Αναζητώντας τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο παλαιά κόμικς και γελοιογραφίες που είχαν κεντρικό τους θέμα την προσφυγιά και τη μετανάστευση, έπεσα συμπτωματικά σε μια μονοσέλιδη ιστορία με πρωταγωνιστή τον Superman που ομολογώ πως δεν γνώριζα την ύπαρξή της. Το σενάριο υπογράφει ο Jack Schiff και τα σχέδια ο θρυλικός Curt Swan, ενώ η ιστορία δημοσιεύτηκε σε διάφορους τίτλους της DC το καλοκαίρι του 1960.

Αφορμή για τη δημιουργία της ήταν η υποστήριξη της mainstream αμερικανικής εκδοτικής εταιρείας προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών που είχε ανακηρύξει τη χρονιά σε Παγκόσμιο Ετος για τους Πρόσφυγες.

Ο πανταχού παρών Superman, ωσάν Θεός και παντεπόπτης (πρόσφυγας άλλωστε και ο ίδιος από έναν μακρινό και κατεστραμμένο πλανήτη), αντιλαμβάνεται ότι δυο παιδιά εκφράζονται απαξιωτικά και προσβλητικά για έναν συνομήλικο γείτονά τους. Αποφασίζει να παρέμβει. Παίρνει τα δυο παιδιά μαζί του σε ένα αστραπιαίο ταξίδι και τους δείχνει τις συνθήκες ζωής των προσφύγων στους καταυλισμούς, αφού τους εξηγήσει με λίγα απλά και κατανοητά λόγια τις αιτίες που οδηγούν τους ανθρώπους στο να εγκαταλείπουν τη γη τους.

Η ιστορία καταλήγει με ένα διδακτικό και προτρεπτικό θετικό μήνυμα. Και είναι δημιουργημένη πριν από 56 χρόνια! Σήμερα που η ανθρωπότητα (υποτίθεται πως) προχώρησε, μια τέτοια ιστορία φαντάζει τόσο εξωπραγματική.

Το πρόβλημα των προσφύγων δεν είναι ότι δεν τους κάνουν παρέα οι ντόπιοι, αλλά ότι τα παιδιά πνίγονται στη θάλασσα γιατί ένας φράκτης εμποδίζει την είσοδό τους. Οι καταυλισμοί δεν είναι προβληματικοί γιατί δεν έχουν θέρμανση, αλλά γιατί απλώς δεν υπάρχουν. Οι συνθήκες ζωής τους δεν είναι δύσκολες γιατί δεν μιλούν καλά τη γλώσσα, αλλά γιατί μένουν σε χωράφια ή σε παγωμένα γήπεδα χωρίς νερό και τροφή, τους αντιμετωπίζουν σαν κοπάδια και κάποια κτήνη τούς κυνηγάνε και τους μαχαιρώνουν.

Το πρόβλημα δεν είναι η πολιτισμική διαφορετικότητα αλλά το εκτρεφόμενο μίσος. Οχι, υποδοχή και προστασία δεν υπάρχει αλλά τους παίρνουν και τα τιμαλφή στα σύνορα.

Η αποκαρδιωτική σύγκριση είναι ντροπιαστική. Αν σήμερα τα προβλήματα των προσφύγων ήταν μόνο αυτά που περιγράφουν οι Schiff και Swan θα ζούσαμε σε έναν πολύ πιο όμορφο κόσμο σεβασμού, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.

Δυστυχώς γυρίσαμε πολύ πιο πίσω. Και η κατάσταση δεν σώζεται ούτε με τα διδάγματα του Superman.