Για μετά τις 20 Αυγούστου μετατίθεται η λήψη των οριστικών αποφάσεων στο Μαξίμου για τις δέουσες κινήσεις με τις οποίες θα ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο.
Η μέρα αυτή συμπίπτει με την αποπληρωμή των υποχρεώσεων προς την ΕΚΤ, ενώ μέχρι τότε θα πρέπει να έχουν εκταμιευθεί 13 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Eurogroup της Παρασκευής.
Απομένουν, άλλωστε, οι ψηφοφορίες στα κοινοβούλια των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών-μελών και οι τεχνικές λεπτομέρειες της σύναψης του νέου δανείου με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, και τα κορυφαία κυβερνητικά στελέχη υπογραμμίζουν ότι «η κυβέρνηση ασχολείται αποκλειστικά με αυτές τις διαδικασίες».
Αναφορικά με την ίδια τη συμφωνία ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, μετά το πέρας της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, εμφανίστηκε ήπιος.
«Η κάθε συμφωνία είναι τόσο καλή όσο επωφελείσαι από αυτήν» είπε ο υπουργός Οικονομικών, ενώ επισήμανε ότι τα μέτρα που επιβάλλει η συμφωνία είναι δύσκολα για ορισμένες κοινωνικές ομάδες.
«Το πώς θα αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα εξαρτάται από το πώς η κυβέρνηση θα παρουσιάσει προτάσεις για την οικονομία στο σύνολό της, τις οποίες οι θεσμοί είναι διατεθειμένοι να ακούσουν» είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Εκανε μάλιστα λόγο για την παρουσίαση ενός αναπτυξιακού σχεδίου τον Μάρτιο του 2016.
Στο Μαξίμου παρακολουθούν προσεκτικά τις κινήσεις στην ευρωζώνη, αλλά και την επισήμανση της Ανγκελα Μέρκελ αναφορικά με το ΔΝΤ.
Η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε την εμπιστοσύνη της στην Κριστίν Λαγκάρντ, φράση που περισσότερο μοιάζει με προειδοποίηση προς την επικεφαλής του Ταμείου ότι, αν κάτι πάει στραβά, θα είναι εκείνη προσωπικά υπεύθυνη για την αποτυχία…
Ο Αλέξης Τσίπρας θα επιστρέψει αύριο στο Μαξίμου, όπου θα ενημερωθεί από τους αρμόδιους υπουργούς και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για την πορεία των τελευταίων τεχνικών διαδικασιών, μετά τις οποίες θα εξασφαλιστεί μια πρώτη σχετική ηρεμία στο μακροοικονομικό τοπίο της ελληνικής οικονομίας.
Οταν αυτές οριστικοποιηθούν, δηλαδή την Πέμπτη, θα ξεκινήσει επισήμως η συζήτηση για την «επόμενη ημέρα» και στο πολιτικό τοπίο.
Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άφησαν να διαρρεύσει, άλλωστε, αμέσως μετά την ψηφοφορία στη Βουλή, το πρωί της Παρασκευής, ότι μετά την τυπική ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές και τους εταίρους ο πρωθυπουργός θα ζητήσει την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης.
Θα φτάσει όμως μέχρι εκεί ο πρωθυπουργός ή θα τον προλάβουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό;
Η πραγματικότητα
Το ερώτημα δεν απαντιέται με έμφαση από συνεργάτες του πρωθυπουργού, οι οποίοι αρκούνται να επισημάνουν ότι πρόκειται για μια κίνηση που «θα την επιβάλει η ίδια η πραγματικότητα».
Επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση ούτε μπορεί να εξαρτάται από τις ψήφους της αντιπολίτευσης για να περάσουν μέτρα σημαντικά για την εκταμίευση των επόμενων δόσεων ούτε μπορεί να βρίσκεται στον «αέρα» εξαιτίας των διαφωνούντων βουλευτών που καταψηφίζουν μεν τα μέτρα, αλλά αρνούνται να καταψηφίσουν την κυβέρνηση εν συνόλω.
Εξ ου και το Μαξίμου θα καταφύγει στη λύση να επικαλεστεί τη «δυσαρμονία» που παρατηρείται αναφορικά όχι με τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για την ίδια τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η αποστροφή της Ολγας Γεροβασίλη την Παρασκευή στο περιστύλιο της Βουλής ήταν χαρακτηριστική.
«Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη του απέναντι στην ιστορική στιγμή και στην ανάγκη του ελληνικού λαού, και θα κριθεί από αυτό. Μίλησα για ενέργειες, όχι με βάση την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τους κανονισμούς· μίλησα για ενέργειες με βάση το Σύνταγμα και τον κανονισμό της Βουλής», είπε η κυβερνητική εκπρόσωπος αναφερόμενη προφανώς στους διαφωνούντες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.
Από τη στάση που κρατά το Μαξίμου εξάγονται δύο συμπεράσματα.
Το πρώτο είναι ότι θέλει να αξιοποιήσει την «επαμφοτερίζουσα» στάση της Αριστερής Πλατφόρμας, ώστε να πετάξει σε αυτήν το μπαλάκι της διάσπασης.
Το δεύτερο είναι ότι η ομάδα γύρω από τον πρωθυπουργό θεωρεί πλέον «ξένο σώμα» τους βουλευτές της διαφωνούσας τάσης, εκτιμώντας ότι έχει επιλέξει από καιρό «χωριστή πορεία».
Γι’ αυτό προτίθεται την Αριστερή Πλατφόρμα να την αντιμετωπίσει με επιχειρήματα θεσμικού χαρακτήρα και όχι με κινήσεις εσωκομματικής «ορθότητας».
