Οι επιστήμονες του μέλλοντος ίσως αποφανθούν για το νόημα της χθεσινής αποστολής του Βασίλη Λεβέντη στη Βουλή. Απολίτικος χλευασμός του επίσημου πολιτικού κόσμου και συστήματος;
Αυτομαστιγωτική επιβράβευση του «τρελού του χωριού», που πρώτος ανέδειξε σε τηλεοπτικό πολιτικό λόγο την καταγγελία της «διαπλοκής», δίχως κοινωνική αναφορά και πρόσημο; Ή μήπως συνειδητή έγκριση ενός σκληρού νεοφιλελεύθερου, που στο τηλεοπτικό διάγγελμά του υποσχέθηκε την απόλυση των μισών δημοσίων υπαλλήλων;

Οπως και να ’χει το πράγμα, ένα είναι βέβαιο: στο πεδίο των τοίχων, η Ενωση Κεντρώων κι ο πρόεδρός της δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά, ως διάττοντες αστέρες εν μέσω κρίσης κι απονομιμοποίησης του παλιού πολιτικού συστήματος. Από το Χαλάνδρι μέχρι τον Αγ. Ιωάννη Ρέντη, οι σχετικές εγγραφές έδιναν αντίθετα το «παρών» εδώ και χρόνια.

Ο καλός διαφημιστής γνωρίζει άλλωστε πολύ καλά πως η αναγνωρισιμότητα ενός προϊόντος αποτελεί προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για οποιαδήποτε μελλοντική, έστω και αβέβαιη, αύξηση των πωλήσεων…
