Περπάτησε στην άγρια πλευρά

Λάτρευε τη Νέα Υόρκη και της άρεσε να ισορροπεί στα πολυαγαπημένα της θεόρατα τακούνια. Θεωρούσε πως κορυφαία ηρωίδα ήταν η Χόλι Γκολάιτλι (από το «Πρόγευμα στο Τίφανις») του Τρούμαν Καπότε. Το τελευταίο από τα κορίτσια που ο Αντι Γουόρχολ ανέδειξε στο αντεργκράουντ «Factory» τη δεκαετία του ’70 έφυγε από τη ζωή στις 6 Δεκεμβρίου.

Η Χόλι Γουντλόουν, τρανσέξουαλ, μοντέλο στα νιάτα της, ηθοποιός αλλά και η γυναίκα από την οποία εμπνεύστηκε ο Λου Ριντ το κομμάτι του «Walk on the wild side», πέθανε από καρκίνο στον εγκέφαλο και το ήπαρ. Ηταν 69 ετών.

Είχε γεννηθεί στο Πουέρτο Ρίκο, αλλά μεγάλωσε στο Μαϊάμι. Στα 16 της, η Χόλι -τότε συστηνόταν ακόμα ως Χαρόλντο Σαντιάγκο Φραντσέσι Ροντρίγκες Ντάνχακλ- σε μια κίνηση επανάστασης κι αναζήτησης της προσωπικής της ελευθερίας εγκατέλειψε το πατρικό της. «Βούτηξα μερικά κοσμήματα και τράβηξα προς την Τζόρτζια.

Οταν τελείωσαν τα λεφτά, έφτασα με οτοστόπ στη Νέα Υόρκη», θυμόταν. Οταν, λοιπόν, το 1972 ο Λου Ριντ έγραφε: «Holly came from Miami FLA/ Hitchhiked her way across the USA/ Plucked her eyebrows on the way/ Shaved her legs and then he was a she», καταλαβαίνουμε ποια και τι ακριβώς εννοούσε.

Λίγο νωρίτερα, βέβαια, είχε φροντίσει για την ανάδειξή της ο Αντι Γουόρχολ. Ως γνωστόν, στο «Factory» του φιλοξενούσε όλο το νεοϋορκέζικο περιθώριο (τοξικομανείς, ομοφυλόφιλους, τρανς), διασημότητες, τους πιο εκκεντρικούς κι αβανγκάρντ καλλιτέχνες.

Οταν, λοιπόν, συνάντησε τη Χόλι Γουντλόουν τη συμπεριέλαβε κατ’ ευθείαν στα κορίτσια του κλαμπ και της έταξε κινηματογραφική καριέρα. Της έδωσε σημαντικό ρόλο στην ταινία του «Trash» πλάι στον Τζο Νταλεσάντρο.

Η ταινία όχι μόνο κατέγραψε ακριβώς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και κουλτούρα της εποχής, αλλά έγινε έκτοτε καλτ ορόσημο. Η συνεργασία της με τον Γουόρχολ συνεχίστηκε δύο χρόνια μετά με το «Women in Revolt». Τη δεκαετία του ’90 έκανε επίσης κάποιες εμφανίσεις σε ταινίες του ανεξάρτητου κινηματογράφου, αλλά χωρίς καμία ιδιαίτερη επιτυχία.

«Ημουν πανευτυχής όταν ο Γουόρχολ με συμπεριέλαβε στις σταρ του. Ενιωσα σαν την Ελίζαμπεθ Τέιλορ», είπε η Γουντλόουν σε συνέντευξή της στην «Guardian» το 2007. «Σιγά σιγά, όμως, αντιλήφθηκα ότι όχι μόνο δεν θα έβγαζα καθόλου χρήματα, αλλά ότι το άστρο μου θα τρεμόπαιζε για κάνα δυο δευτερόλεπτα και αυτό ήταν όλο. Αλλά άξιζε τον κόπο, για τα ναρκωτικά, τα υπέροχα πάρτι.

Τη μια στιγμή ζεις σε μια καλύβα και μέσα σε ένα βράδυ βρίσκεσαι στον ίδιο χώρο με τον Μικ Τζάγκερ. Βγαίνοντας από εκεί είσαι ήδη αστέρι».

Ο άλλοτε συμπρωταγωνιστής της Τζο Νταλεσάντρο (που συμπτωματικά την επισκέφθηκε τη μέρα του θανάτου της στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν) έγραψε στο Facebook: «Ημουν δίπλα της και της μιλούσα. Της έλεγα για όλους αυτούς που της στέλνουν την αγάπη τους. Ηταν σαν να ήξερε ότι ήμουν εκεί».