Και τώρα πού βρίσκεται το μπαλάκι; Η απογοήτευση και η παγωμάρα στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μετά τη νίκη του «όχι» στο χθεσινό δημοψήφισμα δείχνει ότι αυτή τη φορά το περίφημο «μπαλάκι», που οι επικεφαλής των βασικών θεσμικών οργάνων έστελναν εν χορώ τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα επιρρίπτοντας στην κυβέρνηση την απόλυτη ευθύνη για το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων, επέστρεψε στο στρατόπεδο των εταίρων και δανειστών.
Το κέντρο του κόσμου
Η Ελλάδα ήταν χθες το κέντρο του κόσμου, όπως παρατήρησε παρουσιαστής μεγάλου τηλεοπτικού καναλιού. Πολιτικοί αναλυτές, οικονομολόγοι, σχολιαστές, ανταποκριτές και ειδικοί απεσταλμένοι προσπάθησαν στα ευρωπαϊκά ΜΜΕ να βγάλουν συμπεράσματα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Ο καθένας έλεγε το μακρύ και το κοντό του.
Ομως, για πρώτη ίσως φορά παρουσιάστηκαν τόσο έντονα οι πραγματικές πτυχές του ελληνικού ζητήματος και ακούστηκαν πολλές φωνές που υπερασπίστηκαν την απόφαση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Σ’ αυτό βοήθησε η «σιγή» των Βρυξελλών και του κραταιού επικοινωνιακού μηχανισμού που διαθέτουν.
Το ερώτημα «γιατί πήρε αυτή την απόφαση ο ελληνικός λαός», παρά το κλείσιμο των τραπεζών, τις απειλές, τους εκβιασμούς και το πιστόλι στον κρόταφο, για να αποδεχτεί τις απαιτήσεις των «θεσμών», κυριάρχησε στις συζητήσεις μεταξύ πολιτικών και διαφόρων εμπειρογνωμόνων.
Ηρθαν στην επιφάνεια το 26% της συνολικής ανεργίας, το 60% των νέων που δεν έχουν εργασία, η κοινωνική εξαθλίωση, οι περικοπές συντάξεων και μισθών και γενικά η καταστροφική πολιτική της τρόικας με την παθητική στάση της προηγούμενης κυβέρνησης. Και, κυρίως, δημιουργήθηκε προβληματισμός για τις επιπτώσεις στη σημερινή Ε.Ε., καθώς και για τον ρόλο της «χαμένης» χθες Ανγκελα Μέρκελ αλλά και του «άτολμου» Φρανσουά Ολάντ.
Σε μια στιγμή, κάποιος αναρωτήθηκε: «Μα, ποιος είναι επιτέλους ο Αλέξης Τσίπρας που κλονίζει τα θεμέλια μιας κάποιας Ευρώπης;». Και αυτή είναι η επιτυχία του «όχι». Οτι δημιουργήθηκε προβληματισμός για το σημερινό ευρωπαϊκό κατεστημένο των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών που αντιμετώπισε ένα ισότιμο κράτος-μέλος σαν «αποικία», επιχειρώντας ανοιχτά να ρίξει την κυβέρνησή του.
Βέβαια, αναμένεται έντονη αντεπίθεση, ιδίως από την πλευρά του Βερολίνου. Αλλά κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και το αίτημα του ελληνικού λαού να σταματήσει η πολιτική λιτότητας. Η υπερίσχυση του «όχι» θεωρείται στις Βρυξέλλες προσωπική αποτυχία της Α. Μέρκελ και ώς ένα σημείο του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος έδωσε μια μελοδραματική διάσταση στο ελληνικό ζήτημα.
Η στάση των εταίρων και δανειστών θα καθοριστεί σήμερα το απόγευμα στη συνάντηση της καγκελαρίου με τον Γάλλο πρόεδρο στο Παρίσι. Σήμερα, επίσης, αναμένεται να συνέλθει η ομάδα εργασίας της ευρωζώνης ενόψει της τακτικής συνόδου της ευρωζώνης την ερχόμενη Δευτέρα, στην οποία θα κυριαρχήσει το θέμα της Ελλάδας μετά το δημοψήφισμα. Και, φυσικά, η απόφαση της ΕΚΤ για το πρόβλημα της ρευστότητας θα είναι καθοριστική.
Αμβλύνθηκαν οι απειλές
Είναι ενδεικτικό ότι ως διά μαγείας, όσο πλησίαζε η ώρα της κάλπης, οι δηλώσεις κατά της κυβέρνησης αμβλύνονταν και οι απειλές περί εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη εξασθενούσαν. Ο Γάλλος υπουργός Οικονομίας Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος ήταν αρκετά ωμός απέναντι στην Ελλάδα στις μέχρι τώρα τοποθετήσεις του και θεωρείται στυγνός τεχνοκράτης, τάχθηκε υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων ακόμη και σε περίπτωση νίκης του «όχι».
«Δεν πρέπει να κάνουμε τη συνθήκη των Βερσαλιών της ευρωζώνης. (…) Να μη συντρίψουμε έναν λαό» είπε ο Εμ. Μακρόν. Επίσης, η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε: «Με χρέος ή χωρίς, η Ελλάδα θα παραμείνει μέλος του ΔΝΤ». Ακόμη και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, ο οποίος απείλησε τους Ελληνες ότι σε περίπτωση που προτιμήσουν το «όχι» «η Ελλάδα θα πρέπει να προχωρήσει στην έκδοση του νέου νομίσματος» διότι δεν θα έχει χρήματα να πληρώσει τις συντάξεις και τους μισθούς, τα μάζεψε στη συνέχεια και δήλωσε ότι «οι Ευρωπαίοι δεν θα εγκαταλείψουν τους Ελληνες». Φλύαρος ο Γερμανός…
