Περί αυτονόητων και κατάχρησης

«Θεωρώ πως μία από τις μεγάλες παθογένειες του πολιτικοοικονομικού συστήματος στην Ελλάδα είναι η αυτονόμηση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και η κατάχρηση που γίνεται του δημόσιου χώρου ενημέρωσης». Αυτό είπε τη Βουλή ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης.

Και μετά συγχωρήσεως αλλά δεν θεωρώ και τόσο… αυτονόητο να χαρακτηρίζεται «παθογένεια της Δημοκρατίας η αυτονόμηση των ΜΜΕ» εκτός κι αν θέλει να πει κάτι άλλο και το διατυπώνει λανθασμένα.

Διαφορετικά μάλλον πρόκειται για… επικίνδυνα μονοπάτια.

Όπως δεν θεωρώ αυτονόητο αλλά επικίνδυνο υπουργοί και βουλευτές να κάνουν διαρκώς υποδείξεις σε δημοσιογράφους για το πώς θα κάνουν τη δουλειά τους, ποιους να ρωτούν, τι να ρωτούν, πότε, με ποιο τρόπο και πάει λέγοντας και κλαίγοντας.

Αυτό αλήθεια γιατί δεν θεωρείται από κάποιους… κατάχρηση εξουσίας; Σαφώς και η δουλειά μας κρίνεται από όλους (αναγνώστες, ακροατές, τηλεθεατές, χρήστες διαδικτύου).

Ας προσέξουν όμως οι κυβερνώντες με τις διαρκείς τέτοιου τύπου και ύφους επικρίσεις, διότι σε λίγο εκτός από τα ενημερωτικά non paper που έχουν γίνει φέιγ βολάν θα έχουμε και λίστες με… επιτρεπόμενες και μη ερωτήσεις.