Οι Σκουριές ήταν μόνον η αρχή…

Απειλή αποτελούν τα λατομεία για μια τεράστια ζώνη νοτίως του Κιλκίς έως τη Νέα Σάντα, στη λεκάνη απορροής του Γαλλικού ποταμού. Κινδυνεύει με τον χαρακτηρισμό «Ζώνης Υποβαθμισμένου Τοπίου» στον αναπτυξιακό σχεδιασμό, σύμφωνα με την αυτοδιοικητική κίνηση «Οικολογία-Αλληλεγγύη», που προειδοποιεί ότι ετοιμάζεται «εκτός των άλλων για να “υποδεχτεί” και εξορύξεις χρυσού».

Το ζητούμενο και σε αυτή την περίπτωση είναι να προστατευτούν οι δασικές εκτάσεις και τα υδατικά αποθέματα της περιοχής και όχι να δοθούν νέες άδειες λατομείων μαρμάρου και χαλαζίτη.

Ηδη στην Επιτροπή Ανάπτυξης της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας της 28/9, συζητήθηκαν δυο θέματα σχετικά με αιτήματα εξόρυξης μαρμάρου και χαλαζίτη κοντά στη Νέα Σάντα του Δήμου Κιλκίς. Το πρώτο αφορούσε γνωμοδότηση επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εκμετάλλευσης λατομείου μαρμάρων, σε έκταση 52,487 στρ., στη θέση «Πετρωτή» της τοπικής κοινότητας Μανδρών και το δεύτερο γνωμοδότηση επί Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εκμετάλλευσης λατομείου χαλαζίτη, σε δημόσια δασική περιοχή έκτασης 29,017 στρ., στη θέση «Τρελλή-Βόρεια» της κοινότητας Χρυσόπετρας.

Αντιδράσεις

Παρά τις θετικές γνωμοδοτήσεις των αρμόδιων υπηρεσιών της Περιφέρειας, όμως, όπως φάνηκε από την τοποθέτηση εκπροσώπου τοπικών φορέων και περιβαλλοντικών οργανώσεων, οι τοπικές κοινωνίες και η τοπική αυτοδιοίκηση είναι αντίθετες, προβάλλοντας, μάλιστα, σοβαρά επιχειρήματα. Το λατομείο μαρμάρων έχει αιτηθεί εξόρυξη και σε άλλες παρακείμενες δημόσιες δασικές εκτάσεις, οι οποίες ξεπερνούν συνολικά τα 200 στρ., σε μια περιοχή από όπου υδρεύονται πολλοί κοντινοί οικισμοί (Μάνδρα, Καμπάνη, Πυργωτό) και ανήκει στη λεκάνη απορροής του Γαλλικού ποταμού. Ο πιο κοντινός οικισμός (Μάνδρα) απέχει μόλις 1,2 χιλιόμετρο!

Το λατομείο χαλαζίτη απέχει επίσης ελάχιστα από τον κοντινό οικισμό της Χρυσόπετρας (1,5 χιλιόμετρο, αν και ο νόμος επιτρέπει την κατασκευή του ακόμη και σε απόσταση 500 μέτρων!), ενώ βρίσκεται σε δημόσια δασική έκταση. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν εκδηλώσει τις σοβαρές ανησυχίες τους για την έλλειψη πληροφόρησης και διαβούλευσης κάνοντας λόγο «για περίεργα περιστατικά που παραπέμπουν σε προσπάθειες συσκότισης των διαδικασιών…».

«Χωρίς διάλογο»

Ο περιφερειακός σύμβουλος της «Οικολογίας-Αλληλεγγύης», Μιχάλης Τρεμόπουλος, ανέφερε στην τοποθέτησή του ότι «χωρίς διάλογο, χωρίς αναφορά σε αντισταθμιστικά οφέλη και σε μέτρα που θα διαφυλάξουν το φυσικό περιβάλλον, δεν μπορεί να περιμένει καμιά διοίκηση ότι δεν θα έχει απέναντί της τις τοπικές κοινωνίες». Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας τουλάχιστον αποδέχτηκαν να λάβουν υπόψη τους υπόμνημα και να ζητήσουν γνωμοδοτήσεις τόσο της Διεύθυνσης Δασών όσο και της Διεύθυνσης Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Υπάρχουν όμως σημαντικές ανακρίβειες.

Το αναπτυξιακό πλαίσιο που έχει γίνει αποδεκτό για ολόκληρη αυτή την περιοχή έχει δημιουργήσει μια εφιαλτική εικόνα για το μέλλον, όπως επεσήμανε σε πρόσφατο άρθρο του και ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, Σ. Δημητριάδης.

Αυτό το πλαίσιο χαρακτηρίζει την περιοχή «Ζώνη Υποβαθμισμένου Τοπίου» ως λατομική και εξορυκτική περιοχή, η οποία σύμφωνα με τον καθηγητή: «Θα είναι και η πρώτη υποψήφια να γίνει αποδέκτης επικίνδυνων βιομηχανικών αποβλήτων –πέρα από τα μεταλλευτικά που τα έχει εξασφαλισμένα– που ίσως θα προέρχονται από όλη τη Βόρεια Ελλάδα».