Παραιτήθηκε η Βίκυ Μαραγκοπούλου

Είναι από αυτές τις ειδήσεις που κανείς δεν θέλει να τις πιστέψει, όσα προειδοποιητικά σημάδια κι αν υπήρχαν. Η Βίκυ Μαραγκοπούλου, καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας από το 1995, με επιστολή που έστειλε στις 11 Ιανουαρίου στον δήμαρχο Παναγιώτη Νίκα, παραιτήθηκε από τη θέση της.

Η επιστολή διαβιβάστηκε και στον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά. Το περιεχόμενό της δεν έγινε γνωστό, αλλά η κ. Μαραγκοπούλου σε δυο-τρεις μέρες θα δώσει στη δημοσιότητα κείμενο στο οποίο θα εκθέτει αναλυτικά τους λόγους που την οδήγησαν σε μια τόσο σοβαρή απόφαση. Για την ίδια, αλλά και για τον θεσμό που έστησε και καθιέρωσε, δίνοντάς του πρωτόγνωρη δυναμική και αποδοχή, εδώ και στο εξωτερικό.

Αλλο ένα τέλος εποχής. Η παραίτηση της Βίκυς Μαραγκοπούλου προστίθεται στην απομάκρυνση του Γιώργου Λούκου από το Ελληνικό Φεστιβάλ, κάνοντας το πολιτιστικό τοπίο ακόμα πιο θολό, φτωχό κι αμήχανο. Σε ανάρτησή του χθες στο facebook o Δημήτρης Παπαϊωάννου αυτό ακριβώς το κενό εξέφρασε:

«Μπράβο Βίκυ! 21 χρόνια μάς ξεστράβωσες, μας μόρφωσες, άντεξες την απόλυτη εναντιοδρομία, δεν προσκάλεσες μόνο, ανακάλυψες καλλιτέχνες, η παγκόσμια σκηνή σε δικαίωσε, μας έβαλες στον χάρτη επιμένοντας σε ακραίες, τολμηρές επιλογές, όπως κάνουν οι γενναίοι. Σ’ ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας. Τώρα πια τα καλοκαίρια δεν θα οργανώνονται γύρω από το κάστρο και την παραλία της Καλαμάτας, ούτε γύρω από την Πειραιώς του Γιώργου Λούκου στην Αθήνα».

Κι ενώ υπάρχουν πολλοί που θέλουν να πιστεύουν ότι η παραίτηση της Μαραγκοπούλου έγινε για καλό, αφού την ονειρεύονται διάδοχο του Λούκου, η ίδια, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε μαζί της, το αρνήθηκε.

Στην παραίτησή της, πάντως, η ηγεσία του ΥΠΠΟ δεν έχει συμμετοχή. Ο κ. Μπαλτάς, που τον ενημέρωσε τον Οκτώβριο για τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετώπιζε, προσπάθησε να την πείσει να παραμείνει. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν ήθελε δεν μπορούσε να δώσει λύση. Αυτήν που η κ. Μαραγκοπούλου ήδη από το 2009 ζητούσε επιτακτικά από κάθε ηγεσία του ΥΠΠΟ και δεν ήταν άλλη από την αυτονόμηση του φεστιβάλ από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Το είπε χθες και στην «Εφ.Συν.»:

Είναι τραγωδία. Είμαι πια πεισμένη ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι σε θέση να χειρίζεται τέτοιους καλλιτεχνικούς θεσμούς

Και συνέχισε: «Δεν θέλω να νομίσει κανείς ότι φεύγω από την Καλαμάτα “επειδή δεν άντεχα”. Είμαι σκληρό καρύδι. Στην Καλαμάτα πετύχαμε στα δύσκολα, να καθιερώσουμε διεθνώς ως κέντρο του σύγχρονου χορού μια μικρή πόλη του Νότου της Ευρώπης, χωρίς καμιά παράδοση στο είδος, και κολλήσαμε στα εύκολα. Οσο σκέφτομαι τι θα μπορούσε να έχει γίνει, ειδικά από τότε που αποκτήσαμε το Μέγαρο Χορού, αυτό το καταπληκτικό εργαλείο!»

Ηταν κοινό μυστικό οι συγκρούσεις της με τον δήμαρχο Παναγιώτη Νίκα κι ας τις κάλυπτε κάτω από χαμόγελο και δουλειά. Πότε λόγω της υπαγωγής του φεστιβάλ στην Κοινωφελή Επιχείρηση του δήμου «Φάρις», κάτι που δυσχέραινε απελπιστικά τις οικονομικές αλλά και καλλιτεχνικές της κινήσεις.

Πότε με τη σχεδόν περιθωριοποίησή της στο θέμα του Μεγάρου Χορού, το οποίο -κακά τα ψέματα- δύσκολα θα εντασσόταν στο ΕΣΠΑ και θα ολοκληρωνόταν, αν δεν υπήρχε στην πόλη ο σπουδαίος θεσμός που η ίδια είχε στήσει. Η Βίκυ Μαραγκοπούλου το καλοκαίρι του 2013 έμαθε από τις εφημερίδες για «τα εγκαίνια καμικάζι» του Μεγάρου, που είχε αποφασίσει μόνος του ο δήμαρχος.

Και ουδέποτε συζητήθηκαν σοβαρά οι ολοκληρωμένες και εμπεριστατωμένες προτάσεις της για τη λειτουργία του, πάνω στα πρότυπα των ευρωπαϊκών Κέντρων Χορού. «Εχω πολλά όνειρα», μας είχε πει τον Ιούλιο του 2013, «δεν θέλω να γίνει αχταρμάς».

Διότι ούτε καν το αυτονόητο δεν γινόταν δεκτό. Οτι, δηλαδή, η έδρα του Φεστιβάλ Χορού, όσο διευρυμένο κι αν γινόταν το καλλιτεχνικό της πρόσωπο (είχε άλλωστε και τεράστιες δυνατότητες – μεγάλη σκηνή, αίθουσα δοκιμών, αποδυτήρια κ.λπ.), έπρεπε να βρίσκεται στην ευθύνη της καλλιτεχνικής διευθύντριας του φεστιβάλ.

Διάφοροι το διεκδικούσαν εν μέσω τοπικών μικροπολιτικών και φιλοδοξιών. Ετσι, τρία καλοκαίρια παραμένει «νεκρό», αναξιοποίητο όλο τον χρόνο, ένα κέλυφος μόνο για τις παραστάσεις του φεστιβάλ. Τι να ξέρει, άραγε, από καλλιτεχνικό μάνατζμεντ το Δ.Σ. μιας Κοινωφελούς Δημοτικής Επιχείρησης; Και καμία ή σχεδόν καμία σημασία δεν έχει αν ο κ. Νίκας εκλέγεται με τη Δεξιά (που εκλέγεται) ή το Κέντρο ή την Αριστερά.

Απομένει να δούμε τι θα γίνει το καλοκαίρι, ποιος θα αναλάβει το φεστιβάλ και πώς θα αντιδράσει η ίδια η πόλη, που χάρη στη Βίκυ Μαραγκοπούλου μέχρι και αύξηση του τουρισμού της είχε γνωρίσει. Επιπλέον, η Καλαμάτα διεκδικεί να γίνει Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2021. Το Φεστιβάλ Χορού ήταν από τα γερά χαρτιά της.