Παράταση στην παράταση του ειρηνευτικού διαλόγου μεταξύ της διεθνούς ομάδας «P5+1» (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Κίνα και Ρωσία) και του Ιράν δόθηκε χθες στον νέο γύρο διαβουλεύσεων στη Βιέννη, στο «παρά ένα» της λήξης της προσωρινής συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, που έχει υπογραφεί από τις 2 Απριλίου στη Λοζάνη.
Η νέα διορία για τη σύναψη μιας οριστικής συμφωνίας μετατέθηκε για τις 7 Ιουλίου. Παρ’ όλα αυτά, ως πραγματική ημερομηνία-κλειδί θεωρείται η 9η Ιουλίου. Πρόκειται για την ημέρα που το -ελεγχόμενο πια από τους Ρεπουμπλικάνους- αμερικανικό Κογκρέσο αναμένει από τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα τις λεπτομέρειες μιας τελικής συμφωνίας, ώστε να μπουν στο «μικροσκόπιο» για ένα μήνα, μέχρι να απαντηθεί το κρίσιμο ερώτημα της έγκρισης και κατ’ επέκταση της άρσης των κυρώσεων κατά της Τεχεράνης.
Εάν αντίθετα η 9η Ιουλίου παρέλθει χωρίς τελική συμφωνία, τότε η περίοδος αυτή επιμηκύνεται αυτόματα στις 60 ημέρες. Κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, η τελική διευθέτηση με το Ιράν θα αναβληθεί τουλάχιστον μέχρι το φθινόπωρο, όταν η ειρηνευτική διαδικασία θα κλείνει… αισίως δύο χρόνια.
Ως εκ τούτου στη Βιέννη, κι εν μέσω πολλών διπλωματικών «τρικλοποδιών», οι αντιπρόσωποι των δύο πλευρών εργάζονται τώρα πυρετωδώς για την εξεύρεση μιας λύσης. Οχι τυχαία, ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα απείλησε χθες ανοιχτά με «αποχώρηση από τις διαπραγματεύσεις, εάν βρεθούμε ενώπιον μίας κακής συμφωνίας».
Προς το παρόν, τα βασικά «εμπόδια» παραμένουν: ο χαρακτήρας των επιθεωρήσεων στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, το χρονοδιάγραμμα άρσης των κυρώσεων σε βάρος της Τεχεράνης, η δυνατότητα της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενεργείας να ρίξει φως στις στρατιωτικές πυρηνικές δραστηριότητες του Ιράν πριν από το 2003.
Αποφασιστική κίνηση
Σε μια κίνηση που μεταφράζεται από πολλούς αναλυτές ως ένδειξη αποφασιστικότητας για συμφωνία, το Ιράν έστειλε χθες στην αυστριακή πρωτεύουσα την πιο ισχυρή ομάδα του: τον ΥΠΕΞ Μοχάμεντ Τζαβάντ Ζαρίφ, τον επικεφαλής του Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας του Ιράν Αλί Ακμπάρ Σαλεχί και τον Χουσέιν Φερεϊντούν, αδελφό και ειδικό σύμβουλο του προέδρου Χασάν Ροχανί.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ωστόσο, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ τράβηξε νέες «κόκκινες γραμμές». Ζήτησε να προηγηθεί της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα η άρση των κυρώσεων σε βάρος της Τεχεράνης. Ενώ απέκλεισε το ενδεχόμενο ενός 10ετούς «παγώματος» του ιρανικού ερευνητικού προγράμματος και τυχόν επιθεωρήσεων σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Την κατάσταση περιπλέκει επίσης «ο “γρίφος” του Ισραήλ που δεν πιστεύει ότι η συμφωνία θα αποτρέψει αποτελεσματικά τον εξοπλισμό του Ιράν με την ατομική βόμβα», επισημαίνει η ισπανική εφημερίδα El Pais, καθώς και «οι σουνίτες σύμμαχοι των ΗΠΑ, που φοβούνται ότι ο επεκτατισμός του σιιτικού Ιράν κλιμακώνεται, νομιμοποιημένος από τη διεθνή κοινότητα».
Ομως το πιο καίριο ερώτημα, γράφει η γαλλική Liberation, είναι εάν «εξακολουθεί να υφίσταται η πολιτική βούληση που επέδειξαν ο Αμερικανός πρόεδρος και ο χαρισματικός υφυπουργός του μέχρι και τον περασμένο Απρίλιο». Το σίγουρο, συμπληρώνει η El Pais, είναι ότι «μετά το λιώσιμο των πάγων με την Κούβα, μια συμφωνία που θα εμποδίσει το Ιράν στο να αποκτήσει ατομική βόμβα» θα σηματοδοτούσε για τον Αμερικανό πρόεδρο «ένα σερί από πολιτικές νίκες» στο εξωτερικό στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
«Η επικύρωση από το Ανώτατο Δικαστήριο της μεταρρύθμισης στο σύστημα υγείας και η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων αντανακλούν την αλλαγή στις ΗΠΑ επί εποχής Ομπάμα», επισημαίνει η ισπανική εφημερίδα. Ωστόσο το διακύβευμα μίας «επιτυχίας ή αποτυχίας στην προσέγγιση με το Ιράν -όπως με την Κούβα» είναι πολύ μεγαλύτερο, παρατηρεί, καθώς «θα κρίνει τα περιθώρια αλλαγών στο γεωπολιτικό πεδίο».
-320x213.jpg)
