Η Ιταλία θωρακίζεται, αλλά προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποφύγει τον πανικό. Από τη μία το υπουργείο Εσωτερικών αποφάσισε την κινητοποίηση άλλων δυο χιλιάδων αστυνομικών για τη φύλαξη χιλίων και πλέον ευαίσθητων στόχων.
Συνολικά, εν όψει της έναρξης του Αγίου Ετους των καθολικών, στις 8 Δεκεμβρίου, η ασφάλεια ντόπιων και τουριστών έχει ανατεθεί σε είκοσι πέντε χιλιάδες στρατιώτες, αστυνομικούς και καραμπινιέρους.
Βρίσκονται έξω από τα μετρό, στα λεωφορεία, σε γνωστά μνημεία όπως το Κολοσσαίο και η Φοντάνα Ντι Τρέβι, σε πρεσβείες και στα τόσα μέγαρα της ιταλικής πολιτικής.
Aπό την άλλη, ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών, Αντζελίνο Αλφάνο, επιμένει ότι «ο πανικός πρέπει να σταματήσει» και θέλησε να κάνει γνωστό, μάλιστα, ότι «πρόκειται να στείλει τα παιδιά του, εννέα και δεκατεσσάρων ετών, σε σχολική εκδρομή, χωρίς κάποια ιδιαίτερη ένοπλη προστασία».
Είναι η γραμμή της κυβέρνησης Ρέντσι: η Ιταλία γνωρίζει ότι βρίσκεται στο στόχαστρο, τόσο λόγω της επικείμενης έναρξης του Ιωβηλαίου -του Αγίου Ετους των Ρωμαιοκαθολικών- όσο και εξαιτίας της συμμετοχής της στις επιχειρήσεις που ανέτρεψαν το καθεστώς του Καντάφι στη Λιβύη.
Η στρατηγική που επιλέγει η κυβέρνηση της Ρώμης, όμως, είναι αυτή της «ρεαλιστικής όσο και ψύχραιμης προσέγγισης».
Δεν ακυρώνεται καμία δημόσια εκδήλωση (εκτός από μουσικές συναυλίες, αν το ζητήσουν οι καλλιτέχνες), οι εκκλησίες μένουν ανοικτές (αν και άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα μηχανήματα ανίχνευσης μετάλλου νέας γενιάς) και το ίδιο ισχύει και για το Κολοσσαίο.
Η πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών συμβούλεψε τους πολίτες της να μην επισκέπτονται τις ημέρες αυτές το αμφιθέατρο Φλάβιο (το επίσημο όνομα του Κολοσσαίου) για λόγους ασφαλείας. Αλλά οι πύλες του, φυσικά, δεν έκλεισαν, και ενισχύονται τα μέτρα προστασίας των πολιτών.
Σε ό,τι αφορά τον αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή των Ιταλών, θα ήταν επιπόλαιο να πει κάποιος ότι δεν υπάρχει φόβος και ανησυχία.
Τα συναισθήματα, όμως, είναι σαφώς ανάμεικτα και αρκετά ευμετάβλητα. Μετά τις πρώτες αντιδράσεις ακραίου φόβου, με θέσεις όπως «πρέπει να φύγουν όλοι οι μουσουλμάνοι μετανάστες», τα πράγματα άρχισαν βαθμιαία να αλλάζουν.
Συνέτεινε αρκετά σε αυτό και η κινητοποίηση των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Ιταλίας, πολλά μέλη των οποίων χωρίς κανέναν δισταγμό αποκήρυξαν στο κέντρο της Ρώμης, το Σάββατο, την τρομοκρατία.
Κοπέλες με μαντίλα, ιμάμηδες, μετανάστες και Ιταλοί μουσουλμανικής θρησκείας φώναξαν με βροντερή φωνή «Νot in my name», ότι οι παράφρονες τζιχαντιστές, δηλαδή, δεν μπορούν να εκπροσωπούν την Ούμα, το σύνολο των πιστών του Ισλάμ.
Πρέπει να τονιστεί δε ότι και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης δεν στήριξαν αυτή τη φορά ακραίες θέσεις και προσεγγίσεις, αλλά προσπάθησαν να προσφέρουν πρόσβαση κυρίως στους εκπροσώπους του διαλόγου από όλο το κοινωνικό φάσμα.
Συνεχίζονται, βέβαια, και οι δικαστικές έρευνες: χθες το απόγευμα απελάθηκαν τέσσερις Μαροκινοί, οι οποίοι ζούσαν στην Μπολόνια και έχουν λάβει κλήση σε απολογία για διάδοση εξτρεμιστικών ιδεών, κυρίως μέσω διαδικτύου.
Οσο για το πολιτικό επίπεδο, το Κίνημα Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο ζητά από την κυβέρνηση Ρέντσι να σταματήσει να διατηρεί στενές επαφές με χώρες όπως είναι η Σαουδική Αραβία, οι οποίες, σύμφωνα με τους αναλυτές, υποθάλπουν την τρομοκρατία.
«Διαφορετικά, οι εκκλήσεις για καταπολέμηση της βίας μοιάζουν υποκριτικές και κενές νοήματος», δηλώνει ο Αλεσάντρο Ντι Μπατίστα, από τα πιο προβεβλημένα στελέχη των Πέντε Αστέρων.
Και μια προσωπική, τέλος, συγκινητική επιλογή. Ο πατέρας τής Βαλέρια Σολεζίν, της εικοσιοκτάχρονης Ιταλίδας κοινωνιολόγου, η οποία έχασε τη ζωή της στη σφαγή του Μπατακλάν, δεν θέλησε να ενδώσει στο μίσος: «αν στην τελετή με την οποία αύριο θα αποχαιρετήσουμε την κόρη μου, στη Βενετία, θέλει να μιλήσει και ένας ιμάμης, εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Διότι αυτό σημαίνει ότι στηρίζουμε αξίες που δεν διχάζουν, αλλά μας ενώνουν», δήλωσε στους δημοσιογράφους. Υπόδειγμα ωριμότητας και ουμανισμού, παρά το πένθος για τον χαμό της μοναχοκόρης του.
