Χρονιά νέων δυσκολιών, σημαντικών αποφάσεων αλλά και προκλήσεων αναμένεται να είναι το 2016 για τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης που καλύπτουν πολιτικά τον χώρο του Κέντρου και της Σοσιαλδημοκρατίας.
ΠΑΣΟΚ Η Φώφη Γεννηματά, μετά την ανάδειξή της στην ηγεσία του κόμματος τον Ιούνιο του 2015 και το αρκούντως ικανοποιητικό ποσοστό που έλαβε στις εκλογές -σε σχέση με το αντίστοιχο του προκατόχου της- θα κληθεί μέσα στο νέο έτος να κάνει πράξη τη μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ σε έναν σύγχρονο φορέα της Κεντροαριστεράς.
Το εγχείρημα της διεύρυνσης, που ξεκίνησε δειλά δειλά με τη σύμπραξη με τη ΔΗΜΑΡ και τις Κινήσεις Πολιτών, προχωρά με αργούς ρυθμούς και διαφόρων ειδών διαφωνίες, ενώ σύμφωνα με τη Χαριλάου Τρικούπη θα σφραγιστεί με τη διοργάνωση μιας προγραμματικής συνδιάσκεψης εντός της άνοιξης.
Το σχέδιο περιλαμβάνει την εμβάθυνση των πολιτικών δεσμών με τους συμπράττοντες, με διατήρηση της πολιτικής τους αυτονομίας, ενώ απορρίπτεται η ιδέα για τη δημιουργία νέου σχήματος, την οποία προκρίνουν τόσο ο Ευάγγελος Βενιζέλος όσο και ο Κώστας Σημίτης που κρατούν αποστάσεις ασφαλείας.
Προσκλητήριο από Φώφη
Η κ. Γεννηματά απευθύνει διαρκώς προσκλητήρια συμμετοχής σε όμορες πολιτικές δυνάμεις και φορείς να λάβουν μέρος στην προσπάθεια ενιαίας πορείας, εστιάζοντας κυρίως στο Ποτάμι, που επιμένει να αρνείται, και στο Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών του Γιώργου Παπανδρέου, από το οποίο όμως μεμονωμένα στελέχη του επιστρέφουν στο ΠΑΣΟΚ και αξιοποιούνται από τη νέα πρόεδρο, προκαλώντας αντιδράσεις στους βενιζελικούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανάδειξη του Θάνου Μωραΐτη σε γραμματέα Επικοινωνίας.
Εναντι της κυβέρνησης η Δημοκρατική Συμπαράταξη αναμένεται και το 2016 να συνεχίσει την τακτική των σκληρών επιθέσεων και να ζητά τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας, με τη συμμετοχή ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ., βασισμένη σε προγραμματική συμφωνία προοδευτικής κατεύθυνσης.
Η στάση αυτή στο θέμα της κυβέρνησης συνεργασίας με προϋπόθεση την εμπλοκή της Ν.Δ. έρχεται ωστόσο σε σύγκρουση με τη στάση των αδελφών σοσιαλιστικών κομμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, π.χ. Πορτογαλία, Ισπανία, που δείχνουν να απογαλακτίζονται από τις πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσαν από κοινού με τις δεξιές και συντηρητικές δυνάμεις.
► ΚΙΔΗΣΟ Να σημειωθεί ότι με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την ίδρυσή του το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου επανέλαβε την πρόταση για εθνικό διάλογο και συνεννόηση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.
Επιπλέον χαρακτηρίζει χρέος για όλες τις προοδευτικές δυνάμεις του σοσιαλισμού, της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς, του πολιτικού φιλελευθερισμού και της πολιτικής οικολογίας «να συμβάλουν με κάθε τρόπο στην επίτευξη του εθνικού εγχειρήματος και να αγωνιστούν, ώστε να επιβάλουν το προοδευτικό πρόσημο που έχει ανάγκη ο τόπος σε αυτήν την εθνική προσπάθεια».
Αφήνονται δε αιχμές για «πολιτικές σκοπιμότητες» στις οποίες επένδυσαν τη δράση τους κάποιες από τις προαναφερθείσες δυνάμεις, δίνοντας «πικρούς καρπούς». Πάντως το Κίνημα, αν και δεν κατέβηκε στις τελευταίες εθνικές εκλογές και έκτοτε η δράση του είναι περιορισμένη, υποστηρίζει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την ανάδειξη και επικράτηση του αυτονόητου και την «οριστική αλλαγή της χώρας προς μία βιώσιμη πορεία».
► ΔΗΜΑΡ Από την πλευρά της η ΔΗΜΑΡ, υπό τα ηνία του Θανάση Θεοχαρόπουλου, επιχειρεί τη δική της οργανωτική ανασυγκρότηση, έχοντας ωστόσο πληγεί το προηγούμενο διάστημα από τις αποχωρήσεις πλειάδας στελεχών, μεταξύ αυτών και ο Φώτης Κουβέλης, που διαφώνησαν με τον πολιτικό αρραβώνα με το ΠΑΣΟΚ. Στην Αγίου Κωνσταντίνου αυτοπροσδιορίζονται πλέον στην Κεντροαριστερά και θεωρούν ότι μέσω της Δημοκρατικής Συμπαράταξης εξασφάλισαν κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και διακριτό πολιτικό στίγμα.
► ΠΟΤΑΜΙ Στο Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη ο μεγάλος στόχος του 2016 είναι το συνέδριο στα τέλη Φεβρουαρίου, μετά μία χρονιά διακυμάνσεων που ολοκληρώθηκε με το κακό αποτέλεσμα των εκλογών του Σεπτεμβρίου.
Το συνέδριο, το οποίο συμπίπτει με τα δεύτερα γενέθλια από τη δημιουργία του κόμματος, χαρακτηρίζεται σταθμός για τη φυσιογνωμία και το μέλλον του, καθώς θα κληθεί να λάβει αποφάσεις γύρω από τις θέσεις, την τοποθέτηση στον πολιτικό χάρτη και τις σχέσεις με τα άλλα κόμματα που κινούνται στον ίδιο πολιτικό χώρο.
Αδιαμφισβήτητος ο Σταύρος
Προς το παρόν ο Σταύρος Θεοδωράκης, η αρχηγία του οποίου δεν φαίνεται να αμφισβητείται, δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται να συμπράξει με το ΠΑΣΟΚ, που το αποκαλεί φορέα του παλιού και φθαρμένου πολιτικού συστήματος. Ταυτόχρονα εμφανίζει το Ποτάμι ως εκφραστή του νέου στην πολιτική ζωή του τόπου και το κατατάσσει στον χώρο του Κέντρου, επικαλούμενος την πρόσφατη ηλεκτρονική ψηφοφορία που διεξήχθη μεταξύ των μελών.
Ωστόσο το γεγονός ότι πατά σε δύο βάρκες, από τη μια στην όχθη του φιλελευθερισμού και από την άλλη στη σοσιαλδημοκρατία, θεωρείται από πολλά στελέχη ότι θολώνει τη γραμμή και δημιουργεί σύγχυση, με συνέπεια ο πολιτικός λόγος του να φτάνει στην κοινή γνώμη αδύναμος και στρογγυλεμένος.
Κατά της κυβέρνησης παρουσιάζεται έντονα επικριτικός, σε αντιδιαστολή με την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που περνούσε το μήνυμα της διαλλακτικότητας σε επιμέρους θέματα, κυρίως λόγω των διαύλων με τον Αλέξη Τσίπρα. Κρίνοντας ότι αυτή η τακτική στοίχισε εκλογικά στο Ποτάμι, ο κ. Θεοδωράκης έχει διαμηνύσει ότι πολύ δύσκολα θα συνέπραττε με τον ΣΥΡΙΖΑ υπό τα παρόντα δεδομένα.
Υποστηρίζει όμως τη δημιουργία ενός κυβερνητικού σχήματος με τη συμμετοχή των ικανότερων στελεχών από όλους τους δημοκρατικούς πολιτικούς χώρους, την οποία έχει αποκαλέσει «κυβέρνηση Εθνική Ελλάδος».
