Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η χθεσινή απειλή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εναντίον της Ελλάδας ήταν ευθεία, παρά το γεγονός ότι την εξέφρασε με μια πολύ γνωστή παροιμία, η οποία, για να υποδηλώσει πως μια φορά γίνεται το κακό, λέει ότι «πολλές φορές πάει η στάμνα στη βρύση, αλλά μια φορά θα σπάσει».

Ο Γερμανός υπουργός το είπε κάπως αλλιώς: «Η στάμνα δεν πρέπει να πηγαίνει τόσο συχνά στο πηγάδι μέχρι να σπάσει. Αυτό δεν είναι για το καλό της στάμνας». Που σημαίνει ότι δεν είναι προς όφελος της Ελλάδας να φέρνει αντιρρήσεις, γιατί αυτό θα της στοιχίσει ανεπανόρθωτα.

Και όλα αυτά ως απάντηση στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ είπε ότι για την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος δεν είναι αναγκαία η χρηματοδότηση του ΔΝΤ.

Είναι απολύτως κατανοητή η προσπάθεια της ελληνικής πλευράς να απαλλαγεί από το ΔΝΤ, παρά το γεγονός ότι το τελευταίο είναι υπέρμαχος ενός γενναίου κουρέματος του ελληνικού χρέους. Γιατί τα ανταλλάγματα που ζητεί το Ταμείο για τη συμμετοχή του, ουσιαστικά εξαφανίζουν κάθε κοινωνική προστασία στην εργασία και την ασφάλιση.

Πράγμα που σημαίνει ότι θα οδηγήσουν στην πλήρη εξαθλίωση εκατομμύρια πολιτών. Αρα το γενναίο κούρεμα του χρέους -που οι Ευρωπαίοι δεν το συζητούν καν- έχει πολλαπλάσιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος, καθώς θα οδηγήσει τη χώρα σε πλήρη αποσταθεροποίηση.

Γιατί, όμως, ο Σόιμπλε επιθυμεί διακαώς την εμπλοκή του ΔΝΤ στις ελληνικές υποθέσεις; Ο πιο εμφανής λόγος αφορά το γεγονός ότι το ΔΝΤ, για την αντιμετώπιση της κρίσης, υποστηρίζει την ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική με τη Γερμανία. Ταυτόχρονα, όμως, το ΔΝΤ συμμετέχει με κεφάλαια στην αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης κι έτσι καθιστά φτηνότερη τη γερμανική συμμετοχή στα διάφορα προγράμματα, όπου αυτά εφαρμόστηκαν και όπου χρειαστούν στο μέλλον.

Τέλος, η συμμετοχή του ΔΝΤ εμπλέκει στην αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης το κύριο κράτος-μέλος του, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Οι Γερμανοί προτιμούν μια ελεγχόμενη εμπλοκή των ΗΠΑ από την πλήρη και ανεξέλεγκτη αποστασιοποίησή τους. Επί της ουσίας, η «στάμνα του Σόιμπλε δεν σημαίνει τίποτε άλλο από «τα καλά και συμφέροντα» της Γερμανίας.