Κυβερνητικό πρόγραμμα τετραετίας

«Ενα κυβερνητικό πρόγραμμα με ορίζοντα τετραετίας» παρουσίασε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στη διήμερη πανελλαδική του σύσκεψη και, μέσα στις 68 σελίδες του σχεδίου, θέτει ως γενικό στόχο «την απεμπλοκή από τον νεοφιλελευθερισμό και τη λιτότητα, τον ριζοσπαστικό δημοκρατικό μετασχηματισμό του κράτους, βρίσκοντας ταυτόχρονα λύσεις για τον περιορισμό των συνεπειών της Συμφωνίας».

Παραθέτει ως «πραγματικό πολιτικό δίλημμα», που πρέπει να αντιμετωπίσει η Αριστερά, το «αν θα επιτρέψει την παλινόρθωση του αστικού πολιτικού συστήματος στη χώρα προσπαθώντας να δραπετεύσει από τον δυσμενή πολιτικό και κοινωνικό συσχετισμό στην Ευρώπη ή αν θα δώσει συσπειρωμένη τον αγώνα για την απεμπλοκή από τον νεοφιλελευθερισμό και τη μνημονιακή πολιτική της λιτότητας και από κυβερνητική θέση».

Η ηγεσία της Κουμουνδούρου θεωρεί ότι «μια πιθανή παλινόρθωση των αστικών κομμάτων στη χώρα θα αποτελέσει ιστορικού χαρακτήρα ήττα της Αριστεράς, που πιθανά θα κλείσει για μεγάλο χρονικό διάστημα τις προοπτικές που άνοιξε η εκλογική-πολιτική νίκη της 25ης Ιανουαρίου».

Ζητά όμως και την προσοχή των στελεχών, καθώς η νίκη στις 20 Σεπτεμβρίου ενέχει «κινδύνους της πολιτικής μετάλλαξης του κόμματος κάτω από την πίεση των δυσμενών συσχετισμών, αλλά και των δεσμεύσεων που επιβάλλει το νέο Μνημόνιο, την απονεύρωση του κόμματος και της αποκοπής του από τα λαϊκά και εργαζόμενα στρώματα που επιδιώκει να εκπροσωπεί, τη μετατροπή του σε ήπιο διαχειριστή του μνημονιακού νεοφιλελευθερισμού».

Αναλύοντας τι προηγήθηκε, στο πρόγραμμα αναφέρεται ότι στη διαπραγμάτευση, «παρά τις ολιγωρίες και τις πιθανές τακτικές αστοχίες, κάναμε όλα όσα ήταν δυνατά για να αντεπεξέλθουμε στη χρηματοπιστωτική ασφυξία […], αλλά και όλα όσα ήταν επιβεβλημένα για να στείλουμε το πολιτικό μήνυμα στην Ευρώπη ότι το πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης έχει αποτύχει και δεν έχει τη λαϊκή στήριξη».

Κορύφωση αυτής της προσπάθειας, αναφέρεται στο κείμενο, ήταν το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, του οποίου διακηρυγμένος στόχος «ήταν η ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της κυβέρνησης σε μια άνιση και ασύμμετρη διαπραγμάτευση. Ποτέ δεν ισχυριστήκαμε κάτι διαφορετικό, ποτέ δεν είπαμε ότι ζητάμε εντολή για να ανατινάξουμε την ευρωζώνη σκοτώνοντας πρώτους απ’ όλους τους εαυτούς μας».

Υπό αυτές τις συνθήκες επισημαίνεται ότι παρά το γεγονός πως η δανειακή σύμβαση «αποτελεί πράγματι ένα σκληρό πρόγραμμα συνέχισης της πολιτικής της λιτότητας, υπάρχουν κάποια -περιορισμένα βέβαια- κέρδη για την κοινωνική πλειοψηφία, ενώ σε πολλά σημεία η κατεύθυνση εφαρμογής θα εξαρτηθεί από τη μελλοντική διαπραγμάτευση της ελληνικής πλευράς με τους δανειστές, και επομένως προκύπτει εδώ ένα μεγάλο πεδίο ανάπτυξης πολιτικών και κοινωνικών αγώνων».

Ξεκαθαρίζεται παράλληλα ότι είναι «άλλο πράγμα να αποδέχεται κανείς τον νεοφιλελευθερισμό ως στρατηγικό ορίζοντα, ως τον μοναδικό δρόμο προς την κοινωνική ευημερία, και άλλο πράγμα να αναγνωρίζει ότι σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, με δεδομένους πολιτικούς συσχετισμούς οφείλει να κάνει έναν τακτικό και πρόσκαιρο συμβιβασμό».

Αναφορικά με τις δεσμεύσεις του νέου μνημονίου, στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνεται ότι «επιβάλλει προβληματικές δεσμεύσεις σε αρκετά σημεία της», ωστόσο «αντανακλά τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού και της κυβέρνησης στην πολιτική της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης». «Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα υλοποιήσει αυτές τις δεσμεύσεις, την ίδια στιγμή όμως είναι αποφασισμένη να αναζητήσει ισοδύναμα και αντισταθμιστικά για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων, ενώ θα διαπραγματευτεί σκληρά για όλα εκείνα τα σημεία της συμφωνίας που έχουν παραμείνει ανοιχτά».

Εξ ου και «βασικές διαπραγματευτικές προτεραιότητες για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι στα πεδία των εργασιακών σχέσεων, του ασφαλιστικού συστήματος, της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας, του φορολογικού συστήματος και φυσικά της ρύθμισης του ανοιχτού ζητήματος των κόκκινων δανείων, που αποτελούν “γκρίζες ζώνες”, με την έννοια ότι το περιεχόμενο των αλλαγών παραμένει ακόμη εν πολλοίς ανοιχτό, αν και οι διατυπώσεις της συμφωνίας σε πολλά σημεία είναι προβληματικές».

Το πρόγραμμα είναι χωρισμένο σε ενότητες:

■ Παραγωγική ανασυγκρότηση (τραπεζικός τομέας – μικρομεσαίες επιχειρήσεις – ενίσχυση των αγροτών – κοινωνική οικονομία – αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας)

■ Προστασία της εργασίας και ενίσχυση της απασχόλησης

■ Περιβάλλον – χωροταξία

■ Φορολογία και φοροδιαφυγή

■ Κοινωνικό κράτος (ανθρωπιστική κρίση – υγεία – παιδεία – κοινωνική ασφάλιση)

■ Καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής

■ Ατομικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες (Δικαιοσύνη και σωφρονιστικό σύστημα – Ισότητα των φύλων – μεταναστευτικό)

■ Θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους και της δημόσιας διοίκησης