Την περασμένη Τετάρτη, 30/9/2015, σε συνέντευξη Τύπου στο φουαγέ του Θεάτρου Ολύμπια, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ, αρχιμουσικός Μύρων Μιχαηλίδης, παρουσίασε το πρόγραμμα της χρονιάς 2015-16. Οσοι αντιμετωπίζουν την όπερα σοβαρά «διάβασαν» αμέσως το βαρύ αποτύπωμα της οικονομικής κρίσης στις επιλογές ρεπερτορίου: ακυρώσεις συνεργασιών, λίγες νέες παραγωγές, πολλές και εκ του ασφαλούς επαναλήψεις.
Ο Μιχαηλίδης δεν μάσησε τα λόγια του. Αρχικά, εξέθεσε αναλυτικά και με τεκμήρια τα απ’ όλους αναγνωρισμένα επιτεύγματα στο καλλιτεχνικό έργο. Ακολούθως αναφέρθηκε στην πλήρη οικονομική εξυγίανση του θεσμού, δηλαδή τον μηδενισμό του συσσωρευμένου χρέους 17.000.000€, που είχε παραλάβει το 2011.
Επίσης, μίλησε με ιδιαίτερη έμφαση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το μοναδικό λυρικό θέατρο της χώρας το τελευταίο διάστημα, καθώς το ΥΠΠΟ έχει πρακτικά περιορίσει τη χρηματοδότηση αρκετά κάτω του ορίου των 14.000.000€ ετησίως που, σύμφωνα με το κατατεθειμένο πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο, χρειάζονται για τη λειτουργία του (μισθοί και καλλιτεχνικό έργο) μέχρι το 2020˙ μετά το 2020, μια τριετία αφού εγκατασταθεί στο νεόδμητο «Σταύρος Νιάρχος», η ΕΛΣ προβλέπεται να παράγει πλεονάσματα.
Το να φρενάρει το ίδιο το κράτος, στην πιο αποφασιστική στιγμή, την απογείωση ενός κατά τεκμήριο «καθαρού» εθνικού καλλιτεχνικού θεσμού τείνει να μοιάζει με υπερβολικά φανερό «χτύπημα κάτω απ’ τη μέση»˙ ένθεν ύποπτο. Πόσο μάλλον, όταν, ταυτόχρονα, διαδοχικές κυβερνήσεις κόπτονται να δίνουν παρατάσεις/λύσεις επιβίωσης σε άλλους, λιγότερο παραγωγικούς ή/και υπερχρεωμένους θεσμούς.
Η όπερα δεν είναι διασκέδαση των διεφθαρμένων καπιταλιστικών ελίτ: βρίσκεται στον πυρήνα του νεωτερικού ευρωπαϊκού πολιτισμού. Τη χρειαζόμαστε όσο και τον Παρθενώνα.
