Κανένας δεν περίμενε ότι οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους θεσμούς και τους εταίρους της Ελλάδας θα ήταν «περίπατος στην εξοχή». Από την πρώτη μέρα της έναρξης των διαβουλεύσεων ήταν φανερό ότι οι δυο πλευρές μιλούν διαφορετικές γλώσσες.
Από τότε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι και είναι προφανές ότι οι πανίσχυροι θεσμοί έχουν απροκάλυπτο στόχο την απομάκρυνση του Αλέξη Τσίπρα από την πρωθυπουργία. Οι δυο πλευρές καλούνται τώρα να συνυπογράψουν μια συμφωνία. Παρά το ηχηρό «όχι» που απάντησε στο πρόσφατο δημοψήφισμα το 61% των ψηφοφόρων.
Οι καταστάσεις παίρνουν και πάλι εκβιαστικό χαρακτήρα. Σε αυτό το πλαίσιο η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης προς τους θεσμούς και τους εταίρους αναζητά τη «χρυσή τομή» με ένα νέο δάνειο από την Ευρώπη. Αλλά με όρους που είναι πιο ισορροπημένοι σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα, αλλά και πιο «πίσω» από τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση έχει όμως να διαβεί και έναν ακόμα δύσβατο δρόμο. Δυο από τους κορυφαίους υπουργούς της, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, επικεφαλής της «Αριστερής Πλατφόρμας», και ο Πάνος Καμμένος, πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, που έχουν περιγραφεί ως «αδύναμοι κρίκοι» της, δεν συνυπέγραψαν το αίτημα προς τη Βουλή να εξουσιοδοτηθεί ο πρωθυπουργός και ακόμα τρία κορυφαία υπουργικά στελέχη για να διαπραγματευτούν με βάση τις ελληνικές προτάσεις.
Ο πρώτος δηλώνει την πολιτική διαφωνία του. Ο δεύτερος αποφεύγει να εξηγήσει τη στάση του. Η κυβέρνηση κινδυνεύει σήμερα στη Βουλή να χάσει τη δεδηλωμένη. Οπως όλα δείχνουν, η διαπραγμάτευση και η κατάληξή της θα κρίνει και το μέλλον της κυβέρνησης, με αρκετούς στην αντιπολίτευση να «φλερτάρουν» με την ιδέα να αναλάβουν τον ρόλο του αντικαταστάτη της.
Ελπίζουμε να πρυτανεύσει η λογική και να τεθεί το συμφέρον της χώρας πάνω από οποιαδήποτε άλλα κριτήρια, Και αυτό αφορά τους πάντες…
