει τι να κάνει και νιώθει πως την απειλεί τόσο προσφυγομάνι.

Από τη μία προσπαθεί φιλόξενη να δείξει στον ίδιο της τον εαυτό θέλοντας ν’ αποδείξει

πως κάτι απ’ τον ουμανισμό και την αδελφοσύνη των παλαιών ιδανικών στη μνήμη έχει μείνει.

Από την άλλη βλέποντας τους πρόσφυγες στον δρόμο βιώνει τον αιώνιο καταραμένο τρόμο

του βολεμένου που ‘ρχεται φάτσα με πεινασμένο και τονε νιώθει απειλή για κάθε κεκτημένο.

Κουβέρτες να τους δώσουμε και ελεημοσύνη…

Δουλειά και δικαιώματα; Για μένα τι θα μείνει;

Τείχη λοιπόν ορθώνονται, μπαίνουνε ποσοστώσεις και όποια ευρωπαϊκή πέτρα και να σηκώσεις

τον φόβο πάντοτε θα βρεις κρυμμένο από κάτω που οδήγησε τόσες φορές την ήπειρο στον πάτο…

Τα αίσχη όμως ξεχάσαμε του εικοστού αιώνα και κάθε κράτος ρίχνεται με πάθος στον αγώνα

πόσο λιγότερους μπορεί πρόσφυγες ν’ αναλάβει το δράμα τους μη θέλοντας ποσώς να καταλάβει.

Οι Ούγγροι δημοψήφισμα θέλουν να κάνουν τώρα για το αν θα ορίζει η Ε.Ε. πόσοι θα μπουν στη χώρα

Η Αυστρία πια μονομερώς πλαφόν εισόδου βάζει. Καθένας το συμφέρον του πρωταρχικά κοιτάζει

τα κάστανα απ’ τη φωτιά λέει ας βγάλουν άλλοι μου φτάνουνε οι έννοιες μου που έχω στο κεφάλι.

Μ’ όσα συμβαίνουν γύρω μου, τι ωφελεί που φρίττω; Κοιτάζω τη δουλίτσα μου, γαία πυρί μιχθήτω.

Εύγε! Πάλι κατάφερα τη στήλη να γεμίσω μένοντας πάντα θεατής, αντί να βοηθήσω…