efsyn.gr , Σωτήρης Μανιάτης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Πέρασε λοιπόν η τροπολογία με την οποία η ευθύνη για τον καθορισμό του αριθμού των τηλεοπτικών αδειών περιεχομένου υποτίθεται ότι έφυγε από τον υπουργό Επικρατείας και οδηγήθηκε στην ολομέλεια της Βουλής.

Τώρα το επόμενο βήμα είναι να κατατεθεί η σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Ακόμα όμως κι αυτό να συμβεί, λύνεται ο γόρδιος δεσμός που έχει δημιουργηθεί στον συγκεκριμένο τομέα; Και βέβαια όχι…

Το μεγάλο ζήτημα είναι να συμφωνήσουν τα περισσότερα κόμματα και στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής να βρεθεί η απαραίτητη πλειοψηφία των 4/5 ώστε να τοποθετηθούν τα οκτώ (ένα μέλος έχει παραμείνει) από τα εννιά μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.

Η σύνθεση του ΕΣΡ επίσης άλλαξε με τροπολογία, ενώ και τα πρόσωπα που είχαν απομείνει καταργήθηκαν με άλλη τροπολογία!

Η κυβέρνηση ορθώς βάλλει εναντίον κυρίως Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ που επί δυο δεκαετίες και κάτι δεν προχώρησαν στην αδειοδότηση των καναλιών δημιουργώντας ένα θολό τοπίο αλληλεξαρτήσεων και αλληλοομηριών μεταξύ καναλαρχών και κυβερνώντων.

Αφού όμως η κυβέρνηση θέλει να βάλει τάξη και να ξεμπερδέψει την κατάσταση στα κανάλια, γιατί δεν έκανε -για παράδειγμα- αποδεκτή την τροπολογία που πρότεινε η Ν.Δ. μέσω του Νίκου Δένδια, να περάσουν όλες αυτές οι αρμοδιότητες στο ΕΣΡ και να συμφωνήσουν άμεσα στα πρόσωπα που θα απαρτίζουν την ανεξάρτητη αρχή;

Και, αλήθεια, τι άλλαξε με τη μεταφορά -και μάλιστα μόνο γι’ αυτήν την πρώτη φορά- της ευθύνης για τον καθορισμό του αριθμού των αδειών από τον υπουργό στη Βουλή όταν και πάλι η πλειοψηφία της συγκυβέρνησης θα κάνει ό,τι ακριβώς θέλει και ουσιαστικά θα υπερψηφίζει όσα προτείνει ο υπουργός μέσω νομοθετικής ρύθμισης;

Απορίας άξιον βέβαια είναι και για τη Ν.Δ., γιατί αυτά που προτείνει τώρα δεν τα έπραξε όταν ήταν κυβέρνηση…

Το βασικό λάθος όμως το έχει κάνει η κυβέρνηση, καθώς λειτουργεί αποσπασματικά στα θέματα των μέσων μαζικής ενημέρωσης κι αυτό είναι εμφανές, αν μη τι άλλο, από τις απανωτές τροπολογίες.

Λάθος έκανε και ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, που με μια τροπολογία στο νομοσχέδιο της αδειοδότησης (εν μιά νυκτί) κατάργησε τα τρία από τα τέσσερα εναπομείναντα μέλη του ΕΣΡ χωρίς να έχει εξασφαλίσει τη συμφωνία των άλλων κομμάτων για το ποιοι θα απαρτίζουν το επόμενο.

Κάτι που προφανέστατα έπραξε για να «απαλλαγεί» ουσιαστικά από τις όποιες αρνητικές διαθέσεις τής τότε αντιπροέδρου του συμβουλίου Λίνας Αλεξίου, οδηγώντας όμως στο σημερινό αδιέξοδο.

Ο κ. Παππάς κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι δεν ψηφίζει την τροπολογία για τον αριθμό των αδειών, αλλά αν έφερνε με μια υπογραφή μέσα σε μια νύχτα άλλη μια παράταση των υφιστάμενων αδειών θα την ψήφιζε. Πρόκειται για… μισή αλήθεια.

Σαφέστατα οι προηγούμενες κυβερνήσεις παρέτειναν συνεχώς τις προσωρινές άδειες επί δυο δεκαετίες, καθώς δύο διαγωνισμοί κρίθηκαν άγονοι.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας μάλιστα είχε κρίνει αντισυνταγματικές τις συνεχείς παρατάσεις αυτού του τύπου. Μόνο που μιλάμε για την αναλογική εποχή, ενώ πλέον βρισκόμαστε στην ψηφιακή εποχή.

Το βασικό μέρος της αδειοδότησης (πάροχος δικτύου) έχει ολοκληρωθεί, με την Digea να διαθέτει πλέον τις συχνότητες και σε αυτήν έτσι κι αλλιώς να απευθύνονται οι ενδιαφερόμενοι.

Το δεύτερο μέρος -η έγκριση περιεχομένου- ανήκει στο ΕΣΡ και μετά τη νέα νομοθεσία αυτό θα έπρεπε να προχωρήσει τη διαδικασία χωρίς άλλες εμπλοκές.

Αυτό πρέπει να βάλει όρους και προϋποθέσεις και μάλιστα με φειδώ καθώς είναι αποδεδειγμένο ότι οι ασφυκτικοί περιορισμοί δημιουργούν αντίθετα αποτελέσματα.

Αυτό ήταν άλλωστε και η βασική αιτία που τίναξε στον «αέρα» τις προηγούμενες διαγωνιστικές διαδικασίες επί αναλογικής εποχής.

Από την άλλη πλευρά, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ξεχνούν ή να διαγράφουν τα δικά τους πεπραγμένα επί μια 25ετία: τις αλληλεξαρτήσεις αλλά και τα… θαλασσοδάνεια σε ΜΜΕ που σήμερα αγγίζουν το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, με πολλά Μέσα να αδυνατούν να αντεπεξέλθουν.

Κάπου όμως πρέπει επιτέλους να βρεθεί μια μέση οδός για να λειτουργήσει ο συγκεκριμένος χώρος με ξεκάθαρους κανόνες.

Οι υπερβολές του Ανδρέα Λοβέρδου (ΠΑΣΟΚ) περί «υπουργού της Βόρειας Κορέας» και «χουντικού Κοινοβουλίου» δεν οδηγούν πουθενά.

Θυμίζουν απλά τις… υπερβολές βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν αντιπολίτευση περί «κυβέρνησης Τσολάκογλου» και «χούντας» που επίσης έπεσαν στο κενό, καθώς τώρα επιστρέφονται λόγω παρόμοιων ενεργειών από τη σημερινή συγκυβέρνηση με εκείνες των προηγούμενων συγκυβερνήσεων που κατέκριναν.

Με τέτοιες όμως συμπεριφορές και χαρακτηρισμούς, με τέτοιου τύπου λεκτικές υπερβολές άνευ ουσίας, το μόνο που καταφέρνει κάθε πλευρά είναι να στρώνει τον δρόμο στα κάθε είδους φασιστοειδή που κυκλοφορούν εντός και εκτός Κοινοβουλίου…

Εν κατακλείδι, η προηγούμενη θλιβερή κατάσταση στον χώρο των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών δεν πρέπει απλά να αντικατασταθεί από μια νέα παρόμοιου τύπου.

Και στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. πρέπει να θυμούνται ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται»…