Η πρωτοφανής πανελλαδική αγροτική εξέγερση, τα δυναμικά αγροτικά μπλόκα, κυρίως ο αγωνιστικός συντονισμός με την πανεργατική απεργία της Πέμπτης 4/2, αποτελούν έκφραση συσσωρευμένης αγροτικής αγανάκτησης, εκδήλωση του σύγχρονου αγροτικού προβλήματος.
Δεν πρόκειται μόνο για μαχητική απάντηση στον συνδυασμό αντιασφαλιστικού Καιάδα – υπερφορολόγησης των αγροτών. Η αντιαγροτική επίθεση κυβέρνησης – ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής) της Ε.Ε. – 3ου βάρβαρου Μνημονίου είναι συνολικότερη, αλληλεπίδραση πολλών παραγόντων. Συγκεκριμένα:
■ Πρώτο: Απογείωση του κόστους παραγωγής με πανάκριβα καλλιεργητικά μέσα και εφόδια (πρόσφατη αύξηση ΦΠΑ στο 23% κ.ά.) και καταβύθιση των αγροτικών τιμών.
Μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας της διπλής εκμετάλλευσης αγρότη-παραγωγού και εργάτη-καταναλωτή, με δεδομένο ότι το αγροτικό προϊόν αποτελεί κυρίως πρώτη ύλη της βιομηχανίας και των πολυεθνικών.
Η ΚΑΠ της Ε.Ε. και οι κυβερνήσεις έχουν καταργήσει προ πολλού τις «τιμές Αθηνών» και τις «τιμές Βρυξελλών». Εχουν παραδώσει πλήρως το αγροτικό εισόδημα στις ληστρικές «δυνάμεις της αγοράς», σε όφελος των πολυεθνικών, των τραπεζών και των μεγαλοαγροτών, ξεκληρίζουν τους φτωχομεσαίους αγρότες, διογκώνουν την ανεργία, καταστρέφουν το περιβάλλον.
■ Δεύτερο: Ταξική λειτουργία των αγροτικών επιδοτήσεων της ΚΑΠ της Ε.Ε. Τις πληρώνει, στα ταμεία της Ε.Ε., ο εργάτης της πόλης (το 1,5% της αξίας κάθε προϊόντος που αγοράζει, μέσω του ΦΠΑ) και τις εισπράττει ο μεγαλοαγρότης.
Το 20% των μεγαλοαγροτών εισπράττει το 80% των επιδοτήσεων της Ε.Ε. που αποτελούν μηχανισμό επιτάχυνσης της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης στο χωριό, ισχυροποίησης των μεγαλοαγροτών και συντριβής της φτωχής αγροτιάς.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Eurostat στη δεκαετία 2003-2013, οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις στην Ε.Ε. μειώθηκαν κατά 4.000.000, ενώ η μέση καλλιεργούμενη έκτασή τους αυξήθηκε κατά 38% (από 117 στα 161 στρέμματα).
Στο ίδιο διάστημα (2003-2013) στην Ελλάδα, οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις μειώθηκαν κατά 14%, ενώ η μέση έκτασή τους αυξήθηκε κατά 42%, από τα 48 στα 68 στρέμματα!
Επομένως, το ζήτημα δεν είναι ότι οι επιδοτήσεις της Ε.Ε. μειώνονται (15% το 2015, μέχρι και 60% το 2019), αλλά ποιος τις πληρώνει, ποιος τις εισπράττει, ποιον ωφελούν και ποιον καταστρέφουν!
■ Τρίτο: Μετά την κατάργηση της ΑΤΕ (2ο Μνημόνιο), κατάργηση τώρα και των τελευταίων υπολειμμάτων «αγροτικού κράτους πρόνοιας» με τον νέο νόμο για τους Συνεταιρισμούς, που ολοκληρώνει το αντιαγροτικό έργο του Νόμου Σκανδαλίδη (Ν. 4015/2011).
■ Τέταρτο: Επερχόμενη χειροτέρευση του υπάρχοντος «Μητρώου Αγροτών και Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων» (Ν. 3874/2010), με στόχο το βίαιο ξεκλήρισμα 300.000 αγροτοεργατών-εργατοαγροτών, που, για να επιβιώσουν, συμπληρώνουν το φτωχό αγροτικό τους εισόδημα με εργατική απασχόληση (π.χ. στον τουρισμό, στις οικοδομές κ.ά.).
Οι μεγαλοαγρότες υποστηρίζουν διακομματικά και με φανατισμό το «Μητρώο Αγροτών», για να αρπάξουν το 90%-95% των επιδοτήσεων.
Την Παρασκευή 5 Φλεβάρη στη Βουλή, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου, απαντώντας στην επίκαιρη επερώτηση του ΚΚΕ για τους αγρότες, αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση συζητάει με τους «θεσμούς» την τροποποίηση (χειροτέρευση) και άμεση εφαρμογή του «Μητρώου Αγροτών».
Ο κ. Αποστόλου δήλωσε ωμά ότι από τους 750.000 αγρότες που συνολικά κάθε χρόνο υποβάλλουν αίτηση ενιαίας ενίσχυσης από την Ε.Ε., στόχος της κυβέρνησης είναι να ενταχθούν στο «Μητρώο» μόνο 275.000 «κατά κύριο επάγγελμα αγρότες», δηλαδή οι μεγαλοαγρότες και μεσαίοι αγρότες.
Ολοι οι υπόλοιποι 475.000 εργατοαγρότες, αγροτοεργάτες και μικροαγρότες θα αποκλειστούν από επιδοτήσεις και ενισχύσεις και γρήγορα θα ξεκληριστούν. Οι «θεσμοί» φυσικά θα συμφωνήσουν.
Οι φωστήρες του ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξούν να πετύχουν εκεί όπου, λόγω των αγροτικών μπλόκων, απέτυχαν παταγωδώς τόσο ο Α. Παπανδρέου το 1996 όσο και ο Γ. Παπανδρέου το 2010. Είναι τόσο μεγάλη η φόρα που έχουν πάρει, για να εφαρμόσουν τις επιταγές της Ε.Ε. και του Σόιμπλε, που σίγουρα θα πέσουν και θα γκρεμοτσακιστούν!
Το μέτωπο πάλης φτωχομεσαίων αγροτών-εργατών γης-εργαζομένων-νεολαίας-συνταξιούχων, για την κατάργηση του «Μητρώου Αγροτών», συνολικά για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής – φορομπηχτικής καταιγίδας, της ΚΑΠ της Ε.Ε., των Μνημονίων και της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης, είναι ζήτημα επιβίωσης για τη φτωχολογιά του χωριού και της πόλης.
*μέλος ΠΣΟ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
