Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ηταν κάποτε μια απεργία. Μια απεργία που κράτησε 3,5 μήνες, από το φθινόπωρο ώς τα Χριστούγεννα του 2013. Μια απεργία που ξεπέρασε τα όρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και ενίοτε πολεμήθηκε από τις ηγεσίες της.

Μια απεργία που οργανώθηκε αμεσο-δημοκρατικά, με μαζικές συνελεύσεις και απεργιακές επιτροπές, σπάζοντας τον ρόλο των ειδικών της ανάθεσης. Μια απεργία που απέφυγε συντεχνιακά παζάρια κάτω από το τραπέζι, αλλά συνδέθηκε με αγώνες εργαζομένων στο Δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα της ίδιας περιόδου, με κοινούς αγώνες.

Μια απεργία που στοχοποιήθηκε, με συνεχόμενες κλήσεις απεργών στη ΓΑΔΑ και στον εισαγγελέα, αναβίωση του «συνδικαλιστικού της Ασφάλειας» που ζητούσε ονόματα απεργών και πρακτικά συνελεύσεων, με προανακριτικές έρευνες και αποκορύφωμα τις δικαστικές διώξεις απεργών, μετά τη λήξη της απεργίας. Ηταν, τέλος, μια απεργία που νίκησε και που μαζί με τις καθαρίστριες, τους σχολικούς φύλακες, τους καθηγητές, τους υγειονομικούς, κατάφερε να επιστρέψουν στη δουλειά όλοι οι διαθέσιμοι.

Η λέξη «νίκη» δεν ακούγεται πια συχνά στο λεξιλόγιο των εργατικών αγώνων και σε αυτό η πολύμηνη απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ, με αιχμή του δόρατος το ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ, πρωτοτύπησε παραμένοντας εμβληματική ώς σήμερα.

σως γι’ αυτό η δίκη 14 διοικητικών στις 12 Οκτωβρίου, επειδή «δεν συνεμορφώθησαν σε διάταξη δικαστικής αποφάσεως», που κήρυξε εκ των υστέρων παράνομη 48ωρη απεργία, αντιμετωπίζεται από τους εργαζομένους σε ΕΚΠΑ και ΕΜΠ ως επίθεση σε όλους τους.

Δεν πτοούνται…

«Ηταν η μοναδική απεργία που νίκησε στα χρόνια των μνημονίων», λέει με καμάρι η Ντίνα Σπυροπούλου, μία από τους 8 διοικητικούς υπαλλήλους του ΕΚΠΑ που δικάζονται τη Δευτέρα, μαζί με 3 εργαζομένους του ΕΜΠ και 3 μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Ντίνα δεν πτοείται, μολονότι είναι από τους εργαζομένους που στοχοποιήθηκαν, χωρίς να έχουν συνδικαλιστική ιδιότητα, μόνο και μόνο επειδή συμμετείχαν στην απεργιακή επιτροπή, στην οποία ωστόσο εναλλάσσονταν όλοι οι απεργοί.

«Η πρώτη κλήση από την Ασφάλεια ήρθε τον Νοέμβριο του 2013. Συνέχεια έφταναν στα γραφεία του συλλόγου μας έγγραφα από την Ασφάλεια και το τότε συμβούλιο διοίκησης που ζητούσαν τα ονόματα της απεργιακής επιτροπής. Εννοείται, αρνήθηκα να πω οτιδήποτε. Από τότε υπήρχαν πολλές νέες κλήσεις, με αποκορύφωμα την υπόθεση που φτάνει τώρα στο δικαστήριο. Υπάρχει μια εκδικητική στάση και -όπως ξέρουμε- το κράτος έχει συνέχεια»…

Οι διωκόμενοι διοικητικοί αισιοδοξούν ότι θα δικαιωθούν, χαρακτηρίζοντας το κατηγορητήριο έωλο: «Κατηγορούμαστε για παραβίαση δικαστικής απόφασης που μας κοινοποιήθηκε μετά τη λήξη της απεργίας, ενώ την επόμενη ημέρα η απεργία συνεχίστηκε με την κάλυψη της ΑΔΕΔΥ. Αν υπάρξει καταδίκη θα είναι μόνο για πολιτικούς λόγους».

Δεκάδες σωματεία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα έχουν εκδώσει ψηφίσματα συμπαράστασης. Παράλληλα συλλέγονται υπογραφές αλληλεγγύης μέσω του μπλογκ των απεργών ΑΕΙ.

Χθες πραγματοποιήθηκε συνέλευση διοικητικών, συλλογικοτήτων και σωματείων για τον συντονισμό εκδηλώσεων αλληλεγγύης εν όψει της δίκης, αλλά και για τη δημιουργία μιας μονιμότερης επιτροπής υπεράσπισης συνδικαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων.

«Οι διώξεις είναι πολιτικές, στέλνοντας μήνυμα τρομοκράτησης εν όψει των μέτρων του 3ου Μνημονίου, όπως η αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου και ο περιορισμός του δικαιώματος στην απεργία», μας λέει η Ντίνα.

Από σήμερα ώς την Παρασκευή οι διοικητικοί του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ πραγματοποιούν τρίωρες στάσεις εργασίας 12.00-15.00 και 24ωρη απεργία τη Δευτέρα με συγκέντρωση συμπαράστασης στα δικαστήρια.

Σήμερα στις 12.30 καλούν σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, ζητώντας την παύση των διώξεων, και αύριο στις 11.30 σε συνέντευξη Τύπου στο κτίριο «Κ. Παλαμάς» του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τη συμμετοχή εργαζομένων από διάφορους κλάδους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχες διώξεις.