«Καλωσόρισες Τζέρεμι». Έτσι χαιρετίζει ο Πάμπλο Ιγκλέσιας την εκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν στην ηγεσία των Εργατικών στη Βρετανία, ο οποίος με άρθρο του στην ισπανική εφημερίδα El Pais επισημαίνει ότι η εκλογή του Κόρμπιν συνιστά απόδειξη ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει αποτύχει.
Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας επισημαίνει ότι πολύ κάνουν το λάθος να συγχέουν τον ηγέτη των Εργατικών με τον ίδιο, ωστόσο αυτό όπως λέει συνιστά ένα φαινόμενο παράδοξο, ακόμα και ειρωνικό, που προκαλεί έκπληξη. Διότι δεν μπορούν να συγκρίνουν έναν βετεράνο Εργατικό με τους Podemos.
Η διαφορά βασίζεται στην ιστορική πορεία των δύο χωρών. Εξηγεί ότι ναι μεν οι Podemos δημιουργήθηκαν μέσα από το κίνημα των αγανακτισμένων, ωστόσο αυτή η απάντηση είναι μόνο η μισή: το κίνημα των αγανακτισμένων ήταν η κοινωνική έκφραση της αποτυχίας αυτού που ονομάζεται νεοφιλελευθερισμός, γιατί σάρωσε την κοινωνική πρόνοια, κατέστρεψε τη βιομηχανία και τον συνδικαλισμό, δημιούργησε τις χρηματοοικονομιές φούσκες και βάσισε την ανάπτυξη στα καταναλωτικά δάνεια και τις πιστωτικές κάρτες.
Υποβάθμιση δικαιωμάτων
Δίπλα σε όλα αυτά υποβάθμισε τα κοινωνικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, διέλυσε τη δημόσια διοίκηση και κατέστρεψε τόσο τα μεσαία στρώματα όσο και την εργατική τάξη. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στην αποτυχία των παλαιών κομμάτων της Ισπανίας, σοσιαλιστικών ή συντηρητικών να διαχειριστούν την κατάσταση, διότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα ουσιαστικό, φοβούμενα το πολιτικό κόστος. Έτσι, οι Ισπανοί επιλέγουν το Podemos επειδή απορρίπτουν το παλιό πολιτικό σύστημα.
Στο σημείο αυτό ο Ιγκλέσιας αντιπαραβάλλει τη βρετανική πολιτική ιστορία, λέγοντας ότι στη Βρετανία ο νεοφιλελευθερισμός σηματοδότησε τη διάβρωση του εργατισμού ως πολιτικής ιδεολογίας, αλλά και της βρετανικής εργατικής τάξης. Και αυτή η διάβρωση εκφράστηκε αρχίζοντας από τη Μάργκαρετ Θάτσερ και την ήττα των ανθρακωρύχων έως τον Τόνι Μπλερ και και τον σοσιαλ-φιλελευθερισμό του.
Κρίση ταυτότητας των Εργατικών
Συνεπώς, λέει ο Ιγκλέσιας, ο Κόρμπιν είναι η απόδειξη της κρίσης ταυτότητας του Εργατικού Κόμματος. «Θα μπορούσε να έρθει από τα έξω, όπως από τη Σκοτία, αλλά συνέβη από τα μέσα». Γι’ αυτό το Podemos ελπίζει σε έναν «σύμμαχο στο Ηνωμένο Βασίλειο» με τον οποίο μοιράζονται τόσο τη διάγνωση του προβλήματος, αλλά και ένα πρόγραμμα προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων μέσω πολιτικών που θα πολεμήσουν την ανισότητα.
«Ρόλος μας είναι να είμαστε οι δυνάμεις που θα εκπροσωπήσουν την κοινωνική πλειοψηφία, τα λαϊκά κόμματα που έχουν πληγεί από ένα οικονομικό μοντέλο σχεδιασμένο να ευνοεί τις χρηματοοικονομικές ελίτ και την πελατεία τους».
Διαπιστώνει ότι η επίθεση που δέχεται ο Κόρμπιν θυμίζει τις προσβολές που είχε δεχθεί η ελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και οι Podemos. Ωστόσο, αναφέρει πως όλο και πολλαπλασιάζονται οι σοσιαλιστές που έρχονται κοντά τους για να υπερασπιστούν τη δημοκρατία, να πολεμήσουν ενάντια στη λιτότητα και την ανισότητα. Και καταλήγει: «Καλώς ήρθατε, σύντροφοι, βαδίζουμε μαζί».
