Ο «πατέρας» των Beatles

Oταν τον Νοέμβριο του ’62 οι Beatles ηχογράφησαν στα στούντιο της Abbey Road και την τελευταία νότα του «Please Please Me», ένας τύπος από το κοντρόλ ακούστηκε: «Κύριοι, μόλις ολοκληρώσατε το πρώτο κομμάτι που θα φτάσει στο No 1 των τσαρτς». Η φωνή ανήκε στον σερ Τζορτζ Μάρτιν, τον άνθρωπο που -κόντρα σε όλους τους αμφισβητίες- τους εμπιστεύτηκε και τους άνοιξε την πόρτα της δόξας.

Ενας από τους επιδραστικότερους ανθρώπους στην ιστορία της μουσικής και σίγουρα ο άνθρωπος πίσω από το σημαντικότερο συγκρότημα του περασμένου αιώνα απεβίωσε τη νύχτα της Τρίτης. Και καθόλου τυχαία, εκείνος που έσπευσε χθες να ανακοινώσει την είδηση ήταν (μέσω Twitter) ο πρώην ντράμερ των «Σκαθαριών», Ρίνγκο Σταρ.

Ενώ, ο σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ ακολούθησε: «Ηταν πραγματικός τζέντλεμαν και δεύτερος πατέρας μου. Καθοδήγησε την καριέρα των Beatles με τέτοια επιδεξιότητα και χιούμορ, που έγινε πραγματικός φίλος και μέλος της οικογένειάς μου. Αν κάποιος αξίζει τον τίτλο του πέμπτου Σκαθαριού, αυτός ήταν ο Τζορτζ Μάρτιν».

Ο παραγωγός, συνθέτης και ενορχηστρωτής έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών στο σπίτι του, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο καλλιτεχνικό έργο που αριθμεί περισσότερους από 700 δίσκους, αμέτρητες συνεργασίες αλλά κι ένα ρεκόρ Γκίνες με τον τίτλο του πιο επιτυχημένου παραγωγού στην ιστορία της μουσικής, καθώς από τα μαγικά χέρια του πέρασαν 23 σινγκλ που ανέβηκαν στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτς και 30 των βρετανικών. Μεταξύ των καλλιτεχνών που τον είχαν εμπιστευτεί είναι η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, οι Police, ο Ελτον Τζον, ο Τζεφ Μπεκ κ.ά.

Ηταν ευγενής και δημιουργικός, πανέξυπνος και ευρυμαθής. Το παρατσούκλι του ήταν «μαμή», για την αδιανόητη δημιουργικότητα, την επιρροή του στον ήχο των Beatles, την καινοτομία στην παραγωγή, τη διορατικότητα να τους οδηγήσει στα πιο ετερόκλητα τραγούδια (από το «She Loves You» στο «Penny Lane» κι από εκεί στο «Strawberry Fields Forever»), την ιδιοφυΐα του να αναδεικνύει τη συνθετική ορμή των Λένον και ΜακΚάρτνεϊ.

Και να φανταστεί κανείς πως τίποτα από όλα αυτά δεν διαφαινόταν τον Ιούνιο του 1962 που ξεκίνησε αυτή η πανίσχυρη σχέση του παραγωγού με το συγκρότημα. Ο Μάρτιν ήταν ήδη διάσημος για τις παραγωγές που είχε κάνει στους Πίτερ Σέλερς, Πίτερ Κουκ κ.ά., ενώ, αντιθέτως, οι Beatles είχαν απορριφθεί από διάφορες δισκογραφικές εταιρείες – συμπεριλαμβανομένης της Decca.

Παρ’ όλα αυτά, η «αλεπού» Μάρτιν τους κάλεσε για ακρόαση στα στούντιο της Abbey Road. Ηταν επιφυλακτικός σχετικά με τις μουσικές τους ικανότητες αλλά του «γυάλισαν» το πηγαίο χιούμορ τους και η προσωπικότητά τους. «Υπάρχει κάτι που δεν σας αρέσει στο στήσιμο;» τους ρώτησε, για να λάβει απάντηση από τον Τζορτζ Χάρισον: «Για αρχή, δεν μας αρέσει η γραβάτα σας».

Αυτό ήταν. Το συγκρότημα υπέγραψε στο label του στην Parlophone και μαζί του κυκλοφόρησαν όλους τους στούντιο δίσκους τους (πλην ενός).

Ως γνήσιο τέκνο των Beatles, έτσι και ο Μάρτιν είχε ταραχώδη σχέση με τον Τζον Λένον (παρόλο που μόλις διαδόθηκε χθες η είδηση του θανάτου του, ο Σον Λένον δήλωσε «συντετριμμένος» στο Twitter). Στον Τζον δεν άρεσαν οι υπερβολές και ουδέποτε αποδέχτηκε με ευκολία τους χαρακτηρισμούς «πέμπτο Σκαθάρι».

«Μας δίδαξε πολλά αλλά είμαι σίγουρος ότι κι εμείς τον διδάξαμε», έλεγε. Eνώ όταν το συγκρότημα διαλυόταν, με τη γνωστή αμφιθυμία του μια τον υμνούσε και μια τον προσγείωνε, χαρακτηρίζοντας υπερεκτιμημένη τη συνεισφορά του.

Γιος ξυλουργού από το βόρειο Λονδίνο, ο Μάρτιν γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1926, σπούδασε πιάνο και όμποε, εργάστηκε στο BBC και το 1950 μπήκε στην ΕΜΙ. Λεπτομέρειες από τη ζωή του με τα «Σκαθάρια» διαβάσαμε στην αυτοβιογραφία του «All You Need Is Ears» (1979), ενώ το 2006 μαζί με τον γιο του Ζιλ ανέλαβε την παραγωγή και το ρεμίξ 80 τραγουδιών των Beatles που έντυσαν την παράσταση «Love» του Cirque du Soleil.