Μετά από εφτά μήνες παραίτησαν τον Βούρο

Ο Γιάννης Βούρος φεύγει, ο Γιάννης Αναστασάκης έρχεται. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ αποχωρεί από τη θέση του πριν λήξει η θητεία του, αποδεχόμενος το αίτημα του αν. υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη.

Τη θέση του αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιάννης Αναστασάκης.

«Σε λύση της συνεργασίας τους προχώρησαν το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και ο καλλιτεχνικός διευθυντής κ. Γιάννης Βούρος», μας ενημέρωσε το γραφείο Τύπου του YΠΠΟ. «Την παραίτηση που ο κ. Γιάννης Βούρος είχε υποβάλει από καιρού από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος αποδέχθηκε σήμερα ο αν. υπουργός Πολιτισμού κ. Νίκος Ξυδάκης. Ο υπουργός ευχαρίστησε τον κ. Βούρο για τις προσπάθειες που κατέβαλε να στηρίξει το έργο του ΚΘΒΕ και του ευχήθηκε καλή επιτυχία στα μελλοντικά του σχέδια. Σύντομα θα ανακοινωθεί το όνομα του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του οργανισμού».

Πράγματι, ο Γιάννης Βούρος είχε θέσει εδώ και εφτά μήνες την παραίτησή του στη διάθεση του αν. υπουργού, αλλά, όπως φαίνεται, σ’ αυτή την πολιτική συγκυρία ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να γίνει αποδεκτή…

Ο αντικαταστάτης του Γιάννη Βούρου είναι ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιάννης Αναστασάκης, ενώ αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια η ηθοποιός Μαρία Τσιμά.

Η αλήθεια είναι ότι η ηλεκτρική καρέκλα του καλλιτεχνικού διευθυντή στο ΚΘΒΕ απαιτεί πολύ κουράγιο, γερό στομάχι και κάμποση τύχη. Γιατί για χρήμα, που θα εκταμιευτεί προς επίλυση καταστάσεων, δύσκολο να μιλήσουμε αυτή την εποχή.

Ηδη οι εργαζόμενοι, ηθοποιοί, τεχνικοί και διοικητικοί υπάλληλοι, παραμένουν απλήρωτοι τρεις μήνες και οδεύουν προς τον τέταρτο.

Η κατάσταση στο ΚΘΒΕ εδώ και καιρό είναι εκρηκτική. Τελευταίο επεισόδιο στις κινητοποιήσεις των ηθοποιών με αφορμή την παράσταση της «Ιφιγένειας στη χώρα των Ταύρων» στην Επίδαυρο ήταν η απαίτησή τους να διαβάσει ο Γιάννης Βούρος από την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου κείμενο διαμαρτυρίας προς τον αν. υπουργό Πολιτισμού.

Ο Νίκος Ξυδάκης πάντως μαθαίνουμε ότι δεσμεύτηκε μέχρι το τέλος Αυγούστου να έχουν πληρωθεί ηθοποιοί και συντελεστές.

Ομως το ένα εκατομμύριο ευρώ, που υποτίθεται ότι θα δοθεί, δεν θα λύσει το πρόβλημα. Στο διάστημα αυτό παλιά και νέα χρέη αυξάνονται, αφού «διπλώνουν» οι οφειλές στο ΙΚΑ (παρ’ όλο που έχει γίνει διακανονισμός), οι μισθοδοσίες, συν τις αγωγές προμηθευτών.

Και, βέβαια, κάτι πρέπει να γίνει με την «κληρονομιά» που λέγεται διάλυση της Οπερας Θεσσαλονίκης, ένα δυσβάσταχτο χρέος που έχει μεταβιβαστεί στις πλάτες του Κρατικού Θεάτρου και μετακυλίεται σε κάθε καλλιτεχνική διεύθυνση, ύψους πάνω από ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες ευρώ.

Τη Δευτέρα πληροφορούμαστε ότι ο Γιάννης Βούρος θα δώσει συνέντευξη Τύπου κάνοντας απολογισμό της θητείας του, τι παρέλαβε και τι παραδίδει.

Τι έχει κάνει ο νέος διευθυντής;

Ποιος είναι ο Γιάννης Αναστασάκης; Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στα Γιάννενα (1982-1986) και Θέατρο στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ (1986-1989). Ιδρυτικό μέλος της Θεατρικής Συντροφιάς Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (ΘΕΣΠΙ, 1983) και του Θεατρικού Οργανισμού «Στιγμή», η οποία επιχορηγήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού το διάστημα 1996-2012.

Ως ηθοποιός εργάστηκε στο Θέατρο Στοά του Θ. Παπαγεωργίου («Ματωμένος γάμος» του Λόρκα, «Μήδεια», «Ρωμαίος κι Ιουλιέτα» του Μποστ), στο Εθνικό Θέατρο («Βολπόνε» του Μπ. Τζόνσον, «Δόνια Ροζίτα» του Λόρκα, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Πέρσες» του Αισχύλου, «Ρομπέρτο Τσούκο» του Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, «Φορτουνάτος» του Μάρκου-Αντωνίου Φώσκολου), στο ΚΘΒΕ («Καραγκιόζης ο Μέγας» του Φώτου Πολίτη, «Ιππής» του Αριστοφάνη), στο θέατρο Πορεία («Το τυφλό σημείο» του Γιάννη Μαυριτσάκη), στο Φεστιβάλ Αθηνών («Ο Αρντεν από το Φέβερσαμ») και με την Ομάδα Κανιγούντα «Κύκλοι / Ιστορίες» του Ζοέλ Πομερά. Πρόσφατα συμμετείχε στην παράσταση «Ηρακλής – Oι 12 Αθλοι» μαζί με τον Σάκη Ρουβά.

Ανάμεσα στις παραστάσεις που έχει σκηνοθετήσει, πολλές με τη «Στιγμή», διακρίνονται: «Ολα θα πάνε καλά» του Φ.Ξ. Κρετς, «Σταγόνες πάνω στην καυτή πέτρα» του Ρ.Β. Φασμπίντερ, «Χιόνι» του Μ. Βίσκι, «Φωνάζει ο κλέφτης» του Δ. Ψαθά, «Το παραμύθι του έρωτα» των Ζιροντού-Χόροβιτς, «Η γυναίκα του Λωτ» του Μ. Ποντίκα, «Ουράκας, ένα ταξίδι στον ωκεανό», «Αγάπη από 7 κούκλες» του Πολ Γκάλικο, «Το πέταλο του αλόγου» του Π. Μέντη, «Η Τρελοβγενιώ» της Ι. Κανιατί, «Ελίζα» της Ξ. Καλογεροπούλου, «Μια στιγμή πριν» του Σ. Μπελμπέλ, «Ο δολοφόνος του Λάιου και τα κοράκια» του Μ. Ποντίκα, «Εντελώς αναξιοπρεπές» του Β. Κατσικονούρη, «Τα 13 ρολόγια» των Μ. Τσιμά- Γ. Αναστασάκη, «Πεθαίνω σα χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη, «Είμαι άσχημη» των Σ. Μπελμπέλ – Ζ. Σάντσες, «Οικογένεια Νώε» των Ξ. Καλογεροπούλου – Θ. Μοσχόπουλου.

Το 1996 τιμήθηκε με Εύφημο μνεία καλύτερου ανδρικού ρόλου στο 19ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας για την ερμηνεία του στην ταινία του Γιάννη Λεοντάρη «Κλείσε τα μάτια και χρωμάτισε». Εχει παίξει στις ταινίες του Γιάννη Οικονομίδη «Η ψυχή στο στόμα» (2006), «Μαχαιροβγάλτης», «Μικρό ψάρι» (2014), του Γιώργου Ζαφείρη «Εφήμερη πόλη» (2000), στην αυστραλιανή κινηματογραφική παραγωγή «The kings of Mykonos» (2010) και στην ταινία του Γιώργου Σερβετά «Να κάθεσαι και να κοιτάς»(2013).