Δεν θα διαφωνήσουμε με το γενικό σχόλιο πολλών μετά τη λήξη του αγώνα: Το ελληνικό πρωτάθλημα χρειάζεται τέτοια παιχνίδια. Και ειδικά ντέρμπι με την ιδιαιτερότητα δύο ομάδων που κουβαλάνε την ταμπέλα του «συμπολίτη».
Στο Καυτανζόγλειο είδαμε και πάθος και ένταση και ανατροπές στο σκορ και ένα φινάλε που ούτε ο Χίτσκοκ δεν θα μπορούσε να σκεφτεί (και αυτή τη φορά η συγκεκριμένη φράση-κλισέ αποδίδει πλήρως την πραγματικότητα).
Αν, όμως, θέλουμε να αναλύσουμε το ματς καθαρά με ποδοσφαιρικούς όρους, μάλλον θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο ΠΑΟΚ ήταν αυτός που έδωσε τον χαρακτήρα του θρίλερ στην αναμέτρηση, αφού ο Ηρακλής υπερτερεί μόνο στη δύναμη και στο παιχνίδι στον αέρα, με τα λάθη της άμυνάς του και την αδυναμία του (λόγω έλλειψης χαρακτήρα νικητή κυρίως) να «τελειώσει» το ματς όταν έφερε το σκορ στο 2-3.
Ο Ροντρίγκες δεν κάνει κάτι που το μαθαίνουν στις Ακαδημίες, να σπάσει την μπάλα στον Αθανασιάδη για να πετύχει το 4-2 εκεί που ο Γηραιός ήταν απόλυτα ζαλισμένος.
Ο Μπερμπάτοφ χάνει το πέναλτι στο 90΄ (αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στο ποδόσφαιρο, αν και η εκτέλεση δεν αρμόζει σε παίκτη της δικής του ποιότητας, γι’ αυτό και ο Περνίς τον «ψάρεψε») και αμέσως μετά, Τζαβέλλας, Ολσεν και οι λοιποί της άμυνας δίνουν μαθήματα… ποδοσφαιρικής αυτοκτονίας, ανεξάρτητα αν ο Κουκουλάκης δεν είδε το «καθαρό» φάουλ δύο παικτών του Ηρακλή που έφραξαν τον δρόμο του Ολσεν.
Ο ΠΑΟΚ έβαλε μόνος του τα χέρια του και έβγαλε τα μάτια του. Και το σίγουρο είναι ότι απέχει ακόμη από το να θεωρηθεί ομάδα κορυφής.
Ακόμη και ο Παναθηναϊκός, που είναι φέτος ο βασικός αντίπαλός του, αφού από εκείνον θέλει να πάρει τη δεύτερη θέση που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ, αν προηγηθεί σε ματς, δύσκολα το χάνει. Εχει χαρακτήρα και το έχει αποδείξει, σε αντίθεση με τον ΠΑΟΚ που έχει ακόμη πολλά να διορθώσει.
Από ‘κεί και πέρα, από τη στιγμή που ο Τούντορ «κατακεραυνώνει» τους παίκτες που έχει λέγοντας πως τα γκολ που έφαγε ο ΠΑΟΚ θυμίζουν παιδική ομάδα και από την άλλη υποστηρίζει ότι σε κάθε ματς χρησιμοποιεί τους καλύτερους και ότι όταν κάνει αλλαγές, αυτό συμβαίνει μόνο λόγω κούρασης, υποδεικνύει ότι η λύση βρίσκεται μόνο στις μεταγραφές.
Τερματοφύλακας οπωσδήποτε, στόπερ ικανός στον αέρα και καλός με την μπάλα στα πόδια και ένας μεγάλος χαφ που να αποτελέσει σταθερά στο παιχνίδι του ΠΑΟΚ.
Εκτός αν ο Αρνεσεν και ο Σαββίδης έχουν διαφορετική άποψη και θεωρούν ότι ο Κροάτης δεν διαχειρίζεται σωστά το υλικό του. Οπως και να έχει, το τι ακριβώς ισχύει θα φανεί στο επόμενο διάστημα.
