«Eίναι προφανές ότι, όταν αντιμετωπίζουμε στην πραγματική του διάσταση ένα πρόβλημα, τότε μπορούμε να το επιλύσουμε. Η κινδυνολογία, η κατά κάποιον τρόπο δημοσιογραφική υπερβολή στην ανάδειξη πραγματικών περιστατικών σχολικής βίας δεν ευνοεί ούτε στην κατανόηση ούτε στην επίλυση αυτών των προβλημάτων», τόνισε ο υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, κατά τη χθεσινή παρουσίαση των αποτελεσμάτων της Πανελλήνιας Ερευνας για την Ενδοσχολική βία και τον Εκφοβισμό.
Τα αποτελέσματα της έρευνας, που διεξήχθη σε δείγμα 36.779 μαθητών, τόσο της πρωτοβάθμιας όσο και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δείχνουν ότι η συχνότερη μορφή εκφοβισμού είναι η λεκτική βία, δηλαδή η εξύβριση και η κοροϊδία, στη δεύτερη θέση έρχεται η σωματική βία (χτυπήματα, σπρωξίματα) και ακολουθεί ο κοινωνικός εκφοβισμός.
Ερωτήματα
Οι μαθητές ερωτήθηκαν σχετικά με το ποια μορφή βίας θεωρούν ότι είναι η χειρότερη και με βάση τα ποσοστά των απαντήσεών τους τοποθέτησαν πρώτη την κλοπή και την καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, ύστερα τη λεκτική βία, μετά τη σωματική βία και στη συνέχεια την κοροϊδία, λόγω καταγωγής ή λόγω εμφάνισης.
Σε ό,τι αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης των διαφόρων μορφών σχολικού εκφοβισμού από τους εκπαιδευτικούς, οι μαθητές του Δημοτικού απάντησαν ότι παρεμβαίνουν κυρίως, ζητώντας από τον μαθητή/θύτη να ζητήσει συγγνώμη από τον μαθητή/θύμα.
Από τις ερωτήσεις που έγιναν στους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης προκύπτει ότι οι περισσότεροι διαφωνούν με συμπεριφορές σχολικού εκφοβισμού, γεγονός που «δένει» και με το ποσοστό αυτών που απάντησαν ότι δεν έχουν βρεθεί ποτέ (67,62%) στον ρόλο του θύτη, με μόλις το 1,44% και το 1,89% να απαντούν «Συχνά» και «Πολύ Συχνά» αντίστοιχα.
Ο τόπος ή η χώρα καταγωγής αποτελεί τη συχνότερη αιτία που ένας μαθητής πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού, με ποσοστό 28,88% (9.563 μαθητές).
Τα χαρακτηριστικά της ομάδας/παρέας που συναναστρέφεται ακολουθεί με ποσοστό 11,37% (3.766 μαθητές), ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό των μαθητών (40,27%) αποδίδει τα περιστατικά βίας σε άλλους λόγους.
Σχετικά με τους εμπλεκόμενους σε περιστατικά βίας, οι περισσότεροι είναι αγόρια σε ποσοστό 30,64%, ενώ στις περιπτώσεις όπου εμπλέκονται τόσο αγόρια όσο και κορίτσια το ποσοστό είναι 17,97%.
Στα περιστατικά σχολικής βίας υψηλότερο είναι το ποσοστό συμμετοχής μαθητών του σχολείου (15%) και λιγότερο εξωσχολικών (11,29%).
Η απάντηση
«Η δύναμη που μπορεί να περιθωριοποιήσει τη σχολική βία είναι το δημοκρατικό σχολειό. Η ανάπτυξη αξιών συλλογικότητας και σεβασμού της προσωπικότητας του άλλου οδηγεί στην αντιμετώπιση μέσα από τη σχολική διαδικασία και γενικότερα τη σχολική ζωή, φαινομένων τα οποία οδηγούν σε ξενοφοβία, σε ρατσισμό, σε ομοφοβία, σε τόσα φαινόμενα τα οποία παράγουν τελικά σχολική βία», επισήμανε ο Νίκος Φίλης.
Ανακοίνωσε μάλιστα τη συνέχιση της έρευνας, αλλά και συνοδευτικών δράσεων που θα διευρυνθούν με τη συνεργασία και άλλων φορέων (ΟΚΑΝΑ, Μονάδα Εφηβικής Υγείας Β΄ Παιδιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Π.&.Α. Κυριακού», Χαμόγελο του Παιδιού, Εταιρεία Κατά της Κακοποίησης του Παιδιού «Ελίζα», Κέντρο Μέριμνας Οικογένειας και Παιδιού και υπουργείο Δικαιοσύνης), με τους οποίους μάλιστα συνυπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας.
