Μια ακόμη δοκιμασία για τον Αλέξη Τσίπρα ήταν η ψηφοφορία στη Βουλή κατά την οποία ένα ποσοστό περίπου 25% των βουλευτών του κόμματός του αρνήθηκε να στηρίξει τη συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους.
Παρά τις διαβεβαιώσεις των βουλευτών ότι με την ψήφο τους δεν παύουν να στηρίζουν την κυβέρνηση, ο ελληνικός λαός βρέθηκε μπροστά στην ακατανόητη εικόνα βουλευτών της συμπολίτευσης να ψηφίζουν «όχι», ενώ τρία από τα κόμματα της αντιπολίτευσης -Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι- υπερψήφισαν τη συμφωνία.
Με τις παρεμβάσεις του ο πρωθυπουργός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη της δύσκολης επιλογής του να συμφωνήσει σε ένα κείμενο το οποίο δεν τον εκφράζει σε πολλά σημεία του, αλλά το οποίο ουσιαστικά επιβλήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση καθώς οι δύο άλλες εναλλακτικές λύσεις ήταν η άτακτη χρεοκοπία και η συμφωνημένη έξοδος από το ευρώ – και οι δύο απαράδεκτες καθ’ ότι καταστροφικές για τη χώρα.
Ο πρωθυπουργός δεν έκρυψε ότι η αναμέτρηση ήταν αμείλικτη: από τη μία ήταν η δύναμη του δίκαιου που εκφράστηκε δύο φορές σε έξι μήνες και από την άλλη η ισχύς των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Στόχος και οργανωμένο σχέδιο των βαθιά συντηρητικών έως αντιδραστικών δυνάμεων είναι να ταπεινωθεί και να ανατραπεί η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, να περάσει δηλαδή στην Ιστορία ως μια μικρή παρένθεση. Μία αναφορά του Αλ. Τσίπρα έχει ιδιαίτερα σημασία.
Η ευρύτερη απήχηση που έχει σε ολόκληρη την Ευρώπη ο αγώνας της κυβέρνησης να διαπραγματευτεί για καλύτερη συμφωνία.
Το γεγονός ότι τμήματα πολιτικών δυνάμεων, πέρα από τον χώρο της Αριστεράς, έδειξαν να διαφοροποιούνται από την ασφυκτική ηγεμονία των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων είναι απόδειξη ότι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης κλόνισε τις παγιωμένες ισορροπίες στην Ευρώπη.
Τώρα ο Αλέξης Τσίπρας έχει μπροστά του μια ακόμη πρόκληση. Να συνεχίσει με την έγκριση της Βουλής την επισημοποίηση της συμφωνίας, αλλά να λύσει και τα σοβαρά εσωκομματικά προβλήματα που ανέκυψαν. Πληγωμένος, αλλά όρθιος έδειξε ότι διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων.
