Οσο οι μετανάστες θαλασσοπνίγονταν στα υδάτινα σύνορα της Ενωσης, στις χώρες-κυματοθραύστες του «φρουρίου Ευρώπη», οι Κεντροευρωπαίοι σφύριζαν αδιάφορα. Τώρα όμως που οι στρατιές των απελπισμένων έχουν φτάσει στην καρδιά της ηπείρου, θυμήθηκαν ξαφνικά τον ευρωπαϊκό ανθρωπισμό και τις χαμένες «ευαισθησίες» τους…
Χαρακτηριστικό παράδειγμα… επιλεκτικής ευαισθησίας με διακόπτη on/off είναι βέβαια ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, που με άρθρο-παρέμβασή του στη γερμανική εφημερίδα Welt am Sontag διατρανώνει πως «δεν είναι αυτή η Ευρώπη στην οποία ήθελα να ζω»!
Τα σύνορα δεν μπορούν να είναι εντελώς ανοιχτά αλλά ούτε εντελώς κλειστά, λέει ο Γιούνκερ, καταδικάζοντας τις αντιδράσεις πολλών κρατών-μελών της Ε.Ε. στις προτάσεις της Κομισιόν για κοινή πολιτική ασύλου και προσφύγων, και τονίζει πως «δεν υπάρχουν λειτουργικές εθνικές λύσεις, κανένα κράτος-μέλος δεν μπορεί να ρυθμίσει μόνο του τη μετανάστευση. Χρειαζόμαστε ισχυρή ευρωπαϊκή λύση και άμεσα».
«Aπογοήτευση» Γιούνκερ
Ο Γιούνκερ αναφέρει πως «μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για τις αξίες μας στην Ευρώπη, αλλά πολύ σπάνια. Εχουμε τα υψηλότερα στάνταρ για άσυλο στον κόσμο, δεν θα διώκαμε ποτέ κάποιον που χρειάζεται την προστασία μας. Αυτό είναι γραμμένο στους νόμους και τις συνθήκες μας, αλλά φοβάμαι ότι είναι λιγότερο θεμελιωμένο στις καρδιές μας (…) Οταν μιλάμε για πρόσφυγες, μιλάμε για ανθρώπους σαν εμένα και εσάς», που όμως «προσπαθούν να διαφύγουν από τον πόλεμο στη Συρία, την τρομοκρατία του ISIS στη Λιβύη ή τη δικτατορία στην Ερυθραία (…) Ανησυχώ όταν βλέπω τμήμα του πληθυσμού να απορρίπτει αυτούς τους ανθρώπους – δεν είναι αυτή η Ευρώπη. Ευρώπη είναι οι συνταξιούχοι στο Καλέ που φέρνουν γεννήτριες για να μπορούν να φορτίσουν τα κινητά τους οι πρόσφυγες, οι φοιτητές στο Ζίγκεν που ανοίγουν την εστία τους σε αιτούντες άσυλο, ο φούρναρης στην Κω που μοιράζει ψωμί στους πεινασμένους», γράφει.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο αντικαγκελάριος (και ηγέτης των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών) Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, παρέα με τον υπουργό Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ, ζητούν κι αυτοί με άρθρο τους στη Frankfurter Algemeine μια νέα ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική.
Η πολιτική της χορήγησης ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να ενοποιηθεί και να ενισχυθεί, γράφουν οι δύο «κεντροαριστεροί» Γερμανοί πολιτικοί: «Η αντίδραση που υπήρξε μέχρι τώρα δεν ήταν στο ύψος των απαιτήσεων που η Ευρώπη πρέπει να έχει απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό», γράφουν οι Γκάμπριελ και Στάινμαγερ, συμπληρώνοντας πως «μια δίκαιη κατανομή των προσφύγων στην Ευρώπη είναι απαραίτητη», καθώς η Γερμανία πλημμυρίζει πλέον από την άφιξη προσφύγων, καθώς τα αιτήματα ασύλου προβλέπεται να φτάσουν τις 800.000 το 2015, καταγράφοντας νέο ρεκόρ. «Μια κατάσταση στην οποία, όπως γίνεται σήμερα, μόνο ορισμένες χώρες-μέλη φέρουν την πλήρη ευθύνη είναι εξίσου μη διαχειρίσιμη με ένα σύστημα που θα επιβάρυνε μονόπλευρα εκείνες τις χώρες που από τύχη αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης», καταλήγουν.
