Η φοροκαταιγίδα που έρχεται με τον νόμο για τα προαπαιτούμενα, τον οποίο ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή, και ο τυφώνας για το ασφαλιστικό, που φέρνει νέες άγριες περικοπές στις συντάξεις και επιβαρύνσεις στους εργαζομένους, βύθισαν σε βαθιά κατάθλιψη την πλειονότητα των Ελλήνων που ήδη στενάζουν. Η κυβέρνηση, δυστυχώς, αποδεικνύεται ανήμπορη να αντιδράσει αναζητώντας άλλες λύσεις που θα ανακουφίσουν τους εξαθλιωμένους και θα βγάλουν τη χώρα από την κρίση.
Η δυνατότητα για βελτίωση με αντικατάσταση των σκληρών μέτρων με ήπια ισοδύναμα, που προβλέπει η συμφωνία για το Μνημόνιο, δεν αξιοποιείται, τουλάχιστον μέχρι στιγμής.
Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και με το πόρισμα της επιτροπής «σοφών» για το ασφαλιστικό πρόβλημα, το οποίο η κυβέρνηση εμφανίζεται να μην υιοθετεί, το παραπέμπει σε δημόσιο διάλογο, αλλά δεν διατυπώνει δική της ολοκληρωμένη πρόταση. Κυκλοφορεί, ωστόσο, σκόρπιες κινδυνολογικές σκέψεις με τις οποίες δεν αποκλείει νέο βαθύ «κούρεμα» των συντάξεων, που θα οδηγήσει σε παραπέρα εξαθλίωση τους εξαθλιωμένους.
Θα είναι, λοιπόν, η σημερινή «αριστερή» κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ο «δήμιος» του ασφαλιστικού συστήματος ή θα τολμήσει τη σωτηρία του με καθαρές πολιτικές αποφάσεις, τις οποίες δεν μπορεί να διαμορφώσει καμία επιτροπή «σοφών» ή τεχνοκρατών, αλλά μόνον η πολιτική εξουσία αξιοποιώντας και προτάσεις που ήδη έχουν γίνει από καιρό και μένουν στα συρτάρια της αδιαφορίας.
Υπάρχουν προτάσεις για την ίδρυση Τράπεζας Ασφάλισης και Υγείας ή Εταιρείας Ειδικού σκοπού με κεφάλαια από την αξιοποίηση κρατικής περιουσίας και την περιουσία των Ταμείων και τα αποθεματικά τους, όσα απόμειναν μετά τις αλλεπάλληλες ληστείες από το κράτος, που κατ’ επανάληψη από αυτήν τη σελίδα αναλυτικά ανέφερα.
Ούτε το ασφαλιστικό ούτε το γενικότερο πρόβλημα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης μπορεί να λυθούν, αν η χώρα δεν μπει δυναμικά στον δρόμο της ανάπτυξης με αξιοποίηση του πλούτου της. Ανάπτυξη όμως, χωρίς αξιόπιστο και σταθερό νομοθετικό πλαίσιο για τις επενδύσεις, δεν μπορεί να γίνει. Εχει, λοιπόν, το κράτος γνωστή αναξιοποίητη περιουσία αξίας 350 δισ. ευρώ, εκτός από την περιουσία που δεν έχει καταγραφεί.
Εχει ακόμη ορυκτό πλούτο και τεράστιες δυνατότητες για την παραγωγή και την εξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες. Οποια απόπειρα για αξιοποίηση του κρατικού πλούτου γίνεται συναντά αντιδράσεις δήθεν ευαισθησίας του τύπου «γίνεται ξεπούλημα της περιουσίας του λαού». Δεν δικαιούται, λοιπόν, χωρίς ξεπούλημα να αξιοποιήσει την περιουσία του ο λαός, όταν πεινούν τα παιδιά του;
Αξιοποίηση με διασφάλιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του κράτους δεν είναι ξεπούλημα. Οφείλει επομένως η κυβέρνηση να ανοίξει τον δρόμο της ανάπτυξης για να μειωθεί η ανεργία και προπαντός να βγει από το τέλμα της κρίσης η οικονομία. Μπορεί να το πετύχει αξιοποιώντας σωστά και τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις (ΕΣΠΑ κ.ά.) με σωστά προγράμματα.
Πώς μπορεί να αξιοποιηθεί η κρατική περιουσία και για τη στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος; Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την τελευταία ομιλία του στη Βουλή ζήτησε να γίνουν στην κυβέρνηση προτάσεις. Από αυτήν τη στήλη την περασμένη Δευτέρα περιέγραψα συνοπτικά πώς ανοικοδομήθηκε η Θεσσαλονίκη με σχέδιο του Αλέξανδρου Παπαναστασίου μετά την πυρκαγιά του 1917, χωρίς δαπάνες του κράτους.
Λεπτομέρειες γι’ αυτό το πολιτικό θαύμα θα βρει όποιος αρμόδιος πολιτικός ενδιαφέρεται στο βιβλίο της καθηγήτριας του τμήματος Αρχιτεκτόνων του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Αλέκας Καραδήμου-Γερολύμπου «Η ανοικοδόμηση της Θεσσαλονίκης μετά την πυρκαγιά του 1917» (εκδόσεις «University Studio Press», Θεσσαλονίκη).
Σήμερα θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μια κρατική οικοπεδική έκταση ένα σχέδιο τύπου Παπαναστασίου, που θα έδινε δουλειά σε ανέργους και θα έφερνε χρήματα στο δημόσιο ταμείο; Πρόχειρα θα μπορούσε να διατυπωθεί μια πρόταση για την έκταση-φιλέτο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού ή για όποια άλλη αξιόλογη έκταση της περιοχής του Σαρωνικού από το Φάληρο έως το Σούνιο.
Η έκταση θα ρυμοτομηθεί για να γίνει ένας σύγχρονος και προνομιακός οικισμός και να διατεθούν με δημοπρασία τα οικόπεδά του. Ειδικά κίνητρα θα μπορούσε να δοθούν σε όσους θα έφερναν τα χρήματά τους από το εξωτερικό για να τα επενδύσουν στον νέο οικισμό. Τα χρήματα της εκποίησης θα ήταν ένα σοβαρό κεφάλαιο για την ίδρυση της Τράπεζας Ασφάλισης και Υγείας, την οποία θα στήριζαν όλοι οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι με καταθέσεις. Ενας δημόσιος διάλογος θα έφερνε και άλλες αναπτυξιακές και ίσως πιο κερδοφόρες προτάσεις. Αξίζει, λοιπόν, να τον ανοίξει η κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση έχει πολλή και σκληρή δουλειά να κάνει στον βαρύ πολιτικό χειμώνα που έρχεται. Δεν είναι μόνο τα προαπαιτούμενα που πρέπει να εφαρμόσει. Είναι και τα άμεσα προβλήματα των πολιτών, προπαντός εκείνων που βρίσκονται σε απόγνωση από την ανέχεια. Σ’ αυτούς πρέπει να σκύψει και προπαντός στους νέους, που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους.
Κατ’ επανάληψη ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει ότι η κυβέρνησή του έχει ισχυρή εντολή από τον λαό. Δυστυχώς δεν είναι τόσο ισχυρή όσο θα ήθελε, διότι η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ μειώθηκε μέσα στους 7 μήνες της διακυβέρνησής του από τον περασμένο Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο. Στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου πήρε 2.245.978 ψήφους, ενώ στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου πήρε 1.973.981 ψήφους, δηλαδή δεν τον ψήφισαν 271.997 ψηφοφόροι, οι οποίοι, προφανώς δυσαρεστημένοι, προτίμησαν τον «καναπέ» της αποχής από την κάλπη.
