Στρωμένος με… αγκάθια ο δρόμος προς την ειρήνη

Σε κλίμα αμοιβαίας καχυποψίας και… δημιουργικής ασάφειας για τις πραγματικές επιδιώξεις των διεθνών, περιφερειακών και ντόπιων παικτών στη μεγάλη γεωπολιτική σκακιέρα πέριξ της συριακής κρίσης ξημέρωσε η σημερινή ημέρα στη Συρία, με την προσμονή ότι θα έχουν αρχίσει επιτέλους να κυλούν οι πρώτες ώρες από την εφαρμογή της περιώνυμης συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός, μέχρι νεωτέρας. 

Ωστόσο η κρισιμότερη ίσως καμπή στον πενταετή συριακό εμφύλιο δείχνει να είναι στρωμένη με παγίδες και «αγκάθια».

Μέχρι και την ύστατη ώρα παρέμεναν ασαφή όχι μόνο ο μηχανισμός εφαρμογής και επιτήρησης, αλλά ακόμη και το ποιες ακριβώς από τις επονομαζόμενες αντικαθεστωτικές -πλην όμως συχνά συνεργαζόμενες με τζιχαντιστές- δυνάμεις καλύπτονται τελικά αυτή τη συμφωνία, η οποία αφορά αποκλειστικά τα μέτωπα του συριακού εμφυλίου κι όχι τις μάχες κατά των τρομοκρατών (κυρίως του «Ισλαμικού κράτους» και του «Μετώπου αλ Νούσρα»). 

«Θα ήθελα να εκφράσω την ελπίδα οι Αμερικανοί εταίροι μας να το λαμβάνουν αυτό υπόψη… κι ότι κανείς δεν θα λησμονήσει πως υπάρχουν κι άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις, πέραν από το “Ι.Κ.”» διεμήνυσε χθες ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν, λίγες ώρες πριν από την (προγραμματισμένη για τα μεσάνυχτα) κατάπαυση του πυρός κι ενώ πλήθαιναν οι καταγγελίες για μπαράζ επιθέσεων του συριακού στρατού και ρωσικών βομβαρδιστικών στα βορειοδυτικά και πέριξ της Δαμασκού. 

«Επικρατεί απαισιοδοξία, όχι προσδοκία» υπογράμμιζαν ανωνύμως ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ στο AFP, εκφράζοντας προβληματισμό για την εφεξής στάση της Ρωσίας βάσει των πεπραγμένων στη Γεωργία και πιο πρόσφατα στην «παγωμένη» ουκρανική κρίση.

Οχι τυχαία ο -«επιφυλακτικός» ως προς την ευόδωση της συμφωνίας- Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα προειδοποίησε χθες ανοιχτά ότι «οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες» κι ότι «ο κόσμος βλέπει», εν μέσω ενός οργίου φημών για το εναλλακτικό «Σχέδιο Β» των ΗΠΑ, από στρατιωτική κλιμάκωση και δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» στα βορειοδυτικά μέχρι και διαμελισμό της πολύπαθης Συρίας. 

«Δεδηλωμένη πολιτική της Ουάσινγκτον δεν είναι να τελειώσει τον πόλεμο στη Συρία» επισημαίνει στους New York Times ο Αντριου Τζ. Τάμπλερ, ειδικός αναλυτής στο Washington Institute for Near East Policy. «Θέλουν μόνο μια πρόσκαιρη διευθέτηση, ώστε αυτός να “σιγοβράζει”, χωρίς να γίνει ανεξέλεγκτος» συμπληρώνει.

Πόσο μάλλον τώρα που οι ΗΠΑ και Ευρωπαίοι εταίροι τους ξανανοίγουν το μέτωπο στη Λιβύη… 

Οριοθετώντας πρακτικά το διάστημα που θα κριθεί η τύχη της Συρίας, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Τζον Κέρι, τόνισε την περασμένη Τρίτη πως «θα γνωρίζουμε εντός 1 ή 2 μηνών εάν ή όχι η διαδικασία πολιτικής μετάβασης [στη Συρία] είναι πραγματικά σοβαρή», καλώντας παράλληλα τον Σύρο πρόεδρο Ασαντ «να λάβει κάποιες πραγματικές αποφάσεις» γύρω από αυτή. 

Κοντή γιορτή, το ρωσικό ΥΠΕΞ άφησε να διαρρεύσει χθες η 7η Μαρτίου ως ημερομηνία επανέναρξης των ενδιάμεσων ενδοσυριακών διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, όπου αρχικό ζητούμενο είναι η επίτευξη ενός πολιτικού συμβιβασμού.

Αναντίρρητα η επιτυχία τους θα κριθεί από τον βαθμό ελέγχου που ασκούν στους συμμάχους τους Ουάσινγκτον και Μόσχα.

Παράμετρος που κατά τους περισσότερους αναλυτές αποτελεί σήμερα τον πραγματικό «άγνωστο Χ». 

Πέρα από τον παράγοντα Τουρκία -που χθες διαβεβαίωσε ότι θα κινηθεί σύμφωνα με τις αποφάσεις τού υπό τις ΗΠΑ συνασπισμού κατά του «Ι.Κ.»-, το ειδικός βάρος πέφτει στους δύο μεγάλους περιφερειακούς αντιπάλους. 

Αφενός στη σουνιτική Σαουδική Αραβία, που ένεκα και της πτώσης της τιμής του πετρελαίου διέρχεται πρωτόγνωρη οικονομική κρίση, η οποία με τη σειρά της υποδαυλίζει μία σοβούσα δελφινομαχία στον Οίκο των Σαούντ. 

Αφετέρου στο σιιτικό Ιράν, όπου οι χθεσινές -πρώτες μετά την ιστορική συμφωνία με τη Δύση- εκλογές για την ανάδειξη νέας Βουλής και της Συνέλευσης Εμπειρογνωμόνων (αρμόδιας για την εκλογή αγιατολάχ) θα επαναπροσδιορίσει τις πολιτικές ισορροπίες μεταξύ μετριοπαθών και σκληροπυρηνικών και θα καθορίσει την κατεύθυνση που θα χαράξει εφεξής η Τεχεράνη στη διεθνή σκηνή.