Η πολιτική επικαιρότητα, ιδιαίτερα η τρέχουσα που χαρακτηρίζεται από το ρευστό και κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, δίνει λαβές για την ανάπτυξη διαφόρων σεναρίων αναφορικά με την κυβερνητική σταθερότητα. Ο αριθμός των 153 συγκυβερνώντων βουλευτών αποτελεί την καλύτερη αφορμή, ενώ η ατζέντα των επόμενων εβδομάδων -με αποκορύφωμα το ασφαλιστικό- θέτει σε κίνηση τα διαφόρων ειδών σενάρια.
Το ενδεχόμενο σύμπραξης με την Ενωση Κεντρώων τροφοδοτείται εσχάτως από θετικές δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, όπως του Νίκου Παππά, του Αλέκου Φλαμπουράρη και του Δημήτρη Μάρδα, οι οποίες εκλαμβάνονται ως «πρόσκληση» σε συνεργασία.
Φαίνεται όμως ότι τόσο στο Μαξίμου όσο και στην Κουμουνδούρου όχι μόνον αποκλείεται αυτό το ενδεχόμενο, αλλά επικρατεί και σχετικός εκνευρισμός, μια και το σενάριο οικοδόμησης οικουμενικής ή διεύρυνσης της κυβερνητικής πλειοψηφίας αποκλείεται μετ’ επιτάσεως.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρωθυπουργός έχει εκφράσει τη δυσαρέσκειά του σε συνεργάτες του αναφορικά με τα σενάρια που κυκλοφορούν για τη συμπόρευση με το κόμμα του Βασίλη Λεβέντη, ενώ έχει ζητήσει να πάψει κάθε σχετική συζήτηση.
Αυτή η δυσαρέσκεια έχει διαχυθεί σε όλα τα κλιμάκια του Μαξίμου, επισημαίνοντας ότι η κεντρική κατεύθυνση παραμένει: Η κυβέρνηση είναι από μόνη της ισχυρή και σταθερή για να οδηγήσει τη χώρα έξω από τη «μνημονιακή μέγκενη» και, από εκεί και πέρα, μπορούν να δημιουργηθούν συναινέσεις σε επιμέρους θέματα.
Οι αντιδράσεις για την εν λόγω σεναριολογία συγκεντρώνονται, βέβαια, και στην κομματική δομή της Κουμουνδούρου, αν και οργανωμένη εσωκομματική συζήτηση επί του συγκεκριμένου δεν έχει διεξαχθεί.
Το στίγμα της απόρριψης ενός τέτοιου ενδεχομένου είχε δοθεί ήδη από την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που εκτιμούσε μεν ότι «η εκλογική βάση της Ενωσης Κεντρώων έχει ρευστά πολιτικά χαρακτηριστικά», ωστόσο «η ανάγκη του κόμματος αυτού για εκλογική επιβίωση το καθιστά απρόβλεπτο, ενώ οι πολιτικές του θέσεις συνιστούν ένα δημαγωγικό συνονθύλευμα».
Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε προ ημερών ο Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος στο twitter σημείωσε: «Μαζί με το 2015, ας αφήσουμε πίσω μας την ασόβαρη σεναριολογία περί οικουμενικής και άλλα παραμύθια».
Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπενθύμισε ότι ο Βασίλης Λεβέντης έγινε γνωστός αφότου «καταριόταν να πεθάνουν ο κ. Μητσοτάκης, ο Παπανδρέου, τα σόγια τους. Κατάφερε να μπει στη Βουλή, προτείνει οικουμενική και ορισμένοι τον έχουν κάνει θεό και ρυθμιστή της πολιτικής ζωής. Ας σοβαρευτούμε».
«Κεντροδεξιός κι όχι κεντρώος»
Σαφέστερος εμφανίζεται σήμερα ο Πάνος Σκουρλέτης, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» (βλ. σελ. 5) θέτει τα πολιτικά χαρακτηριστικά της Ενωσης Κεντρώων. Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης αποδίδει στις πολιτικές θέσεις του κόμματος του Βασίλη Λεβέντη χαρακτηριστικά κεντροδεξιάς τοποθέτησης και όχι κεντρώας, όπως ο ίδιος ο πρόεδρός του επιθυμεί να εμφανίσει.
Πιο έντονα φαίνεται να εκφράζεται η αντίθεση σε ένα ενδεχόμενο σύμπραξης με την Ενωση Κεντρώων από την τάση των «53+». Κορυφαία στελέχη της, όπως ο Πάνος Λάμπρου, έχουν απορρίψει έντονα σε συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ξεκαθαρίζοντας ότι αυτή η συζήτηση προκαλεί ζημιά στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά βλάπτει και την πολιτική εικόνα της κυβέρνησης.
Αίσθηση πάντως προκάλεσε το σχολιογραφικό άρθρο του Θανάση Καρτερού στην «Αυγή» την περασμένη Τετάρτη. Ο αρθρογράφος αναφέρθηκε σε στελέχη της κυβέρνησης, «που εδώ και κάποιο καιρό έχουν αναλυθεί σε ύμνους για τον Λεβέντη.
Δημιουργώντας την εντύπωση στον κόσμο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξερογλείφεται να συμπράξει μαζί του». Και επισήμανε χαρακτηριστικά για τον Βασίλη Λεβέντη: «Εντάξει, αν αποφασίσει κάποια στιγμή να ψηφίσει μαζί με τους βουλευτές του το τάδε ή το δείνα “δύσκολο” νομοσχέδιο, καλώς να το κάνει. Αλλά όχι και να αφήνουμε να αιωρείται, με μια εντελώς υποκριτική αβροφροσύνη, ότι είναι δυνατόν και να τα βρούμε μαζί του.
Διότι δεν είναι, εκτός πια κι αν ορισμένοι δεν καταλαβαίνουν πού πατούν και πού πηγαίνουν. Κι ότι όποιος πατήσει στη σανίδα του Λεβέντη θα βουλιάξει στο πανελλήνιο χάχανο, που είναι χειρότερο κι από την πιο εμπαθή καταγγελία».
