Την περασμένη Πέμπτη, το Μπέλφαστ πανηγύρισε την παρθενική πρόκριση της Βόρειας Ιρλανδίας στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, μετά το 3-1 επί του «φαντάσματος» της Ελλάδας.
Προχθές το βράδυ, οι Βορειοϊρλανδοί απέκτησαν παρέα στα τελικά της Γαλλίας τα… ξαδελφάκια τους, τους Ουαλούς.
Η ομάδα του Κρις Κόλεμαν, που ηττήθηκε μεν με 2-0 στο «Μπίλινο Πόλιε» από τη Βοσνία αλλά πήρε τα χαρμόσυνα νέα της ταυτόχρονης νίκης της Κύπρου επί του Ισραήλ, κατάφερε να κάνει αυτό που δεν είχαν πετύχει οι γενιές του Ιαν Ρας και του Ράιαν Γκιγκς: να προκριθεί για πρώτη φορά στα τελικά του Euro.
Οπως η Βόρεια Ιρλανδία, έτσι και η Ουαλία είχε να θυμάται μόνο συμμετοχή σε Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό του 1958.
Από τότε όμως έχουν περάσει σχεδόν 58 χρόνια και έπρεπε να ευθυγραμμιστούν όλα τα αστέρια του ουρανού για να τα καταφέρουν οι «δράκοι».
Κατ’ αρχάς, εκμεταλλεύτηκαν με τον καλύτερο τρόπο το άνοιγμα της διοργάνωσης που φιλοξενεί πλέον 24 (αντί για 16) ομάδες, δεύτερον, εκμεταλλεύτηκαν επίσης τη μεταμουντιαλική κατάθλιψη της Βοσνίας που δεν είχε καμία σχέση με την προ διετίας ομάδα που πετούσε.
Τρίτον, και κυριότερο, έχουν στις τάξεις τους τον Γκάρεθ Μπέιλ. Μπορεί το ομαδικό πνεύμα να είναι έντονο στην Ουαλία, όμως δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει ότι ο άσος της Ρεάλ Μαδρίτης έχει πετύχει τα έξι και έχει δημιουργήσει τα δύο από τα εννέα συνολικά τέρματα που έχει πετύχει η ομάδα σε ισάριθμες αναμετρήσεις στα προκριματικά.
Ακόμα και όταν φαινόταν να είναι εκτός φόρμας με τους Μαδριλένους, φορούσε τη φανέλα της εθνικής του ομάδας και… σεληνιαζόταν:
Ηταν όνειρό μου από μικρό παιδί να αγωνιστώ με την Ουαλία σε μια μεγάλη διοργάνωση. Αυτό δεν σταματά εδώ, έχουμε δουλειά στη Γαλλία, όπου θα μετρηθούμε με τους καλύτερους. Τώρα απλώς θα αναστενάξουμε με ανακούφιση και θα απολαύσουμε τη στιγμή.
Εννοούσε βέβαια και το μεγάλο πάρτι που θα στηθεί αύριο στο Κάρντιφ, όπου η Ουαλία ολοκληρώνει τυπικά τις υποχρεώσεις της στα προκριματικά φιλοξενώντας την Ανδόρα.
«Είναι περίεργο! Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενος ύστερα από ήττα με 2-0», μονολογούσε σχεδόν υπνωτισμένος ο προπονητής των «δράκων» Κρις Κόλεμαν μετά την ιστορική πρόκριση της ομάδας του στα τελικά.
«Θα περάσουν αρκετές μέρες για να συνειδητοποιήσω τι έχει συμβεί, γιατί η αναμονή ήταν πολύ μεγάλη. Οχι μόνο ως προπονητής ή παίκτης. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρό παιδί και περίμενα να προκριθούμε αλλά αποτυγχάναμε ξανά και ξανά… Είναι σίγουρα το μεγαλύτερο επίτευγμα της καριέρας μου. Δεν έχει σημασία το πού θα με βγάλει ο δρόμος μου μετά τον πάγκο της Ουαλίας. Τίποτε δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει ποτέ αυτό το συναίσθημα…».
