Η Παμπειραϊκή Πρωτοβουλία Στήριξης Προσφύγων & Μεταναστών εξέδωσε μια ενδιαφέρουσα ανακοίνωση με αφορμή το «φιλανθρωπικό σόου» συνοδεία καμερών που έλαβε χώρα την περασμένη Πέμπτη και ζητάει από τους εικονολήπτες και τους φωτογράφους να σεβαστούν την ιδιωτικότητα των ανθρώπων στο λιμάνι του Πειραιά.
Η Πρωτοβουλία γίνεται ακόμα πιο συγκεκριμένη και αυστηρή, καταδικάζοντας «οποιουδήποτε είδους “φιλανθρωπία” που στόχο έχει την αυτοπροβολή και τη διαφήμιση αυτού που τη διενεργεί.
Και η οποία θίγει την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που βρίσκονται στο λιμάνι (όπως οι κάμερες που ακολουθούσαν τον κ. Ρουβά και την κ. Βαρδινογιάννη την περασμένη Πέμπτη στους χώρους όπου διαμένουν όσοι φιλοξενούνται στο λιμάνι, κάνοντάς τους θέαμα -όπως οι ίδιοι μας εξέφρασαν αυτό που αισθάνθηκαν- ή όπως το άναρχο και ελλιπές μοίρασμα 200 κουτιών που έγινε την ίδια μέρα από την “Αποστολή” και εκκλησιαστικούς παράγοντες, με αποτέλεσμα να παρατηρηθεί για πρώτη φορά στο λιμάνι το φαινόμενο άνθρωποι να σπρώχνονται για να παραλάβουν και πολλά παιδιά να κλαίνε, επειδή δεν πρόλαβαν να πάρουν ένα από τα κουτιά που μοιράζονταν)».
Η Πρωτοβουλία καταδικάζει, επίσης, «οποιαδήποτε ενέργεια θέτει σε κίνδυνο την υγεία μικρών παιδιών, σύμφωνα με τις δηλώσεις πολλών γιατρών, όπως ο εμβολιασμός που πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της κ. Βαρδινογιάννη την ίδια μέρα στην Πύλη Ε2 στο λιμάνι του Πειραιά».
Παρότι υπάρχουν όντως φαινόμενα αυτοπροβολής ορισμένων προσώπων -και υποθέτω πολλές «αστοχίες» και προχειρότητες σε όλη την Ελλάδα-, νομίζω ότι η ανακοίνωση της καθ’ όλα άξιας, σεμνής και σεβαστής Παμπειραϊκής Πρωτοβουλίας γράφτηκε εν θερμώ και ίσως δικαιολογημένα εν βρασμώ.
Διότι, προτάσσοντας τη θεμιτή κριτική στο όποιο σόου των διασήμων, μεταφέρεται, ακούσια ίσως, η συζήτηση αλλού (ποιος είναι ο… περισσότερο αυθεντικός αλληλέγγυος;) και φοβάμαι ότι έτσι υποτιμάται η τεράστια σημασία της θετικής εικόνας του κύματος υποστήριξης προς τους πρόσφυγες, η οποία, ας μη γελιόμαστε, είναι ό,τι πιο σοβαρό, ουσιαστικό και απαραίτητο για τις γενικές εξελίξεις στο προσφυγικό ζήτημα.
Κατά την άποψή μου, έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία ο πολλαπλασιασμός -έστω και μέσω της «διαφήμισης», των σελέμπριτι και του μιμητισμού- των οποιωνδήποτε πρωτοβουλιών έμπρακτης αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και η συνεχής διεύρυνση της συμμετοχής ανθρώπων, περιφερειών, δήμων, εργατικών σωματείων, σχολείων, πανεπιστημίων, κομμάτων, αλλά και επιστημονικών και επαγγελματικών ενώσεων, επιμελητηρίων, συνδέσμων και επιχειρήσεων, παρά η δημιουργία αμφιβολιών για την ειλικρίνεια των προθέσεων του ενός ή του άλλου.
Ο περιορισμός των φαινομένων αυτοπροβολής και προχειρότητας είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με διακριτικότητα και αποφασιστικότητα επί του πεδίου.
Θέλω να πω πως θα επιθυμούσα να υποχρεωθούν όλα τα ΜΜΕ να παροτρύνουν τους πολίτες να βοηθούν τους πρόσφυγες και να συγχαίρουν τις συλλογικές και ατομικές πρωτοβουλίες, παρά να διαφημίζουν τις ξενοφοβικές αντιδράσεις κάποιων «αγανακτισμένων κατοίκων» που βλέπουν δήθεν τη ζωή τους να απειλείται και το DNA της φυλής να κινδυνεύει, αν επιχειρήσουμε να διασώσουμε μια οικογένεια από τη Συρία και της προσφέρουμε ζεστασιά, ένα στρώμα και λίγο φαΐ.
Νομίζω ότι για να νικήσουμε τα ξενοφοβικά πρωτόγονα ένστικτά μας, την όποια υποκρισία και κυρίως να αφοπλίσουμε τους επαγγελματίες ρατσιστές υπερπατριώτες, την καλύτερη απάντηση μας δίνει με το παράδειγμά της η βουλευτής Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, χωρίς δελτία Τύπου και κάμερες, φιλοξενεί σπίτι της μια πενταμελή οικογένεια προσφύγων.
Είμαι βέβαιος ότι με τη διάδοση αυτών των πρωτοβουλιών κλείνουν ένα ένα τα στόματα των ναζί και των λοιπών τεράτων που σε όλη την Ευρώπη σηκώνουν πολιτικά κεφάλι και ειρωνεύονται την αλληλεγγύη, τον πολιτισμό, τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό, με το περίφημο κουτοπόνηρο σλόγκαν τους «να τους πάρετε στα σπίτια σας».
