Αν κάποιος έλεγε το 1989 στο ξανθό κοριτσάκι, που μέσα στα κλάματα εγκατέλειπε την οικογένειά του για να γίνει χορεύτρια, ότι σήμερα ο κόσμος όλος θα την διεκδικούσε για μια-δυο μέρες, σίγουρα δεν θα πίστευε λέξη.
Γέννημα-θρέμμα της μεγάλης κλασικής ρωσικής σχολής, «ντίβα», «σούπερ σταρ», καλλονή, η Σβετλάνα Ζαχάροβα, η απόλυτη μπαλαρίνα (κατά το Μπολσόι), συνεχίζει την παράδοση της Πάβλοβα, της Ουλάνοβα, της Πλισέτσκαγια και διαγράφει τα τελευταία χρόνια μια μαγική πορεία πάνω στις πουέντ της.
Μία από τις μεγαλύτερες χορεύτριες των ημερών μας, και μάλλον η κορυφαία Ρωσίδα αυτό το διάστημα, έρχεται στην Αθήνα (26, 27 και 28 Δεκεμβρίου) για να χορέψει τη «Ζιζέλ» του Λούντβιχ Μίνκους έχοντας στο πλάι της, στον ρόλο του πρίγκιπα Αλμπρεχτ, τον 26χρονο σταρ του χορού Σεργκέι Πολούνιν. Θα χορέψει, δηλαδή, τον ρόλο που αποθέωσε με τις απίστευτες χορευτικές ικανότητές της και έγινε το όχημα για μια σπουδαία διεθνή καριέρα.
«Η Ζιζέλ είναι πραγματικά μια μεγάλη στιγμή στη ζωή μου. Είναι ο ρόλος που μου έδωσε το εισιτήριο για το Θέατρο Μπολσόι. Είναι ένας ρόλος που μου αρέσει πραγματικά, πολύ πέρα από ό,τι συμβολίζει για μένα. Ημουν μόλις 17 χρόνων και ακόμα θυμάμαι πόσο σπουδαία ένιωσα, τι τεράστια πρόκληση ήταν.
»Από τότε έχω χορέψει Ζιζέλ αρκετές φορές και σίγουρα το μυαλό μου επιστρέφει πάντα σε αυτά τα συναισθήματα» μας λέει λίγο πριν έρθει στην Αθήνα.
Γεννήθηκε στην Ουκρανία, κόρη στρατιωτικού, στα έξι την πήραν από το χεράκι να μάθει παραδοσιακούς χορούς και στα δέκα ξεκίνησε σπουδές στη Σχολή Χορού του Κιέβου. Χωρίς να το απαιτήσει εκείνη. Χωρίς να πολυκαταλαβαίνει τι σήμαινε αυτό για τη ζωή της. «Φυσικά δεν ήταν δική μου απόφαση. Ημουν μόλις 10 ετών και δεν θα μπορούσα να είμαι σε θέση να αποφασίζω για τη ζωή μου.
»Η μητέρα μου ήταν εκείνη που με ανάγκασε να παρακολουθήσω μαθήματα μπαλέτου. Οπως πιθανότατα ξέρετε, στην πατρίδα μου είναι σχεδόν παράδοση να κάνουμε μπαλέτο κι αυτός πιστεύω ότι ήταν ο λόγος που και η δική μου μητέρα επέμενε να με στείλει.
»Χρειάστηκαν μόλις λίγα μαθήματα για να αντιληφθώ -παρά την ανωριμότητα της ηλικίας- ότι ο χορός ήταν ο απόλυτος προορισμός για μένα. Κατάλαβα πολύ σύντομα τι προκαλεί στο σώμα και το μυαλό και απλώς δεν μπορούσα να σταματήσω. Εκτοτε όλα πήραν τον δρόμο τους».
Πώς ακριβώς ένιωσε αυτόν τον έρωτα με την πρώτη ματιά και μπήκε ποτέ στον πειρασμό να εγκαταλείψει τον χορό; «Κυριολεκτικά την πρώτη κιόλας στιγμή ένιωσα ένα πολύ ισχυρό και παράξενο συναίσθημα, που δεν μπορώ να εξηγήσω.
Κάποιοι λένε πώς υπάρχει μια κρυφή δύναμη κάτω από τη σκηνή που δεν επιτρέπει σε όποιον ανέβει να κατέβει. Είχα πολλές δύσκολες και απαιτητικές στιγμές, ένιωσα συχνά απογοητευμένη, αλλά πραγματικά δεν θυμάμαι να σκέφτομαι ούτε μία φορά να παρατήσω τον χορό».
Με τον ίδιο ενθουσιασμό αντιμετωπίζει και την πιθανότητα να ακούσει από την πιτσιρίκα κόρη της (που απέκτησε το 2011 με τον σπουδαίο βιολιστή Βαντίμ Ρέπιν) ότι θέλει να γίνει μπαλαρίνα.
Θα με κάνει πολύ ευτυχισμένη! Το μόνο που με απασχολεί είναι να μην εξαναγκαστεί να πάρει αυτή την απόφαση. Θέλω να αποφασίσει μόνη της, να της δώσει η δουλειά το κίνητρο. Από εκεί και μετά θα προσπαθήσουμε να τη βοηθήσουμε όσο μπορούμε.
Αλλες εποχές βέβαια οι σημερινές. Η Σβετλάνα Ζαχάροβα για να κάνει το όνειρό της (ή έστω της μαμάς της) πραγματικότητα, χρειάστηκε μωρό ακόμα να κλειστεί εσωτερική σε καλλιτεχνικό σχολείο, μακριά από το σπίτι της. «Ηταν πραγματικά δύσκολο στην αρχή.
»Το να βάζεις ένα 10χρονο παιδί μόνο του σε ένα τόσο απαιτητικό σχολείο δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Το πιο σκληρό κομμάτι ήταν η απόσταση που με χώριζε με την οικογένειά μου. Ερωτεύτηκα αμέσως τον χορό, αλλά ήμουν ακόμα μωρό. Η οικογένειά μου πολύ σύντομα αποφάσισε να μετακομίσει στην Αγία Πετρούπολη για να είναι κοντά μου».
Η δεύτερη σκληρή απόφαση ήταν η μετακίνησή της το 2003 από τα Μαριίνσκι στα Μπολσόι; «Ηταν όντως δύσκολη. Συγχρόνως ήταν μια πρόκληση το να αποδεχτώ την πρόσκληση του Βασίλιεφ και να γίνω μέλος ενός άλλου μεγάλου μπαλέτου. Και τα δύο σχήματα είναι στην καρδιά μου και πάντα θα αισθάνομαι τιμή που έζησα κοντά τους».
Σήμερα θεωρεί τη Μάγια Πλισέτσκαγια τη μεγαλύτερη χορεύτρια όλων των εποχών. Κι όπως το ίνδαλμά της, έτσι κι αυτή δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τη Ρωσία. «Είναι το σπίτι μου, η οικογένειά μου. Ταξιδεύω τόσο συχνά σε όλο τον κόσμο και μετά λαχταράω να επιστρέψω. Αφήστε που δεν θέλω να διαταράξω την καθημερινότητα της κόρης μου. Είναι μια απόφαση που θα πρέπει να πάρω με τον σύζυγό μου».
Συχνά πολλοί κριτικοί δηλώνουν πως η Ζαχάροβα είναι η «ιδανική ερμηνεύτρια του Φορσάιθ», άλλοι του Μπαλανσίν, άλλοι του Γκριγκορόβιτς. Για την ίδια υπάρχει ιδανικός χορογράφος; «Εγώ κοιτάζω να εκτελώ μια χορογραφία με όσο καλύτερο τρόπο μπορώ. Προσωπικά πιστεύω ότι καλός χορογράφος είναι αυτός που καταφέρνει να κάνει τον χορευτή να ανθίσει πάνω στη σκηνή, που ανακαλύπτει τα εσωτερικά του χαρίσματα, τα πιο ισχυρά του στοιχεία, που είναι σε θέση να μετατρέψει τις αδυναμίες του σε πλεονεκτήματα. Αλλά αυτό δεν το καταφέρνουν όλοι».
Κι όταν θα κατέβει από τις πουέντ, υπάρχει η σκέψη του σύγχρονου χορού; «Ο σύγχρονος χορός είναι κατά κάποιο τρόπο η συνέχεια του κλασικού. Ή τουλάχιστον μια πιο απελευθερωμένη μορφή του. Μου αρέσει πολύ, αλλά αισθάνομαι ότι με το κλασικό μπαλέτο δεν ξεμπερδεύεις ποτέ. Είναι η βάση για οποιαδήποτε άλλη μορφή χορού».
Η Σβετλάνα Ζαχάροβα, η πλέον περιζήτητη χορεύτρια του κόσμου σήμερα, πολύ συχνά αποτελεί «το μήλον της Εριδος» μεταξύ της Σκάλας του Μιλάνου, της Οπερας του Παρισιού, του New York City Ballet, των Μπαλέτων του Τόκιο. Το τελευταίο διάστημα, μετά την τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι, έχει άραγε αισθανθεί φόβο;
Προσπαθώ να μη σκέφτομαι έτσι. Οι ημέρες είναι πολύ δύσκολες κι ο καθένας είναι αγχωμένος και φοβισμένος. Αλλά, οι καλλιτέχνες οφείλουν να βοηθούν με την τέχνη τους και να κάνουν τους ανθρώπους να ξεχνούν τις ανησυχίες τους. Είμαστε όλοι μέλη ενός κόσμου όπου συναντιούνται εθνικότητες, γλώσσες και θρησκείες. Τίποτα από αυτά δεν πρέπει να έχει σημασία. Αν εγώ αισθάνομαι φόβο, το κοινό θα το καταλάβει από την απόδοσή μου. Είμαι υπεύθυνη για τους ανθρώπους που έρχονται να με δουν.
Αλήθεια, αφού περνά τη μισή της ζωή εκτός Ρωσίας, γιατί δεν έχει αγγλική έκδοση στο επίσημο σάιτ της; «Δεν μπορώ να σας πω καμιά καλή δικαιολογία γι’ αυτό. Είναι απλή αμέλεια».
Με τον Πούτιν για τον πολιτισμό
Στη Ρωσία πια έχει ανοίξει λογαριασμούς και με την πολιτική, καθώς έχει ξεκάθαρα υποστηρίξει την πολιτική Πούτιν ακόμα και στην κρίση της Κριμαίας το 2013, γεγογός που οδήγησε σε διακοπή των σχέσεών της με τον χορογραφικό κόσμο του Κιέβου.
«Αποδέχτηκα την πρόσκληση να συμμετάσχω στο Κοινοβούλιο γιατί ήθελα να ζήσω την εμπειρία και νιώθω την ανάγκη να προσφέρω στους ανθρώπους απ’ όπου μπορώ» λέει.
Δεν ήταν μια ξαφνική απόφαση, ήταν ανάγκη για να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να βρούμε λύσεις σε προβλήματα του πολιτισμού και του μπαλέτου. Οταν αγαπάς κάτι τόσο πολύ και ξέρεις τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, τότε δεν μπορείς να μην αρπάξεις την ευκαιρία για να αλλάξει κάτι.
Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη». Στις 20.00. Τιμές: Παιδιά, φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ, 65+, πολύτεκνοι: 25 €. Ζώνη Γ: 35 €. , Ζώνη Β: 55 €, Ζώνη Α: 75 €. Διακεκριμένη: 95 € (παιδικά – φοιτητικά: 42 €). Πληροφορίες: 210-7282333
-320x213.jpg)
