Ιχνη της απογοήτευσης, ίχνη της συλλογικής ήττας.
Εκεί γύρω στο 2013-14, όταν οι μαζικές αντιστάσεις της προηγούμενης διετίας στη μνημονιακή επέλαση είχαν πια παραχωρήσει τελεσίδικα τη θέση τους στη μακρόσυρτη αναμονή της κοινοβουλευτικής λύσης…
… στους τοίχους έκαναν την εμφάνισή τους τα αποτυπώματα μιας βαθιάς απαισιοδοξίας (φωτογραφίες 1-4)…
… μαζί με προειδοποιήσεις και προτροπές, άλλοτε φαινομενικά αλλόκοτες κι άλλοτε βαθιά φιλοσοφημένες (φωτογραφίες 5-8).
Μετά το κλείσιμο της φετινής αριστερής παρένθεσης και την καινούργια βουτιά στα σκοτάδια της βίαιης αναδιάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας, οι κραυγές αυτές ανακτούν την επικαιρότητά τους.
Οπως και η αμυντική εκείνη εξήγηση του πρώτου κρούσματος μαζικής αποχής από τις κάλπες, στις ευρωεκλογές του 2009 (φωτογραφία 9).
Ή η χειρόγραφη πικρή διαπίστωση, που προειδοποιεί τους διαβάτες του αθηναϊκού κέντρου για τη ματαιότητα κάθε ριζοσπαστικής επαγγελίας (φωτογραφία 10).
Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά το οικογενειακό όνομα. Πέντε μήνες τουλάχιστον προτού ο μικρός Κυριάκος βάλει πλώρη για την ηγεσία της Ν.Δ. (και, κατ’ επέκταση, υποψηφιότητα για κάποια μελλοντική πρωθυπουργία), μια βλάσφημη αντιφασιστική ομάδα αποφάσιζε να εκφράσει τα τρυφερά αισθήματά της για την Ελληνική Αστυνομία μέσω της αναπαραγωγής του πιο διάσημου στερεότυπου της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Η λύσσα με την οποία ξεσκίστηκε το αυτοκόλλητο το επόμενο διάστημα πιστοποιεί, αν μη τι άλλο, ότι το μήνυμα έγινε ευρύτατα αντιληπτό. Κάτι ξέρει η αδελφή Ντόρα που, μολονότι ξαναπαντρεμένη, διατηρεί πεισματικά το επώνυμο του μακαρίτη. Που, όχι μόνο της άνοιξε την καριέρα, αλλά κρατά και τα κακά πνεύματα μακριά.
Η αυξημένη θρησκευτικότητα που παρατηρείται τον τελευταίο καιρό στον δημόσιο βίο, με σημείο εκκίνησης την επίσημη υποδοχή των λειψάνων της μεγαλομάρτυρος Αγίας Βαρβάρας με τιμές αρχηγού κράτους και τελευταίο κρούσμα την κυβερνητική αναδίπλωση στο ζήτημα των Θρησκευτικών, δεν άφησε ανεπηρέαστο ούτε τον σκληρό πυρήνα του κόμματος της δραχμής. Το διαπιστώνουμε από την αφίσα που πρωτοκυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο και γνώρισε νέες δόξες στις πρόσφατες εκλογές. Η αμέσως προηγούμενη προειδοποίηση ότι «στο μαντρί υπάρχουν προβατόσχημοι λύκοι» είχε γίνει από τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη, τον μακρινό Σεπτέμβρη του 1998. Μπορεί να χρειάστηκε κάμποσος καιρός, η βιβλική παραβολή έπιασε όμως τελικά τόπο.
