Ψηλότερα ο πήχυς για το ΚΚΕ

Περαιτέρω ενίσχυση της εκλογικής δύναμης του κόμματος, σε σύγκριση μ’ εκείνη των εκλογών του Ιανουαρίου, αναμένει και επιδιώκει η ηγεσία του ΚΚΕ στην αυριανή αναμέτρηση, χωρίς όμως να έχει συγκεκριμενοποιήσει αυτόν τον στόχο. Η μονότονη απάντηση που έδιναν, σε σχετικές ερωτήσεις, σε όλη την προεκλογική περίοδο ο γ.γ. και τα στελέχη του κόμματος ήταν «να βγει ενισχυμένο το ΚΚΕ για να είναι κερδισμένος ο λαός».

Η πρακτική αυτή, να μην προσδιορίζεται συγκεκριμένα η έννοια της ενίσχυσης του κόμματος, είναι πάγια για τον Περισσό. Μόνο τη δεκαετία του ‘80 είχε συγκεκριμενοποιηθεί είτε με τον στόχο του 17% στις εκλογές του ‘81 είτε με τον στόχο της ενίσχυσης του κόμματος ώστε να μην προκύπτει αυτοδύναμη κυβέρνηση, που προβαλλόταν κατά κόρον στις μετέπειτα εκλογικές αναμετρήσεις.

Αλλά τι σημαίνει ενισχυμένο ΚΚΕ στις τωρινές εκλογές; Κατ’ αρχήν σημαίνει να λάβει ποσοστό μεγαλύτερο από το 5,47% που έλαβε τον Ιανουάριο. Μια τέτοια εξέλιξη θα ερμηνευτεί ως συνέχεια της επανάκαμψης των ψηφοφόρων που το εγκατέλειψαν τον Ιούνιο 2012, με αποτέλεσμα η εκλογική του δύναμη να πέσει σχεδόν στο μισό εκείνης που είχε τον Μάιο του ίδιου έτους.

Από τον τρόπο που διεξήγαγε τον εκλογικό του αγώνα κι από τα μέτωπα που άνοιξε η ηγεσία του ΚΚΕ προκύπτει ξεκάθαρα πως η ενίσχυση του κόμματος συνδυάζεται και μ’ ένα δεύτερο στόχο: το κόμμα να είναι πιο ψηλά σε ψήφους από τη Λαϊκή Ενότητα του κ. Λαφαζάνη.

Στον Περισσό από την πρώτη στιγμή που διασπάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κατανόησαν ότι η ΛΑ.Ε. ήταν το μόνο κόμμα που μπορούσε να αντλήσει από την ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων με το ΚΚΕ και να ανακόψει μια μετακίνηση ψηφοφόρων από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ προς τα κομματικά ψηφοδέλτια.

Γι’ αυτόν τον λόγο η ΛΑ.Ε. στην κομματική προπαγάνδα ονομαζόταν είτε ΣΥΡΙΖΑ 2 είτε «ανάχωμα του συστήματος». Ο,τι εμποδίζει την εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ θεωρείται εξ ορισμού ανάχωμα του συστήματος -ανεξαρτήτως της πολιτικής του- γιατί ο Περισσός δεν αναγνωρίζει άλλη αντισυστημική δύναμη πέραν του εαυτού του.

Για την ηγεσία του ΚΚΕ το μέλλον του κόμματος συνδέεται άμεσα με τη θέση που θα έχει στον χώρο της αντικυβερνητικής Αριστεράς. Ο φόβος της περιθωριοποίησης σε περίπτωση που η ΛΑ.Ε. έχει ισχυρότερη εκλογική δύναμη θεωρείται υπαρκτός.