Βασίλης Τσαρτσάνης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Επιμέλεια: Γιάννης Νικολαΐδης

Φωτογραφία: Βασίλης Τσαρτσάνης

Είκοσι μέρες ήταν αρκετές για να καταδείξουν μια από τις σοβαρότερες κρίσεις στην Ειδομένη, όπου πέρα από τον διεθνή αντίκτυπο φέρει σοβαρούς κινδύνους για την Ελλάδα. Ψυχές στα αζήτητα, πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες ότι τίτλο και να δώσει ο καθένας, ο άνθρωπος προηγείται.

Η Ειδομένη τους βολεύει όλους: NGO, International Organizations, ελεήμονες, τουρίστες ελεήμονες, τον κάθε παρατρεχάμενο που έρχεται από το εξωτερικό και προσπαθεί να βρει τον ‘θησαυρό’ της Ειδομένης, το κάθε άκρο. Μόνο οι πολύτιμοι εθελοντές στέκονται ακόμα με ζεστή καρδιά ̇ αλλά ο κίνδυνος ελλοχεύει και η πολιτεία είναι απών ουσιαστικά. 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από τον 5/2015 και μετά, όλες οι εθνικότητες περνούσαν κανονικά. Επί τέσσερις μήνες το κέλευσμα της Ευρώπης προς τους πρόσφυγες ήταν ‘You are welcome’. Ξαφνικά πριν είκοσι μέρες όλες οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αποφάσισαν προφανώς με εντολή από το Βορρά, να φράξουν το δρόμο για όλες τις εθνικότητες πλην Σύριων, Αφγανών και Ιρακινών. Η απόφαση αυτή ήταν αρκετή για να μετατρέψει την Ειδομένη και σταδιακά ολόκληρη τη χώρα σε αποθήκη εξαθλιωμένων ψυχών. Εδώ και είκοσι μέρες, μετανάστες βλέπουν άλλους να περνούν και αυτοί να παραμένουν πίσω στο έλεος των καιρικών συνθηκών, έρμαια της έλλειψης πληροφοριών στα χέρια επιτήδειων. 

Καταλαβαίνω καλά τι έχει δει η ελληνική κοινωνία στα δελτία ειδήσεων και σε ορισμένα δημοσιεύματα των ΜΜΕ. Για μένα που βρίσκομαι σχεδόν καθημερινά τους τελευταίους 16 μήνες στην Ειδομένη, οι διαδηλώσεις των ανθρώπων είχαν αξιοπρέπεια, αλλά συνοδεύονταν από εκρήξεις. Τις εκρήξεις αυτές δεν τις θεωρώ αδικαιολόγητες, μπορούσαν όμως να είχαν πάρει επικίνδυνη τροπή. Πως να μην εξαγριωθεί το πλήθος όταν ορισμένοι επιτήδειοι τους μοιράζουν ελπίδες ότι θα ανοίξουν τα σύνορα και να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα τους; Πώς να μην εξαγριωθεί ο Μαροκινός που ήρθε και μου είπε πως ενημερώθηκε από δημοσιογράφους ότι τις επόμενες μέρες θα ανοίξουν τα σύνορα για τους Μαροκινούς και να παραμείνουν εκεί; Πώς να μην εξαγριωθούν με τις διάφορες συμμορίες που έχουν αναπτυχθεί και δρουν εις βάρος των μεταναστών; Η Ειδομένη τρία χρόνια τώρα είναι ανοικτή, ανθρώπινη και ανεκτική στο δράμα αυτών των ανθρώπων. Ζητείται η παρέμβαση της πολιτείας.

Ο θάνατος του δύστυχου Μαροκινού μας συγκλόνισε όλους, αλλά δεν ήταν ο πρώτος θάνατος στα σύνορα. Τρεις μήνες πριν πνίγηκε άλλο ένα παιδί 24 ετών από τη Συρία λίγα μέτρα πιο κάτω, ενώ ένα χρόνο πριν άλλος ένας Σύριος αυτοκτόνησε πέφτοντας στις γραμμές του τραίνου. Επίσης, περίπου δύο χρόνια πριν μετανάστης άγνωστης εθνικότητας στη προσπάθειά του να ανέβει  παράνομα στο τραίνο έπεσε και κατακρεουργήθηκε. Δεκάδες εκατοντάδες πέσανε θύματα της μαφίας και των αστυνομικών αρχών των γειτόνων μας. Το Μεταναστευτικό ζήτημα σήμερα είναι ανάγκη να αντιμετωπίζεται πλέον στη προοπτική συγκερασμού του ρεαλισμού και του ανθρωπισμού.