Στο Reinventing Comics, ο Scott McCloud αφηγείται ένα περιστατικό από μια εκδήλωση του Εθνικού Οργανισμού Σκιτσογράφων των ΗΠΑ, το 1960. Κατά τον McCloud, ο Will Eisner, δημιουργός του Spirit, προσέγγισε τον βετεράνο Rube Goldberg για να του αναπτύξει τις θέσεις του «για τις δυνατότητες των κόμικς ως μορφής τέχνης».

Ηταν αρκετό… Ο Goldberg εξερράγη. Βρόντηξε το μπαστούνι του στο πάτωμα και, σε έντονο ύφος, τον επέπληξε: «Αυτά είναι αηδίες, μικρέ! Δεν είμαστε καλλιτέχνες! Είμαστε θεατρίνοι! Και μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό!».

Και δεν ήταν ο μόνος που πίστευε κάτι τέτοιο. Πολλοί δημιουργοί κόμικς περασμένων δεκαετιών απέφευγαν να αυτοπροσδιορίζονται ως καλλιτέχνες γιατί η δουλειά του σκιτσογράφου ήταν οικονομικά επωφελής και ασφαλής. Πού να μπλέκεις τώρα με τέχνες και ψιλά γράμματα…

Ο Art Spiegelman αποδίδει την ελευθερία και τη δυναμική των κόμικς ακριβώς στο ότι «πετούσαν κάτω από τα ραντάρ της κριτικής», χωρίς την ανάγκη να εγκρίνονται από θεσμούς. Γι’ αυτό και μεγαλούργησαν. Και τώρα πια, δεν χρειάζονται συστάσεις.