efsyn.gr , Τάσος Τσακίρογλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Τίποτα δεν είναι όπως πριν» γράφτηκε μετά τον Μάη του ‘68, όταν η αστική εξουσία κλονίστηκε συθέμελα και τα ερωτήματα για έναν εκφυλισμένο τρόπο ζωής τέθηκαν με τον πιο οξύ τρόπο και αναδείχτηκαν από τα οδοφράγματα και τις καταλήψεις εργοστασίων και σχολών. Το «τίποτα δεν είναι όπως πριν» μπορεί να γραφτεί και σήμερα, αλλά από την ανάποδη, καθώς η πολιτική ζωή στην Ελλάδα είναι από χθες διαφορετική.

Το νέο, τρίτο, Μνημόνιο φέρνει τις υπογραφές και ενός μέρους της Αριστεράς και αυτό είναι κάτι που πληγώνει όλους εκείνους που με τη λογική και το συναίσθημα είπαν «όχι» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου.

Η αυτοκριτική που έκανε ο πρωθυπουργός για λάθη, παραλείψεις, ψευδαισθήσεις και κακούς υπολογισμούς είναι θεμιτή και αποδεκτή, αφορά όμως την Ιστορία και όχι το παρόν και πολύ περισσότερο το μέλλον, το οποίο απαιτεί σχέδιο, φαντασία, γνώση και προβλεπτικότητα. «Κυβερνάν εστί προβλέπειν» είχε πει ο Αλκιβιάδης. Και εδώ η απειρία τής «πρώτη φορά Αριστεράς» αποδείχτηκε μνημειώδης.

Η πεποίθηση ότι οι εκπρόσωποι του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος θα διαπραγματευτούν με καθαρά και όχι σημαδεμένα χαρτιά, τίμια και όχι ανήθικα και με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, αποδείχτηκε καταστροφική για το τελικό αποτέλεσμα.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει δίκιο σε ορισμένες διαπιστώσεις στην αποτίμηση της κατάστασης. «Υπερτίμησα τη δύναμη του δίκιου ενός λαού και υποτίμησα την αντίδραση της άλλης πλευράς» είπε ο πρωθυπουργός αναφορικά με τον συσχετισμό δύναμης. «Αναδείξαμε μια υφέρπουσα σύγκρουση για το μέλλον της Ευρώπης» πρόσθεσε, ενώ για το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης τόνισε: «Ρίξαμε βαθιά τον σπόρο της δημοκρατίας και θα φυτρώσει. Οι ρωγμές θα μεγαλώσουν».

Είναι βέβαιο ότι η σύγκρουση Ελλάδας – δανειστών έφερε στην επιφάνεια και έκανε ορατή στα μάτια εκατομμυρίων πολιτών πανευρωπαϊκά τη μετάλλαξη της Ε.Ε. σε ένα αντιδημοκρατικό μόρφωμα, που με όργανο διακυβέρνησης τον ζουρλομανδύα της αέναης λιτότητας οδηγεί σε νέους ιστορικούς διαχωρισμούς και αντιπαραθέσεις. Το βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο αποτέλεσμα για την ίδια την Ελλάδα όμως είναι καταστροφικό και σ’ αυτό συντέλεσε η εκδικητική μανία των γερμανικών ελίτ.

Πλέον η κυβέρνηση και οι πολιτικές δυνάμεις που δεν συμμερίζονται το αυτοκαταστροφικό για την Ευρώπη σχέδιο των διεφθαρμένων και αρπακτικών κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών κύκλων πρέπει άμεσα να σκεφτούν τους όρους απεγκλωβισμού και απαγκίστρωσης απ’ αυτήν την παγίδα αργού και βέβαιου θανάτου.

Οπως έγραψε ο συνάδελφος Γιάννης Κιμπουρόπουλος, «η εναλλακτική λύση υπάρχει, αλλά προφανώς δεν περιγράφεται με απλοϊκότητες, όρκους ρήξης και παραπομπές στη Δευτέρα Παρουσία. Χρειάζεται επιστημονική αρτιότητα, τεχνοκρατική επάρκεια, ρεαλισμό και πρέπει να εμπνέει ασφάλεια και αυτοπεποίθηση στον λαό (…) πρέπει να πλαισιώνεται από ανθρώπους επαρκείς, αποφασισμένους και διαθέσιμους».

Το δόγμα της ΤΙΝΑ (Δεν υπάρχει εναλλακτική) πρέπει να ανατραπεί και στο πεδίο των ευρωπαϊκών σχέσεων, αφού η συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ ήταν μια πολιτική επιλογή που αποδεικνύεται όλο και περισσότερο λανθασμένη. Εγινε με τα σημαδεμένα χαρτιά των Σημίτη-Στουρνάρα-Παπαδήμου-Goldman Sacks και το παιχνίδι συνεχίστηκε με τα «πειραγμένα» ζάρια της Μέρκελ και του ευρωπαϊκού Βορρά. Ας αναστοχαστούμε λοιπόν το μέλλον μας!