Πώς του ’ρθε ξαφνικά του κ. Βορίδη να προτείνει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά; Δεν μας έχει συνηθίσει σε παραδοξολογίες ο «σκληρός» της Νέας Δημοκρατίας, παρά την ολιγόχρονη θητεία του δίπλα στον μετρ του είδους Γιώργο Καρατζαφέρη.
Ούτε δικαιολογείται από την κωμικοτραγική κατάσταση στο εσωτερικό του κόμματός του η διατύπωση παρόμοιων προτάσεων, που υποχρέωσαν ακόμα και το «Βήμα FM» να τον χαρακτηρίσει χτες «ψεκασμένο».
Η λύση στον γρίφο βρίσκεται στο βιβλίο που διάβαζε προ ημερών ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή. Πρόκειται για το πόνημα του γνωστού Γάλλου δημοσιογράφου Ερίκ Μπρινέ, με τίτλο «Να είσαι δεξιός: ένα γαλλικό ταμπού».
Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2006 και την επόμενη χρονιά συμπληρώθηκε με ένα δεύτερο, το «Να είσαι πλούσιος: ένα γαλλικό ταμπού». Μ’ αυτά τα έργα ο Μπρινέ μιλά στην καρδιά των Βορίδη-Γεωργιάδη, οι οποίοι έχουν αναλάβει σταυροφορία για να ανατάξουν το ηθικό του «δεξιού» και του «πλούσιου» και να πατάξουν την «πρωτοκαθεδρία της Αριστεράς» στη χώρα μας.
Αλλά ο Μπρινέ πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 είχε εκδώσει και άλλο βιβλίο, το «Γιατί θα κερδίσει ο Νικολά Σαρκοζί». Μετά το πατατράκ των εκλογών, έπεσε καζούρα στα μέσα ενημέρωσης και πολλοί ζητούσαν από τον Μπρινέ να αποζημιώσει τους δεκάδες χιλιάδες αγοραστές του βιβλίου του.
Αλλά εκείνος απτόητος απάντησε με άρθρο που είχε τίτλο «Γιατί κέρδισε ο Νικολά Σαρκοζί τις προεδρικές εκλογές». Αυτά βλέπει ο κ. Βορίδης και είναι έτοιμος να μας εξηγήσει γιατί… κέρδισε ο Αντώνης Σαμαράς τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, ακόμα και παραιτημένος, ως νέος Ελ Σιντ της ελληνικής (ακρο)Δεξιάς.
Υπάρχει βέβαια και μια άλλη ιδεολογική συγγένεια των δύο «άρτι αφιχθέντων» (κατά Μεϊμαράκη) στη Νέα Δημοκρατία με τον Ερίκ Μπρινέ. Ο Γάλλος δημοσιογράφος-σταρ υπήρξε «υπεύθυνος επικοινωνίας» της εταιρείας Vitalia, της δεύτερης σε μέγεθος ιδιωτικής εταιρείας υπηρεσιών υγείας στη Γαλλία.
Και κάτι που ίσως θα έπρεπε να διαβαστεί από όλους τους νεοδημοκράτες βουλευτές. Το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Μπρινέ το 1996 είναι μια μελέτη για τον σαδομαζοχισμό, ύστερα μάλιστα από πολύμηνη έρευνα πεδίου.
