Εκκρεμές εκκρεμοτήτων για υποδόση

«Διορία», λέει (προχθεσινή «Εφ.Συν.»), «για τα προαπαιτούμενα έως το Eurogroup της Δευτέρας» έδωσε ο Πιερ Μοσκοβισί, επίτροπος για τα οικονομικά και δημοσιονομικά ζητήματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που τον καλοδεχτήκαμε την Τρίτη.

Που ναι μεν μας επισκέφτηκε ως φίλος, όπως δήλωσε, όμως δεν παρέλειψε «να κουνήσει και το δάχτυλο», όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι με τα περίφημα προαπαιτούμενα, τις τέσσερις εκκρεμότητες (ασφαλιστικό, φορολογικά, ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση και «κόκκινα» δάνεια σε συνάρτηση με την προστασία πρώτης κατοικίας), ως άλλο εκκρεμές σπαθί του Δαμοκλή επί των κεφαλών μας.

Ολα αυτά, ώστε ο θεός (με μορφή κουαρτέτου) να δώσει να πάρουμε την πρώτη υποδόση. Αλλως, τη Δευτέρα… με τον κηδεμόνα μας, στα διαρκή… γυμνάσια όπου, έκτος χρόνος τώρα, διδασκόμεθα: σκοινάκι, μακριά γαϊδούρα, κοκαλωτό, κρυφτό, αμπάριζα, κουτσό, κυνηγητό, βασιλιά-βεζίρη και άλλα παίγνια της κατηγορίας των ωφελίμων χωρίς κανένα όφελος πλην των οφειλών∙ κοινώς του χρέους.

Επί του οποίου «… βήμα βήμα και όταν έρθει η ώρα (ίσως) ξεκινήσουν οι συζητήσεις για την αναδιάρθρωση». Κάτι δηλαδή σαν να ανεβαίνεις στον πέμπτο χωρίς σκάλες και ασανσέρ στους από κάτω ορόφους.

Και ήταν εκεί όλες οι… δημοφιλείς λέξεις του Μεγάλου Λεξικού των Μνημονίων παρούσες∙ καθεμιά με τις παράλληλες σημασίες της, που χρειάζονται τη δική τους ερμηνεία: προαπαιτούμενα, ισοδύναμα, εκκρεμότητες, δανειστές, εισόδημα, αντικειμενική αξία, υποδόση, αξιολόγηση, ρευστότητα, ανακεφαλαιοποίηση, εκταμίευση και το πιο δυσνόητο όλων, το… περαιτέρω∙ αυτό το «περαιτέρω» είναι, νομίζω, ο κακός μας δαίμονας, διότι πάνω που λες ότι κατάλαβες το «περαί», σκάει ξαφνικά εκείνο το αναθεματισμένο «τέρω» και σε στέλνει… Διότι όλα τ’ άλλα, όσο να πεις, κουτσά-στραβά, τα καταλαβαίνουμε –ιδίως την υποδόση, τα ισοδύναμα και την ανακεφαλαιοποίηση τις περνάμε και με κλειστά μάτια!– εκείνο το «περαιτέρω» είναι που δεν καταπίνεται με τίποτα. Αυτό να μην ήταν…