Η ζωή πίσω από τα κάγκελα

Για τις συνθήκες ζωής πίσω από τους τοίχους των φυλακών μίλησαν το βράδυ της Πέμπτης στο ελεύθερο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο «Εμπρός» η Στέλλα και ο Χάρης. Αποφυλακισθέντες και οι δύο, κατέθεσαν τις προσωπικές τους μαρτυρίες σχετικά με το πώς βιώνουν οι «μέσα» την καθημερινότητά τους, αλλά και με το πόσο σημαντική είναι γι’ αυτούς η αλληλεγγύη των «έξω».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων και ξεκίνησε με την προβολή του ντοκιμαντέρ «Βροχοποιοί», που αποτυπώνει τη σκληρότητα της φυλακής στα τέλη της δεκαετίας του ’70.

«Μπορεί οι συνθήκες να έχουν βελτιωθεί, όμως η έλλειψη φαγητού υπάρχει ακόμα. Η αναίτια μεταγωγή υπάρχει ακόμα. Το ρόπαλο δεν σταμάτησε, ελαττώθηκε, γιατί υπάρχουν τα ναρκωτικά. Το τηλέφωνο το αγοράζεις. Την άδεια όποιος είναι σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, θα την πάρει πιο γρήγορα», ανέφερε ο Χάρης, ο οποίος παρέμεινε κρατούμενος από το 2006 μέχρι το 2015. Όπως είπε, άλλαξε 9 φυλακές ανά την Ελλάδα και έκανε 40 αιτήσεις για άδεια, χωρίς να την πάρει ποτέ, ενώ αναφέρθηκε και στην προσφορά του Πάνου Λάμπρου προς τους κρατουμένους και στη «λάσπη που του πετάνε». 

Η Στέλλα παρέμεινε στις γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού από το 2010 μέχρι το 2012. Αυτοπροσδιορίστηκε ως πολιτική κρατούμενη και μίλησε για τη συμμετοχή της στο κίνημα αλληλεγγύης προς τους κρατούμενους, προτού η ίδια περάσει στην άλλη πλευρά του τοίχου. Μίλησε και για τις συνθήκες που πρωτοσυνάντησε, όταν μπήκε στη φυλακή. Για την έλλειψη αλληλεγγύης από τις γυναίκες συγκρατούμενές της, οι οποίες ήταν κυρίως μετανάστριες και μάνες με μωρά παιδιά έξω από τη φυλακή, γεγονός που τις καθιστούσε εύθραυστες.

Για τη θλίψη και τον θυμό τους που έβγαζαν στις διπλανές τους, αντί να ενωθούν και για τη στοχοποίηση των καινούργιων κρατουμένων. Είπε και για την κακή ποιότητα φαγητού, για τις ουρές που σχηματίζονταν για φάρμακα, για την έλλειψη θέρμανσης, για το ότι πολλές κρατούμενες δεν είχαν σαμπουάν, σερβιέτες, χαρτί υγείας ή τηλεκάρτες, αλλά και για τις κινητοποιήσεις, στις οποίες στη συνέχεια η ίδια κατάφερε να συμπαρασύρει τις συγκρατούμενές της προκειμένου να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες. Και βέβαια είπε και για την αλληλεγγύη των «έξω» που συγκέντρωναν είδη πρώτης ανάγκης πολύτιμα γι’ αυτές.