Αγγελος Αναστασόπουλος*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μπορεί ένας Ελληνας να παρακολουθήσει -και να απολαύσει- αρχαία τραγωδία στα αγγλικά; Με αυτήν τη σκέψη και με χαμηλά τις προσδοκίες μπήκα στο «Compagnie Theatre» του Αμστερνταμ.

Στο φόντο της σκηνής προβαλλόταν σε λούπα βίντεο ενός πλυντηρίου ρούχων. Ανησύχησα. Εχω καεί από «πρωτοποριακές» παραστάσεις στο παρελθόν…

Κάθε ανησυχία έσβησε από τα πρώτα λεπτά μετά το τρίτο κουδούνι. Ολα αψεγάδιαστα. Επί μιάμιση ώρα παρακολουθήσαμε την τέλεια μεταφορά της Αντιγόνης. Κι ας ήταν στα αγγλικά.

Υπέροχοι οι τρεις βασικοί ηθοποιοί. Ο Νιγηριανός Λόλου Ατζάγι έδειξε ότι οι μαύροι ηθοποιοί δεν είναι μόνο για Οθέλο. Ακροβατώντας μεταξύ ψυχωσικού δικτάτορα, τραγικού πατέρα και εύθραυστου γιου, ο Ατζάγι έδωσε μια καινούργια οπτική σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες, ούτως ή άλλως, χαρακτήρες του αρχαίου δράματος.

Στον ρόλο της Ισμήνης η Γαλλίδα Αμελί Ονζόν, η φοβισμένη έφηβη που δεν μπορεί να αλλάξει γνώμη στην αδερφή της όταν εκείνη αποφασίζει να παραβεί τους νόμους των ανθρώπων για να μην παραβεί αυτούς των θεών, αλλά και που στο τέλος θέλει να μιμηθεί τον ηρωισμό της.

Και κορυφαία η Αντιγόνη, η πανέμορφη Καρολίνε Μπεχ που έκλεβε με ευκολία την παράσταση. Καθηλωτική η κάθε συλλαβή της, η κάθε έκφραση του προσώπου της και η κάθε κίνηση του τρομακτικά τέλειου κορμιού της.

Πώς το έλεγε ο Βαγγέλης Ιωαννίδης στην ταινία «Γαμπρός απ’ το Λονδίνο»; «Εχει η Αγγλία Καλαμάτα;» Κι αν η Αγγλία δεν έχει Καλαμάτα, το Ντεν Μπος έχει σίγουρα Αντιγόνη.

Και αν η «γκάφα» του μικρού αδερφού στην ελληνική ταινία ξεσκέπασε τον Κώστα Βουτσά, η κόρη του τελευταίου, η Θεοδώρα Βουτσά, μόνο σε γκάφα δεν έπεσε ως σκηνοθέτις αυτής της παράστασης. Εκεί που έπρεπε το κείμενο και το ύφος ήταν πιστό με σεβασμό στο πρωτότυπο.

Ακόμα και τα λίγα ελληνικά αποσπάσματα, «τυράκι» για όσους ξενιτεμένους προλάβαμε να προμηθευτούμε εισιτήριο, δεν αποσπούσαν την προσοχή των ξένων, αφού πάντα ακολουθούσε η μετάφραση στα αγγλικά.

Ηταν η τρίτη φορά που είδα Αντιγόνη στο θέατρο και τολμώ να πω ότι ήταν με διαφορά η καλύτερη. Κι ας ήταν στα αγγλικά. Κι ας έγινε η Αντιγόνη «Αντάιγκονη» και ο Πολυνίκης «Πολυνάικης».